400

อนที่ 400 ตามหาคู่หมั้น

หลี่ฉีเย่นำลู่ไป๋ฉิวที่ยืนอยู่ด้านข้างมาถึงทะเลสาป ก่อนมองไปรอบๆ พวกเขาสามารถมองเห็นหมู่เกาะจำนวนมากในทะเลสาปและทิวทัศน์เขียวขจีพร้อมกับสิ่งก่อสร้างและอาคารที่ยิ่งใหญ่

มีศาลาจำนวนมากสร้างอยู่ติดกับเกาะเหล่านี้ และมีวิหารโบราณลอยอยู่เหนือชั้นฟ้า มีแม้กระทั้งเจดีย์ที่ลอยอยู่เหนือผิวของทะเลสาป จากนั้นก็เป็นเรือบินจอดเต็มชั้นฟ้า รวมถึงยังมีสะพานที่คอยเชื่อมโยงพวกมันเต็มไปทั่ว..

ศูนย์กลางของทะเลสาปนั้นยิ่งงดามมากยิ่งขึ้นเมื่อมันถูกปิดกันด้วยม่านพลัง มันเป็นสถานที่ที่ลึกลับและกระตุ้นให้คนอื่นต้องการจะเข้าไปภายใน

ทว่าสิ่งที่น่าตื่นตากลับไม่ใช่ทิวทัศน์รอบๆ แต่กลับเป็นปีศาจที่เข้าและออกบริเวณนี้ ปีศาจหลายคนคอยลาดตระเวนข้ามทะเลสาป บางคนมีศีรษะเป็นมนุษย์ร่างกายเป็นงู บางคนเป็นต่าที่มีเกาะหนา

มีปีศาจจำนวนมากอาศัยอยู่ที่นิกายพันแม่น้ำหวน นี้เป็นนิกายที่มนุษย์และปีศาจ สัญลักษณ์ที่ทรงพลังที่สุดของสองเผ่าพันธ์ในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์อยู่ !

ภายในแม่น้ำและล่องลึก บางครั้งที่มีมังกรท่องบทสวด และราวกับมีมังกรน้ำที่แท้จริงสร้างเป็นคลื่นยักษ์ที่น่ากลัว

" นั้นคือมังกรที่แท้จริงรึ ? " มีเสียงกระโดดของมังกรน้ำโผล่ขึ้นมาเหนือทะเลสาปและกลับลงไป ทำให้ลู่ไป๋ฉิวต้องเอ่ยถาม

" มันเป็นเพียงมังกรน้ำ สายเลือดของมันนั้นไม่ใช่มังกรที่แท้จริง " หลี่ฉีเย่เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

ต่อมาในเส้นขอบฟ้า พวกเขาสามารถเห็นได้ถึงฟินิกส์แหวกว่ายอยู่คู่กัน ช่วงเวลาที่พวกมันกระโดดออกจากพื้นผิวของทะเลสาปด้วยกัน กลุ่มของฟินิกส์ที่อยู่บนฟ้านั้นปกคลุมไปด้วยแสงอมตะที่ส่องสว่างไสว

ในขณะที่บนก้อนหินแต่ละก้อนของทะเลสาปนั้นมีเต่าค่อยนอนหลับใหลอยู่ พวกมันคอยดูดซับพลังงานเข้าปากของพวกมัน แม้ว่าเต๋าเหล่านี้จะไม่ได้ไปถึงระดับเต๋า แต่พวกมันก็เป็นสิ่งที่น่าตกตะลึงสำหรับโลกนี้

นอกจากนี้ยังมีปูขนาดยักษ์ พวกมันคอยเป่าพองอากาศและเมื่อพวกมันตกลงสู่พื้นก็กลายเป็นอัญมณีและเก็บได้ในทันที

นกศักดิ์สิทธิ์นั้นทำรังอยู่บนหน้าผาของเกาะเหล่านี้ พวกมันนั้นสร้างรังขนาดใหญ่ แม้ว่าพวกมันจะนอนอยู่ในรังพวกมันก็ยังคงปลดปล่อยแสงสว่างทั่วทั้งเกาะ

ลู่ไป๋ฉิวนั้นเต็มไปด้วยความตกตะลึงกับฉากทุกอย่างที่ปรากฏในนิกายพันแม่น้ำหวน นางนั้นเป็นเหมือนตาแก่มองสาวน้อย นี้เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่นางพึงเห็นเป็นครั้งแรก แม้ว่าจะมีบางสิ่งที่เหมือนกับหมู่เกาะนับพัน แต่มันก็ยังไม่สามารถเทียบได้กับนิกายพันแม่น้ำหวน !

นอกจากนี้แม้ว่าจะมีปีศาจในหมู่เกาะนับพัน แต่พวกเขาก็ยังห่างไกลกับปีศาจที่นางพบที่นี่

ความจริงนี้ไม่ใช่เรื่องแปลก ผู้เชียวชาญทรงพลังจำนวนมากจากนิกายแม่น้ำนั้นมาจากทะเลสาปนี้ ทะเลสาปนี้เป็นเหมือนสมบัติสำหรับพวกเขา ดังนั่นคนจำนวนมากจึงเติบโตที่นี่และบรรลุการเป็นปีศาจที่แท้จริง

หลังจากที่พวกเขาได้รับความรู้สึกเป็นของตัวเอง พวกเขานั้นมีโอกาสที่จะกลายมาเป็นศิษย์ของนิกายพันแม่น้ำหวน นอกจากนี้เหล่าปีศาจยังได้รับประโยชน์ที่ดีเพราะว่าพวกเขานั้นโตมาในทะเลสาปและได้รับการฝึกฝนจากดินแดนแห่งสมบัติ เส้นทางในอนาคตของพวกเขาจึงดีอย่างมาก หนึ่งอาจจะกล่าวได้ว่าระดับสูงของนิกายพันแม่น้ำหวนนั้นครึ่งนี้มาเป็นปีศาจที่มาจากทะเลสาปนี้่

ด้วยเหตุนี้คนจำนวนมากในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์จึงเชื่อว่าพันทะเลสาปหวนนั้นเต็มไปด้วยสมบัติ แม้แต่ตัวตนที่ยิ่งใหญ่ก็ยังเชื่อว่ามีสมบัติสูงสุดซ่อนอยู่ในทะเลสาปนี้

ยืนอยู่เหนือทะเลสาปทำให้หลี่ฉีเย่รู้สึกถึงหลายสิ่ง มันเป็นความรู้สึกที่คุ้นเคย...ด้วยพลังงานวิญญาณไร้สิ้นสุดของทะเลสาปนี้ทำให้เขาจมอยู่ในความทรงจำ

ก่อนหน้าฉากมหัศจรรย์ตอนนี้ ใครจะรู้บางว่าทะเลสาปก่อนหน้าไม่ได้มีสภาพเช่นนี้ ? ใครจะรู้บ้างว่าก่อนที่นิกายแม่น้ำจะตั้งขึ้นที่นี่ ไม่มีใครคิดว่าดินแดนแห่งนี้นั้นเต็มไปด้วยสมบัติ !

ขณะที่ทั้งสองนั้นกำลังยืนชมทะเลสาป เรือลาดตระเวนลำเล็กได้ปรากฏออกมา ปีศาจกุ้งที่มีหัวเป็นกุ้งและร่างกายเป็นมนุษย์ เขามาหาพวกเขาและเอ่ย " สหายทั้งสองท่านนี้มาเพื่อเยี่ยมชมทะเลสปาหรือว่าเข้านิกาย ? "

สำหรับนิกาย ทะเลสาปแห่งนี้นั้นสร้างสมบัติจำนวนมากและนับผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนมาที่นี่ ดังนั้นเมื่อคนภายนอกเข้ามาพวกเขาจึงต้องถูกตรวจสอบทันที

" ไปบอกผู้อาวุโสของนิกายเจ้าว่าบุตรเขยขอวพวกเขามาที่นี่เพื่อจะเยี่ยมชมครอบครัวฝั่งมารดา " หลี่ฉีเย่กว้างด้วยรอยยิ้ม

คำกล่าวของเขานั้นทำให้การแสดงออกของปีศาจกุ้งเปลี่ยนไปก่อนจะเอ่ยเสียงเย็นชา " สหาย เจ้าสามารถกินหลายสิ่งหลายอย่างได้ แต่ไม่สามารถกล่าวไร้สารถที่นี่ ไม่เช่นนั้นอาจจะเกิดปัญหากับตัวเอง "

ลู่ไป๋ฉิวนั้นใจดีอย่างมาก นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ต่ำ " คนคนนี้คือคู่หมั้นของเทพธิดาจรู้ เขามาที่นี่เพื่อกับผู้อาวุโสของนิกาย " นางนั้นมีความตั้งใจที่ดีและไม่ต้องการทำให้ปีศาจกุ้งนี้เจอหายนะจากหลี่ฉีเย่ !

ปีศาจกุ้งนั้นเต็มไปด้วยตกตะลึงและมองมายังหลี่ฉีเย่ด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ มีเพียงคนเดียวที่ถูกเรียกว่าเทพธิดาจรู้ในนิกาย และนั้นเป็นขุนนางน้อยของพวกเขาหลานหยุนหรู่ !

มันจ้องไปยังเด็กหนุ่มสามัญเบื้องหน้า เจ้าหญิงของพวกเขานั้นเป็นสตรีที่งดงามอย่างมากภายในดินแดนเมฆเหินและมีอัจฉริยะจากนิกายทรงอำนาจำนวนมากมาติดพัน แม้แต่ในนิกายยังมีอัจฉริยะหลายคนอย่างคบกับนาง แต่อัจฉริยะเหล่านั้นล้วนไม่ได้รับความสนใจจากนาง

ตอนนี้คู่หมั้นของนางปรากฏตัวขึ้น นอกจากนี้ไม่ว่าจะมองจากมุมใดมันก็ดูเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ! ลักษณะที่สามัญและการบ่มเพาะที่สามัญ !

ปีศาจกุ้งนั้นไม่กล้าจะตัดสินใจด้วยตัวเองกับเรื่องดังกล่าว ดังนั้นมันจึงสูดลมหายใจเข้าลึกและเอ่ย " รอที่นี่ ข้าจะไปรายงงานผู้อาวุโส " หลังจากเอ่ยเสร็จมันก็วิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่มันจากไป หลี่ฉีเย่ก้มองไปยังลู่ไป๋ฉิวและเอ่ยด้วยรอยยิ้ม " มันดูเหมือนว่าเจ้าจะมีจิตใจที่เมตตาจริงๆ อ่า ! "

ลู่ไป๋ฉิวนั้นยิ้มข่มขื่นก่อจะเอ่ยเสียงต่ำ " พวกเราไม่ได้มาที่นี่นิกายแม่น้ำเพื่อจะสร้างความบาดหมางกันใช่หรือไม่ ? เพียงแค่ทุกคนถอยคนละก้าว เช่นนั้นพวกเราก็สามารถเพลิดเพลินไปกับเรื่องราวต่างๆได้ "

แน่นนอว่าลู่ไป๋ฉิวนั้นต่างจากหลี่ฉีเย่ นางนั้นมีพื้นหลังที่ต่ำต้อยรวมกับอยุ่ในประเทศระดับที่สอง นางนั้นไม่มีความที่จะต่อต้านสัตว์ประหลาดอย่างนิกายพันแม่น้ำหวน

" ถอยคนละก้าว ? " หลี่ฉีเย่นั้นส่ายหัวและเอ่ยด้วยรอยยิ้ม " นั้นไม่ได้ขึ้นอยุ่กับข้า แต่ขึ้นอยู่กับพวกเขา หากพวกเขาต้องการจะต่อต้านข้า เช่นนั้นก็ไม่มีที่ให้ถอยแล้ว ! "

ลู่ไป๋ฉิวนั้นทำได้เพียงถอนหายใจ แม้ว่านางจะไม่ได้ติดตามหลี่ฉีเย่มาเป็นเวลานาน แต่นางนั้นมีความเข้าใจเล็กน้อยกับนิสัยของหลี่ฉีเย่ เขาเป็นคนที่อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ

ปีศาจกุ้งนั้นไม่กล้าที่จะซ่อนเรื่องราว เมื่อมันถึงหน้าผู้อาวุโสมันก็รายงานเรื่องของหลี่ฉีเย่ทันที

ในความจริง เกี่ยวกับรายงานนี้ ปรมจารย์หอและผู้คุ้มกันจำนวนมากกลายเป็นตกตะลึงกับข่าวนี้ คู่หมั้นของหลานหยุนหรู่ ? ความคิดแรกของพวกเขานั้นคือเป็นไปไม่ได้ !

หลานหยุนหรู่ นั้นเป็นลูกสาวที่ภาคภูมิใจของนิกายพันแม่น้ำหวน - เทพธิดาของพวกเขา แม้แต่ศิษย์จากเชื้อสายจักรพรรดิก็ยังไม่มีค่าพอกับนาง ดังนั้นนางจะมีคนนอกเป็นคู่หมั้นได้อย่างไร ?

ไม่ว่าอย่างไร นี้ก็เป็นเรื่องที่่ร้ายแรง แม้ว่าปรมจารย์หอจะไม่เชื่อข่าวนี้ แต่พวกเขาก็ยังรายงานไปยังผู้บัญชาการของพวกเขา

" ช่างกล้าหาญ อ่า กระทั้งมาถึงหน้าประตูของพวกเราด้วยตัวเอง " หลังจากได้ยินข่าวนี้ ผู้อาวุโสก็เรียกประชุมในทันที ผลของมันคือทำให้ผู้อาวุโสจำนวนไม่พอใจ

ผู้อาวุโสที่มองในแง่ดีที่พยามจะแก้ไขการแต่งงานอย่างเป็นมิตรเริ่มเอ่ย " บางที่หลี่ฉีเย่อาจจะมาถอนการหมั้น หากเข้าเป็นผู้ฝึกตนจากตอนใต้ เขาควรจะรู้ถึงความใหญ่โตของชั้นฟ้าและปฐพีดี "

" ไม่มีอะไรจะดีกว่าเขายกเลิกการหมั้นครั้งนี้ด้วยตัวเอง ข้าหวังว่าเขาจะรู้จักเลือกสิ่งที่ดี ฮึ่ม หากเขามาที่นี่เพื่อต่อรองแผนของพวกเราจะล้มเหลว " ผู้อาวุโสอีกคนเอ่ย

ผู้อาวุโสอีกคนเอ่ยด้วยอารมณ์ " ทำไมนิกายพันแม่น้ำหวนอย่างเราต้องเจรจากับเจ้าคนไร้หัวนอนปลายเท้านั้น ? ไม่ว่ามันจะยินดีหรือไม่ พวกเราต้องยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้ ! มอบสมบัติบางชิ้นให้เขาและไล่เขาออกไป ฮึ่มหากเขาไม่รู้จักชั่วดี ก็จับเขา ! "

" เราไม่ควรทำลายวิธีที่เป็นมิตรอย่างรวดเร็วนัก " ผู้นำนิกายพันแม่น้ำหวนเอ่ย เต๋าเบากุ้ยส่ายหน้าและเอ่ยอย่างช้าๆ " พวกเราจะพูดกับหยุนหรู่ก่อน ดูว่านางคิดอย่างไร "

" ผู้นำนิกาย หยุนหรู่นั้นเป็นเมล็ดพันธ์ที่ดีสำหรับนิกายพันแม่น้ำของเรา พวกเราไม่สามารถให้นางแต่งกับคนนอกได้ ! " ผู้อาวุโสอีกคนเอ่ย

ผู้อาวสุโอีกคนเอ่ย " ใช่แล้วศิษย์พี่ หยุนหรู่นั้นเป็นความหวังของนิกายเราที่จะแบกเจตจำนงแห่งสวรรค์ในยุคนี้ นางนั้นเป็นความหวังที่จะกลายมาเป็นจักรพรรดิอมตะของที่สอง อ่า ! นอกจากนี้หากหยุนหรู่ต้องการมีครอบครัว อย่างน้อยสุดก็ต้องเป็นเชื้อสายของจักรพรรดิอมตะ ! "

 เต๋าเบากุ้ยส่ายหัวและเอ่ยด้วยรอยยิ้ม " ไม่ว่าจะอย่างไร พวกเราต้องฟังความเห็นของหยุนหรู่ก่อน มันเหมือนกับพวกเจ้าไม่รู้จักนิสัยของสาวน้อยคนนี้ นอกจากนี้สหายที่มีด้วยความตั้งใจที่ดี พวกเราไม่ควรจะเริ่มบังคับเขาตั้งแต่แรก "

" ฮึ่ม เจ้าคนสามัญ นี้นับว่าเป็นเกียตริของมันตลอดชีวิต ปลาคาร์พสามารถข้ามประตูมังกรได้ พวกเราจะให้เรื่องดังกล่าวขึ้นได้อย่างไร ! " ผู้อาวุโสที่เป็นปฏิปักษ์กับหลี่ฉีเย่อุทาน ! สุดท้ายหลานหยุนหรู่ก็เป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่ของพวกเขาที่จะกลายเป็นจักรพรรดิอมตะแห่งยุค !

" อันดับแรกไปรับแขกของเราและตามหยุนหรู่มาเพื่อตัดสินใจ "  เต๋าเบากุ้ยเอ่ยด้วยรอยยิ้ม " นิกายของเรานั้นเป็นเจ้าบ้านที่มีเกียรติและจะไม่กลับคำพูด เขาเป็นแขกที่ถูกเชิญและให้เหล่าศิษย์ปฏิบัติกับเขาด้วยดี อย่าได้ล่าช้า ! "

แม้ว่าผู้อาวุโสบางคนจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ ตั้งในเมื่อผู้นำนิกายนั้นตัดสินใจแล้ว หลายคนจึงไม่กล้าเอ่ยสิ่งใด...