418

ตอนที่ 418 จิตวิญญาณบรรพบุรุษ

ไม่ต้องสงสัย หยานหลงนั้นเป็นคนขี้ขลาดและไม่กล้ายั่วยุหลี่ฉีเย่ ดังนั้นเขาจึงมาจับกุมเพราะได้รับแรงกระตุ้นบางอย่าง ทว่าผู้อาวสุโสหลินนั้นไม่คาดว่าแผนของเขาจะล้มเหลวทันที

" ไสหัวไป ! " หลี่ฉีเย่นั้นขี้เกียจเกินไปที่จะมองผู้อาวุโสหลิน ดังนั้นเขาจึงใช้หมื่นหัตถ์สยบเก้าโลก ! เมื่อหัตถ์มากมายปรากฏออกมามีมือคู่หนึ่งหยิบเกาทัณฑ์สยบเก้าโลกออกมา

" เต้งง ! " สายของเกาทัณฑ์ถูกง้างและยิง คำว่า ' ขุนผล ' นั้นปรากฏออกมา ความแข็งแกร่งทะลุชั้นฟ้าและปฐพีของมันพุ่งเข้าหาผู้อาวุโสหลิน

" ตูม !! " แม้แต่กำปั้นขององค์รักษ์เทพสวรรค์ก็ยังปรากฏไปด้วยเลือดมือปะทะกับอำนาขของมัน ลูกศรนี้ไม่เพียงทะลุมือของผู้อาวุโสหลินแต่มันยังทำให้ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวและร้องโหยห้วนออกมา

หลี่ฉีเย่เอ่ยอย่างไม่แยแส " อาจารย์ของเจ้านั้นมาสายเกินไป เขาจึงไม่สามารถช่วยเจ้าได้ " กล่าวเสร็จหลี่ฉีเย่บีบมือของเขาแน่น

หยานหลงสัมผัสได้ถึงความตายที่ใกล้เข้ามาและกรีดร้อง " ม่ายยยย ! " ทว่ามันสายเกินไปและทำคอของเขาก็ถูกบีบและหักออก

" บัดซับ เจ้า เจ้าปีศาจ ! " เสียงที่โกรธเกรี้ยวดังออกมา เสียงของมันพุ่งเข้ามาหาหลี่ฉีเย่ ผู้อาวุโสสูงสุดหวังอาจารย์ของผู้อาวุโสหลินมาพร้อมกับกระบี่ในมือ นี้คือผู้อาวุโสสูงสุดและมีเขากวาดกระบี่ในมืออำนาจของมันทำให้ศิษย์สั่นสะท้านและหน้าซีด

" เต้งงง ! " เกาทัณฑ์สยบเก้าโลกถูกใช้ออกอีกครั้ง เวลานี้มันปรากฏคำว่า ' กำราบ ' มืออำนาของลูกศรปรากฏออกมามันก็เหมือนกลายเป็นโล่ยักษ์และปกป้องหลี่ฉีเย่

เสียง ' ตูม ' ดังออกมา อำนาจของกระบี่นี้เต็มไปด้วยอำนาจอมตะ มันกระแทกเข้ากับบ้านพักของหลี่ฉีเย่และทำลายมันทันที

ลู่ไป๋ฉิวนั้นกลายเป็นซีดขาวเหมือนคนตาย แต่นางนั้นไม่สามารถช่วยอะไรได้ นางไม่มีความสามารถพอที่จะหยุดการต่อสู้นี้

" ตูมม ! " หลี่ฉีเย่ระเบิดออกมาจากซากปรักหักพัง หลายคนลอยมาจากชั้นฟ้าและล้อมหลี่ฉีเย่ไว้

ผู้อาวุโสของนิกายพันแม่น้ำหวนและกระทั้งผู้อาวุโสสูงสุดบางคนก็อยู่ที่นี่ พวกเขานั้นปิดทางหนีของหลี่ฉีเย่ไว้ทุกเส้นทาง

ผู้อาวุโสหลินนั้นกล่าวด้วยความโกรธ " ผู้อาวุโสทั้งหลาย ลองดูสารเลวนี้ฆ่าศิษย์ของพวกเรา จับมันไม่เช่นนั้นผู้คนคงได้หัวเราะนิกายพันแม่น้ำหวนนของพวกเราแล้ว ! "

ผู้อาวุโสหวังยังคงอยู่ที่นี่ ทันใดนั้นเขาก็เอ่ยสั่ง " จับกุมเขาและทำให้เขาพิการซะ ดังนั้นเราจะสอบสวนเขาได้ "

ศิษย์ทุกคนที่ดูอยู่ล้วนสูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อเห็นฉากนี้ ผู้อาวุโสและผู้อาวุโสสูงสุดยังอยู่ที่นี่ หลี่ฉีเย่จะต้องตายอย่างแน่นอน

เต๋าเบ่ากุ้ยนั้นมาถึงและอุทานอย่างตกตะลึง หลังจากเห็นเหตุการณ์เขาเอ่ยถาม " ผู้อาวุโสหวัง นี้มันเกิดอะไรขึ้น ? "

เขาพยามจะโนมน้าวให้กลุ่มของผู้อาวุโสหยางไปเชิญท่านบรรพชนมา เขาไม่คาดว่าบางอย่างจะเกิดขึ้นเมื่อเขากลับมา

" สารเลวนี้มันฆ่าหยางหลง - นี้ถือว่าเป็นการท้าท้ายอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นพวกเราในฐานะผู้อาวุโสจะต้องปกป้องเกียรติของนิกาย ! "

การแสดงออกของเต๋าเบ่ากุ้ยนั้นเปลียนไปทันทีเมื่อเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น บางคนกระทั้งรอไม่ได้จึงลงมือ

เต๋าเบ่ากุ้ยนั้นเอ่ยประกาศ " ผู้อาวุโสหวัง ระยะเวลาหนึ่งวันนั้นยังไม่หมดลง ! "

ผู้อาวุโสหวังนั้นมองไปยังผู้นำนิกายและเอ่ยอย่างเย็นชา " ผู้นำนิกายอย่าได้ทำเรื่องผิดพลาด คนนอกนี้ฆ่าศิษย์ของพวกเรา พวกเราในฐานะผู้อาวุโสยังจะคุยอะไรอีก ? จับสารเลวนี้และทำให้มันพิการ ! "

ผู้อาวุโสทั้งหมดนั้นอยู่ข้างผู้อาวุโสหวังและเอ่ย " ผู้นำนิกายพวกเราไม่สามารถรอได้อีกต่อไป "

เต๋าเบ่ากุ้ยนั้นตระหนักได้ว่ากลุ่มของผุ้อาวุโสหวังนั้นต้องลดอำนาจของเขา เมื่อผู้อาวุโสหยางคนที่สนับสนุนเขานั้นไม่อยู่

เขาสังเกตเห็นหลี่ฉีเย่ที่่ติดอยู่ในกับดักและได้แต่ถอนหายใจ นี้อยู่นอกเหนืออำนาจของเขาอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงแค่ยืนดูจากด้านนอก

ผู้อาวุโสสูงสุดหวังมองไปยังหลี่ฉีเย่และเอ่ย " ไป ! "

หลี่ฉีเย่คนที่กำลังถูกล้อมอยู่เอ่ยอย่างไม่แยแส " พวกเจ้าคิดจริงๆหรือว่าข้าเป็นหมูในเขียง ? "

แม้ว่าจะมีผู้อาวุโสอยู่ที่นี่เป็นจำนวนมาก แต่เขาก็ล้วนไม่แยแสสิ่งใด

" เด็กน้อย หากเจ้าให้ความร่วมมือกับพวกเราตอนนี้พวกเราจะทำให้เจ้าเจ็บปวดน้อยลง ไม่เช่นนั้นเจ้าจะพบชะตากรรมที่โหดร้ายยิ่งกว่าตาย ! "

" งั้นรึ ? " หลี่ฉีเย่กล่าวด้วยรอยยิ้ม " มันดูเหมือนว่ามือของข้าจะต้องอาบเลือดวันนี้ น่าเสียดายที่ข้าจะต้องทำให้จักรพรรดิอมตะฉินหลี่นั้นผิดหวัง "

หลี่ฉีเย่นั้นนำ แจกันสวรรค์ลวงตาออกมาและหรี่ตามองผู้อาวุโส ตอนนี้เขาไม่ได้แสดงความเมตตาใดๆและจะฆ่าผู้อาวุโสทุกคนที่นี่

" เด็กน้อย ตายซะ ! " ผู้อาวุโสหลินเป็นคนลงที่ลงมือ กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ของเขานั้นกวาดผ่านชั้นฟ้า มันเต็มไปด้วยความเย็นราวกับถูกจำอยู่ในคุกน้ำแข็ง

หลี่ฉีเย่จ้องมองกระบี่น้ำแข็งที่ถูกยิงออกมาพร้อมด้วยเจตนาฆ่าที่อยู่ในสายตา

" ตุบ ! " ทุนใดนั้นเสียงระเบิดก็ดังออกมา ฝนเลือดกระจายไปทั่วก่อนที่ใบกระบี่จะถึงตัวของหลี่ฉีเย่ ความจริงฝนเลือดนี้ไม่ใช่ของหลี่ฉีเย่ แต่เป็นของผู้อาวุโสหลิน

การเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหันนั้นทำให้เหลาผู้อาวุโสนั้นหยุดการโจมตีทันที

" โอมมม ! " ภายในพริบตา พันทะเลสาปหวนก็ถูกปกคลุมไปด้วยลำแสงอมตะสีทอง ลำแสงสีทองเดินทางกวาดทั่วชั้นฟ้าและปกคลุมโลกด้วยความน่าเกรงขาม

ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์นั้นโผล่ออกมาจากบ่อหยินหยาง ลำแสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งออกมาจากมันและปกคลุมทั่วทะเลสาปทั้งหมด

ศิษย์ทั้งหมดล้วนกลายเป็นตกตะลึงขณะที่พวกเขามองขึ้นไปและเห็นต้นไม้ที่สูงตระหง่า

" หมอบลงไป " ในเวลานั้นมีเสียงปรากฏออกมา เสียงนี้นั้นเต็มไปด้วยความเก่าแก่ราวกับผ่านเวลามานับไม่ถ้วน

การเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหันนี้นั้นทำให้เหล่าผู้อาวุโสล้วนมองหน้ากันอย่างตกตะลึง

ผู้อาวุโสสูงสุงหวังมองไปยังทิศทางของเสียงนี้และตะโกน " ใครกัน ! "

" วูบบบ ! " มีลำแสงยิ่งมายังผู้อาวุโสสูงสุดหวัง จากนั้นเขาก็ล้มและกลิ่งเป็นลูกบอล ภายใต้ลำแสงนี้การบ่มเพาะทั้งหมดของเขาถูกปิดผนึก

ก่อนที่ผู้อาวุโสคนอื่นจะได้สติ ผู้อาวุโสสูงสุดหวังก็ถูกโยนลงไปยังหน้าผาสะท้อนจันทร์ - คุกของทะเลสาปหวน การเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันนี้ทำให้กลุ่มของเต๋าเบ่ากุ้ยนั้นกลายเป็นตื่นตระหนก

ผู้อาวุโสสุงสุดหวังนั้นเป็นราชนเทพสวรรค์ แต่เขาก็ยังถูกผนึกการบ่มเพาะและโยนไปในคุกทันที

มีเสียงดังออกมาจากต้นหลิวทองคำศักดิ์สิทธิ์ " สำนึกข้อผิดพลาดของเจ้าซะ ! "

เมื่อเสียงนี้ปรากฏ หกเต๋าแปดดินแดนกระทั้งเก้าชั้นฟ้าและสิบแผ่นดินก็ยังไร้ความหมาย เสียงดังกล่าวนั้นราวกับผู้ปกครองโลก

กลิ่นอายของจักรพรรดิอมตะนั้นปกคลุมไปทั่วทะเลสาป เหล่าศิษย์ทั้งหมดนั้นล้วนแต่หมอบกราบลงกับพื้นด้วยกลิ่นอายที่เหนือชั้นนี้

กลิ่นอายของจักรพรรดิอมตะ - ตัวตนที่ดำรงอยู่เหนือบรรพชนเที่ยงธรรม ด้วยอำนาจของจักรพรรดิอมตะพวกเขาคือคนที่กวาดผ่านชั้นฟ้าดวงดาราและกระทั้งบดขยี้โลกได้ในหนึ่งฝ่ามือ ! พวกเขาคือผู้เชื่อมต่อหกเต๋าและสร้างการเปลี่ยนแปลง ! นี้คือจักรพรรดิอมตะ ตัวตนที่แบกเจตจำนงแห่งสวรรค์ !

" นี้มันเกิดอะไรขึ้น ? " ในเวลานั้นตัวตนจากทั้งสี่ดินแดนในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ล้วนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายจักรพรรดิอมตะ

" จักรพรรดิอมตะ ! " เต๋าเบ่ากุ้ยนั้นหมอบกราบลงบนพื้นด้วยน้ำตาและไม่สามารถเก็บความตื่นเต้นไว้ได้ " จิตวิญญาณของท่านบรรพบุรุษอยู่ที่นี่ ! ยกโทษให้กับเด็กน้อยเช่นพวกเราด้วย ! "

สมาชิกของนิกายทุกคนหมอบกราบลงกับพื้นด้วยความตกตะลึง บางคนนั้นอาบไปด้วยน้ำตาเพราะพวกเขานั้นไม่เคยฝันจะได้พบกับจิตวิญญาณของจักรพรรดิอมตะปรากฏขึ้นตรงหน้า

" ท่านอาจารย์ ! " ลึกลงไปในทะเลสาป บรรพชนเปิดโลงศพของเขาและพุ่งขึ้นมาด้านบนอย่างรวดเร็ว เขาเป็นชายชราที่น่ากลัวแต่รีบหมอบกราบลงบนพื้น

" ท่านบรรพชนศักดิ์สิทธิ์กลับมามีชีวิตแล้ว ! " ในเวลานี้กระทั้งบรรพชนของนิกายก็ยังตื่นขึ้นมา เหล่าผู้อาวุโสล้วนไร้คำเอ่ย

คนที่ถูกฝังอยู่ใต้ทะเลสาปนั้นเป็นศิษย์ของจักรพรรดิอมตะฉินหลี่ ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายเคยได้ยินเรื่องตัวตนของเขา แต่ไม่มีใครเคยเห็นเขา กระทั้งบรรพชนที่มีชีวิตอยู่ก่อนก็ไม่มีข้อยกเว้น

วันนี้กระทั้งท่านบรรพชนศักดิ์สิทธิ์ก็ยังออกมาจากหลุมฝังศพและทำลายหินหยดเลือดจำนวนมากเพื่อที่คาราวะอาจารย์ของเขา

" ท่านอาจารย์ ข้านั้นล้มเหลวและไม่สามารถชี้ทางที่ถูกต้องให้พวกเขาได้ ! " บรรพชนศักดิ์สิทธิ์นั้นหมอบกราบต่อหน้าจักรพรรดิอมตะฉินหลี่และยอมรับความผิด

ด้านล่างของต้นหลิวทองคำศักดิ์สิทธิ์ เงาที่เต็มไปด้วยความลึกลับของจักรพรดริอมตะฉินหลี่ปรากฏ กลิ่นอายของจักรพรรดิอมตะแผ่ออกมาจากร่างแม้แต่บรรพชนเที่ยงธรรมก็ยังหวาดกลัว

วันนี้หลังจากเห็นจิตวิญญาณของบรรพบุรุษ เหล่าศิษย์ในนิกายแม่น้ำก็เข้าใจถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเชื้อสายจักรพรรดิอมตะ...