409

ตอนที่ 409 ชัยชนะในหนึ่งการกระบวนท่า

" พี่ใหญ่ช่างน่าประทับใจยิ่ง เขากระทั้งได้รับจิตวิญญาณแห่งมังกร ! " ศิษย์อุทานอย่างตื่นเต้นหลังจากเห็นการเปลี่ยนแปลงของมังกรยักษ์

หยานหลงนั้นมีสายเลือดของอสรพิษเพลิง ดังนั้นเขาจึงมีเต๋าปีศาจ หากเขาสามารถสร้างมังกรไฟได้หมายความว่าเขาได้รับจิตวิญญาณมังกร เช่นนั้นในอนาคตเขาอาจจะเป็นมังกรที่แท้จริง ในเวลานั้นสายเลือดของเขาก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงที่มีประสิทธิภาพและกลายสัตว์ที่ท้าทายสวรรค์

" ศิษย์พี่ทุบตีเขาเลย ! " เหล่าศิษย์ทุกคนต่างส่งเสียงเชียร์หลังจากเห็นการเคลื่อนไหวของหยานหลง ! อีกหลายคนยังตะโกนให้กำลังใจเขา

ช่วงเวลาที่กรงเล็บมังกรนั้นพุ่งเข้ามา หลี่ฉีเย่ทันใดนั้นก็เคลื่อนไหว มิติรอบๆเขาทันใดนั้นก็สั่นไหวก่อนปรากฏปีกจากด้านหลังและสะบัดมัน

" ปัง ! " เสียงระเบิดดังกึกก้องออกมา หลายคนคิดว่าหลี่ฉีเย่กลายเป็นเนื้อสับภายใต้กรงเล็บนี้ ทว่าเมื่อพวกเขามองอย่างระวัง กับเห็นหยานหลงถูกมังกรไฟของเขาล้อมรอบขณะที่ร่างของเขาลอยไปออกพร้อมกับเลือดที่อาบร่าง

" ตูม ! " เสียงระเบิดดังออกมาอีกครั้ง ขณะที่หยานหลงที่ถูกสิ่งปลิวออกไปยังไม่ได้ตอบสนอง เขาก็ถูกกระแทกลงมายังพื้นดินจากท้องฟ้า

" ปัง ! ปัง ! ปัง ! " สามเสียงระเบิดดังออกมา ก่อนที่หยานหลงจะตกลงถึงพื้น เขานั้นถูกทุบตีไปสามครั้งด้วยอำนาจดังกล่าวทำให้มังกรไฟของเขากลายเป็นเศษไฟชิ้นเล็กๆและกระจายออก !

" ปังงง ! " เสียงระเบิดสุดท้ายหยานหลงพุ่งเข้าสู่ลานประลองและสร้างเป็นหลุมยักษ์พร้อมกับแอ่งเลือดขนาดใหญ่

ภายในหลุมยักษ์นี้ หยานหลงนั้นเต็มไปด้วยบาดแผลและเลือดที่อาบร่าง เขานั้นถูกสยบอย่างสมบูรณ์หากเขาไม่หายใจคนอื่นอาจจะคิดว่าเขาตายไปแล้ว

ขณะที่เดียวกันหลี่ฉีเย่กับยืนอยู่ที่เดิมราวกับว่าเขานั้นไม่ได้ทำสิ่งใด

ทันใดทุกคนล้วนอ้าปากค้าง พวกเขาไม่สามารถปิดมันได้เป็นเวลานาน ศิษย์ที่เชียร์หยานหลงก่อนหน้ารู้สึกเหมือนมีบางอย่างติดอยู่ที่ลำคอ สุดท้ายพวกเราทั้งหมดก็กลืนคำกล่าวลงคอ

แม้แต่ผู้อาวุโสของนิกายพันแม่น้ำหวนก็ยังตกตะลึงเพราะทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เสี้ยววินาทีนั้นกระทั้งอำนาจป้องกันหยานหลงก็ยังพินาศอย่างสมบูรณ์

ศิษย์ส่วนนของพวกเขาแน่นอนว่าไม่สามารถมองเห็นการกระทำของหลี่ฉีเย่ได้ แต่พวกผู้อาวุโสนั้นเห็น ทว่าแม้จะเป็นพวกเขาเองก็ยังเห็นไม่ชัด พวกเขาส่วนใหญ่นั้นเป็นระดับองค์รักษ์เทพสวรรค์ มีบางคนเป็นราชันเทพสวรรค์ แต่พวกเขาก็ยังตามความเร็วของหลี่ฉีเย่ไม่ทัน

ความเร็วนี้นั้นรวดเร็วเกินไป แม้แต่จุดสูงสุดขององค์รักเทพสวรรค์หรือราชันเทพสวรรค์ก็ยังหวาดกลัวต่อความเร็วนี้

แม้แต่หลานอวิ๋นจูก็ยังมองหลี่ฉีเย่อย่างตกตะลึง นางนั้นรู้ว่าหลี่ฉีเย่นั้นมีหกวงแหวนและเก้าดวงดารา - เป็นเซียนบรรพกาลที่ท้าทายได้แม้แต่องค์รักษ์เทพสวรรค์

ในสายตานาง ศิษย์พี่หยานหลงจะต้องแพ้อย่างแน่นอนอ มันเพียงขึ้นอยู่กับเวลา ทว่าความเร็วที่เขาทำให้หยานหลงพ่ายแพ้นั้นล้วนทำให้นางตกตะลึง หลี่ฉีเย่ไม่แม้แต่จะใช้หกวงแหวนและเก้าดวงดารา แต่หยานหลงก็ยังแพ้ นี้เป็นความสามารถที่น่ากลัวขนาดไหนกัน ?

หลานอวิ๋นจูนั้นถูกจัดว่าเป็นอัจฉริยะที่หายาก ระดับของนางนั้นเพียงพอที่จะท้าทายลูกหลานเชื้อสายจักรพรรดิอมตะคนใดก็ได้ ทว่าวันนี้นางก็ทำเพียงสูดลมหายใจลึกหลังจากเห็นพลังของหลี่ฉีเย่

" นี้มันเป็นทักษะแบบใดกัน ? " ผู้อาวุโสของนิกายเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ พวกเขาคิดว่าหลี่ฉีเย่จะต้องได้รับทักษะการบ่มเพาะที่ลึกลับมาแน่นอน

กายาไร้นภาอมตะและกายาอเวจีอมตะ - สองกายาอมตะที่ถูกเปิดใช้งานในเวลาเดียวกัน และผลลัพธ์ของมันจะต้องทำให้ทุกคนตกตะลึงอย่างแน่นอน นอกจากนี้กายานภาไร้อมตะยังอยู่ขั้นกายาย่อยขั้นสมบูรณ์ !

หนึ่งร่างกายสองกายอมตะเป็นสิ่งที่ผู้คนไม่สามารถเข้าใจได้ วันนี้หลี่ฉีเย่ใช้กายาอมตะทั้งสองพร้อมกันและให้ผลลัพธ์ที่น่าตกตะลึง

ความเร็วไร้ขีดจำกัดและน้ำที่ไร้ผู้ต้านทาน ! ร่างกายที่หนักเป็นอย่างมากของเขาบวกกับความเร็วที่ไร้ที่สิ้นสุด มันจะกลายเป็นอาวุธทำลายล้างที่น่าเหลือเชื่อ !

" หลงเอ๋อร์ ! " ในเวลานั้นผู้อาวุโสหลินพุ่งยังลานประลองอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นลูกศิษย์หายใจเขาก็ถอนหายใจและมองหลี่ฉีเย่

" สารเลวเจ้าโหดเหี้ยมอย่างยิ่ง ! " เขาจ้องหลี่ฉีเย่ด้วยเจตนาฆ่าที่กวาดผ่านสายตา

หลี่ฉีเย่มองเขาและเอ่ยอย่างไม่แยแส " โหดเหี้ยม ? ใครเป็นคนบอกกันว่าข้าจะตายภายในสามกระบวนท่า ? ข้าไว้ชีวิตเขาก็เมตตามากแล้ว "

" เอาพอแค่นั้น ช่วยชีวิตเขาสำคัญกว่า ! " เต๋าเบ่ากุ้ยเปิดปาก " หลี่ฉีเย่ผ่านการทดสอบแรก เช่นนั้นรูปแบบของการทดสองที่สอจะถูกเขาเลือก เจ้าจะเลือกอะไร ? ตราบที่เจ้าเลือก นิกายจะยอมรับมันอย่างแน่นอน "

" ให้ข้าเลือก ? " หลี่ฉีเย่ลูบคางของเขาและเอ่ย " หากให้ข้าเลือกเช่นนั้นเอาเป็นการจับหญ้าอมตะเป็นอย่างไร ? ใครที่จับมันได้จะเป็นผู้ชนะ "

" จับหญ้าอมตะ ? " เต๋าเบ่ากุ้ยอดไม่ได้ที่จะมองหลี่ฉีเย่และเอ่ยถาม " เจ้ารุ้รายละเอียดเกี่ยวกับการจับหญ้าอมตะ ? "

" ผู้นำนิกายไม่จำเป็นต้องบอกข้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ " หลี่ฉีเย่เอ่ยตอบ " ใครบางไม่รู้ว่าหญ้าหยินหยางอมตะในบ่อน้ำหยินหยางนั้นเป็นสมบัติลำค่าของดินแดนเมฆเหิน ? "

" ดีมาก เช่นนั้นสามวันต่อจากนี้ จะเริ่มการทดสอบที่บ่อหยินหยาง " เต๋าเบ่ากุ้ยไม่เอ่ยถามหลี่ฉีเย่เพิ่มเติม

สำหรับศิษย์นิกายพันแม่น้ำหวนที่เหลือ พวกเขาทำได้เพียงยืนเงียบ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ชอบหลี่ฉีเย่ แต่หลังจากเห็นหลี่ฉีเย่ใช้ความแข็งแกร่งสยบหยานหลงได้ พวกเขาทำได้แต่ยอมรับ

" ย่อมได้ เช่นนั้นก็ไปเถอะ !  " หลี่ฉีเย่ยิ้มก่อนจะหันไปกล่าวกับหลานอวิ๋นจู " ข้าเชื่อว่าไม่มีใครสามารถแยกเราทั้งสองจากกันได้ เจ้าว่าอย่างไร ? "

คำกล่าวของหลี่ฉีเย่นั้นอาจจะทำให้เกิดความเข้าใจผิด ในเวลานี้มันเหมือนพวกเขาทั้งสองนั้นรักกันมากและคนในนิกายพันแม่น้ำหวนพยามแยกคนรักทั้งสองออกจากกัน

หลานอวิ๋นจูนั้นมองเขาอย่างโกรธ แต่นางไม่ได้ตอบโต้และจากไป

" ฮึ่มม แม้ว่าจะผ่านการทดสอบแรกได้ เขาก็จะไม่ผ่านการทดสอบที่สอง ไม่ใช่ทุกคนจะลงไปยังส่วนลึกของบ่อหยินหยางได้ " สุดท้ายศิษย์อีกคนเอ่ย

หลังจากกลับไปถึงที่พัก หลานอวิ๋นจูมองไปที่เขาและเอ่ยถาม " การลงไปยังยังบ่อหยินหยางและจับหญ้าอมตะต้องใช้สองคน เจ้าจะทำคนเดียวได้รึ ? "

หลี่ฉีเย่มองไปยังลู่ไป๋ฉิวและเอ่ย " หากเจ้าไม่ช่วยข้า เช่นนั้นลู่ไป๋ฉิวจะลงไปกับข้าเอง "

" ข้ารึ ? " ลู่ไป๋ฉิวเต็มไปด้วยความประหลาดใจก่อนจะส่ายหัวและเอ่ย " ข้าไม่สามารถ นายน้อยรุ้ความหมายของการลงไปจับหญ้าอมตะในบ่อหยินหยางหรือไม่ ? "

หลี่ฉีเย่เอ่ยด้วยรอยยิ้ม " หากข้าไม่รู้ ข้าคงไม่เลือกการจับหญ้าในบ่อ "

" แต่นายน้อย ท่านต้องรู้ว่าบ่อหยินหยางนั้นมีแรงกดดันที่น่ากลัวมาก บ่อนั้นเต็มไปด้วยอำนาจหยินและสายน้ำหยาง ดังนั้นแม้จะเป็นบ่อเดียวกันแต่พลังของทั้งสองก้ไม่ได้หักล้างกัน อำนาจของหยินหยางในบ่อนั้นกล่าวได้ว่าสามารถแช่แข็งทุกอย่างในโลกนี้ได้ การสัมผัสมันจะทำให้ถูกความหนาวเย็นแช่แข็งจนตาย..." ลู่ไป๋ฉิวอธิบายแก่หลี่ฉีเย่

" อำนาจหยินของมันก็เป็นของเหลวที่ร้อนระอุที่สุดในโลก มันละลายได้แม้แต่เหล็ก ชะตาลี้ลับจะตายทันทีหากสัมผัสพวกมัน "

นางยังคงเอ่ยต่อ " มันไม่ใช่ว่าข้าไม่ต้องการจะไปกับนายน้อย แต่การบ่มเพาะของข้าอ่อนแอเกินไป เมื่อเขาไปในบ่อข้าเกรงว่าจะเป็นตัวถ่วงท่าน "

" อย่ากังวลนั้นไม่ใช่ปัญหา " หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างไม่แยแส " หากเจ้าไม่ทำ เช่นนั้นอวิ๋นจูจะทำแทนเอง พวกเราทั้งสองสามารถลงไปด้านล่างได้ "

" ใครบอกว่าจะช่วยเจ้ากัน ? " หลานอวิ๋นจูเหลือบมองเขาก่อนจะเอ่ย " เจ้าเสนอเรื่องนี้ขึ้นมาเอง ข้าไม่ได้บอกให้เจ้าเลือกทดสอบเช่นนี้เสียหน่อย และข้ายังเป็นศิษย์ของนิกายแม่น้ำ เช่นนั้นทำไมข้าต้องช่วยเจ้าด้วย ? "

" เช่นนั้นรึ ? " หลี่ฉีเย่จ้องนางและเอ่ย " เจ้าคิดว่าเพียงความสัมพันธ์ของศิษย์พี่ศิษย์น้องจะใกล้ชิดยิ่งกว่าสามีภรรยา ? อย่าได้ลืมว่าข้าคือสามีเจ้า ! "

" หยุดพ่นเรื่องไร้สาระ ! " หลานอวิ๋นจูกล่าวอย่างอับอาย " ไม่มีทางที่เจ้าจะเป็นคู่หมั้นข้า รอจนชาติหน้าเถอะ ! ไม่ รอจนชาติหน้าเจ้าก็ยังไม่มีโอกาสนี้ ! "

" โอ้ว ? ในเมื่อเจ้ากล่าวเช่นนี้ ข้าควรจะไปยอมแพ้เลยดีหรือไม่ ? " หลี่ฉีเย่หัวเราะเบาๆและเอ่ย " หากข้ายอมแพ้ตอนนี้ นิกายแม่น้ำจะต้องมีความสุขมากแน่ๆ สำหรับการแต่งงานกับเจ้า เจ้าสามารถใช้เวลาในอนาคตหาตัวแทนได้ตามสบาย "

" นี้เจ้ากล้า ! " หลานอวิ๋นจูนั้นวางมือของนางไว้บนเอวทั้งสองราวกับว่านางพร้อมจะระเบิดออกมาได้ทุกเวลา...