396

ตอนที่ 396 คู่หมั้นจากที่ใดก็ไม่ทราบ

" เม็ดยาอมตะปรากฏ- ? " หลังจากได้ยินข่าวนี้ แม้แต่ตัวตนที่ทรงอำนาจก็ไม่สามารถนั่งเฉยได้และเริ่มถามเรื่องราวในทันที

ตอนแรกหลายคนนั้นยังไม่เชื่อ แต่ตอนมามีคนสาบายว่าได้เห็นลำแสงอมตะพุ่งผ่านเกาะและได้ยินเสียงร้องของมังกรและหงส์เพลิง

ปาฏิหาริย์แห่งยุคตำนานกำลังจะปรากฏ ! " หลังจากได้ยินวลีนี้ เหล่าผู้ในพื้นเมฆหินและดินแดนใกล้เคียงก็ตื่นเต้นมากยิ่งขึ้น

บางคนนั้นกล่าวมีตัวตนอมตะที่แท้จริงนั้นกลับมามีชีวิต ขณะที่คนอื่นบอกมีมังกรอมตะและหงเพลิงส์อมตะลงมา ข้อวามส่วนใหญ่เกี่ยวกับอำนาจอมตะทั้งสิ้น...

ข้อความเหล่านี้ปรากฏตัวอยู่ทุกที่ รวมถึงพวกเขาได้สาบานว่าได้เห็นถึงการปรากฏตัวของเหตุการณ์แปลกๆรวมถึงมังกรและอำนาจอมตะ

ทันทีที่ข่าวนี้ถูกกระจายออกไป นิกายทรงอำนาจก็ส่งคนของพวกเขาออกไปตรวจสอบ

ดังเช่นในข่าวลือ ภายในเวลาสั้นก็มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นที่ทะเลสายหมอก บางครั้งเกิดภาพประหลาด บางเป็นราชสีห์ทองคำวิ่งและปลดปล่อยอำนาจอมตะ จากนั้นก็ตามมาด้วยบทสวดที่เต็มไปด้วยอำนาจพร้อมทั้งเสียงกรีดร้องที่กระจายอยู่ทั่วเกาะ

" หรือนี้จะเป็นสัญญาณของเม็ดยาอมตะ ? " ผู้เชียวชาญหลายคนเต็มไปด้วยความสงสัยหลังจากเห็นภาพแปลกๆเหล่านี้

ทันใดนั้นเหล่าตัวตนทรงอำนาจก็เต็มไปด้วยควาใจร้อนและวางแผนที่จะไปยังเกาะที่สูยหาย แต่ผู้เชียวชาญที่พวกเขาส่งเข้าไปนั้นต่างถูกกลืนหายไปโดยสายหมอกและกลายเป็นละอองเลือด ฉากที่น่ากลัวนี้ทำให้ขนของทุกคนลุกชัน

แม้แต่ลู่ไป๋ฉิวที่กำลังยืนอยู่ข้างหลี่ฉีเย่ก็ได้ยินเสียงเหล่านี้ทั้งหมด ข้อความเหล่านี้เป็นข้อความที่หลี่ฉีเย่ตั้งใจกระจายออกไป แต่ตอนนี้มันเดินทางไปไกลและผู้คนเริ่มยืนยันว่ามีเม็ดยาอมตะอยู่ที่เกาะสูญหายจริงๆ

ตั้งแต่ที่ทั้งสองคนพบเกาะนี้เป็นกลุ่มแรกและหลี่ฉีเย่เป็นผู้กระจายข่าวนี้ออกไป ลู่ไป๋ฉิวนั้นไม่เชื่อว่าจะได้ผล แต่ตอนนี้ข่าวลือนั้นเพิ่มขึ้นจนกลายเป็นความจริง นี้ทำให้ลู่ไป๋ฉิวประหลาดใจถึงกับเอ่ยถามหลี่ฉีเย่ " มีอะไรอยู่ที่เกาะที่สูญหาย ? มันมีเม็ดยาอมตะและปาฏิหาริย์จริงๆ ? "

" เจ้าคิดว่ามันจะมีอะไร ? " หลี่ฉีเย่อมยิ้มและเอ่ย " บางทีอาจจะมีเม็ดยาอมตะและปาฏิหาริย์อยู่จริงๆ "

" จริงรึ ? " ลู่ไป๋ฉิวนั้นต้องสูดลมหายใจเข้าลึก นางนั้นคิดว่าหลี่ฉีเย่ต้องการกระจายข่าวลือปลอมมือขอให้ราชันช่วย

" ในเกาะที่สูญหาย เม็ดยาอมตะและปาฏิหาริย์นั้นไม่ใช่สิ่งที่มีค่าแต่อย่างใดหากเทียบกับสมบัติที่แท้จริง ! " หลี่ฉีเย่กล่าวด้วยรอยยิ้มผ่อนคลาย

ลู่ไป๋ฉิวสั่นสะท้านหลังจากได้ยินคำกล่าวนี้ อะไรคือเม็ดยาอมตะ ? นั้นคือของที่มีค่าแม้แต่กับบรรพชนเที่ยงธรรม !

สำหรับผู้ฝึกตน แม้ว่าโอสถกายาจะทำให้ร่างกายของพวกเขานั้นแข็งแกร่งขึ้น เม็ดยาชีวิตจะช่วยยืดชีวิตของพวกเขาได้ และน้ำทิพย์พรสวรรค์จะปรับพื้นฐานของพวกเขา ทุกยอ่างนั้นล้วนมีข้อจำกัด ยกตัวอย่างเช่นเมื่อเป็นอายุชีวิตของตัวตนที่ยิ่งใหญ่ พวกเขาสามารถใช้เม็ดยาชีวิตได้แต่ประสิทธิภาพของมันจะด้อยลงมาก

ในเวลานี้พวกเขาจะต้องใช้สมบัติศักดิ์สิทธิ์ที่ต่างกันเพื่อยืดอายุชีวิตของพวกเขา ในหมู่ของเหล่านี้เม็ดยาอมตะนั้นนับว่าเป็นของที่ดีที่สุด นอกจากนี้เม็ดยาที่ยังมีสรรพคุณครอบจักรวาลมันสามารถยกระดับกระดูก เลือดเนือ อายุการใช้งานอีกนับพันปี...

ดังนั้นเม็ดยาอมตะจึงนับได้ว่าเป็นสมบัติลำค่าไม่ว่าจะเป็นเก็บใครก็ตาม

หลังจากที่สงบลงลู่ไป๋ฉิวนั้นอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม " เช่นนั้นแล้วมีสิ่งใดที่อยู่บนเกาะ ? อะไรในโลกที่ทุกให้เม็ดยาอมตะนั้นมีค่าด้อยกว่ามัน ? "

" เอาละ..." หลี่ฉีเย่หรี่ดวงตาของเขาลง " ข้าเกรงว่าไม่มีใครในโลกนี้ที่จะรู้ได้ มีเพียงแต่ผู้ที่หายไปในเกาะนั้นที่จะรู้เท่านั้นว่าพบสิ่งใด "

ใครกันที่สามารถบอกความจริงที่เกี่ยวกับตำนานเก่าแก่นี้ได้ ? และใครกันที่จะแน่ใจว่ามีอะไรอยู่บนเกาะ ?

สัญชาตญาณของลู่ไป๋ฉิวบอกว่าหลี่ฉีเย่นั้นรู้ว่ามีสิ่งใดอยุ่บนเกาะ แต่ในเมื่อหลี่ฉีเย่ไม่ต้องการบอกนางก็ไม่เอ่ยถามอีกต่อไป

ในเวลาเดียวกัน หลายคนก็พยามจะไปยังเกาะที่สูญหาย หลี่ฉีเย่ยังคงอาศัยอยุ่บนเกาะเล็กๆโดยไม่สนใจโลกภายนอก เขานั้นไม่ได้ทำอะไรนอกจากการบ่มเพาะ

ทว่า ราชันธาราสถิตนั้นนำบางคนมาพบหลี่ฉีเย่ ก่อนที่เขาจะมาลู่ไป๋ฉิวมาแจ้งเขาก่อนว่า " ผู้คุ้มกันของนิกายพันแม่น้ำหวนต้องการพบเจ้า ! "

 ผู้คุ้มกันของนิกายพันแม่น้ำหวน ? " หลี่ฉีเย่เปิดดวงตาของเขาหลังจาได้ยินเรื่องนี้ แต่เขาก้ไม่ได้ใส่ใจใดๆ จากนั้นไม่นานราชันธาราสถิตก็นำชายชราคนหนึ่งมาที่เกาะเล็กๆนี้ ชายชราคนนี้เป็นองค์รักษ์น้อย

" นายน้อยหลี่ ชายคนนี้ผู้คุ้มกันเสี่ยวแห่งนิกายพันแม่น้ำหวน " ราชันธาราสถิตเอ่ยแนะนำ แม้ว่าผู้คุ้มกันเสี่ยวนั้นจะไม่ได้แข็งแกร่งกว่าราชัน แต่ราชั้นนั้นก็ให้ความเคารพแก่ผู้คุ้มกันคนนี้อย่างมาก

มันไม่ใช่ว่าไร้เหตุผลที่ราชันธาราสถิตจะแสดงความเคารพต่อชายคนนี้ แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ปกครองประเทศ แต่เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะยโสต่อหน้าผู้คุ้มกันนิกายพันแม่น้ำหวน

นิกายพันแม่น้ำหวนนั้นเป็นหนึ่งในสองนิกายเชื้อสายจักรพรรดิและเป็นเชื้อสายจักรพรรดิที่สร้างมาจากเผ่าปีศาจอย่างจักรพรรดิอมตะฉินหลี่

ควรจะรู้ว่าจักรพรรดิอมตะฉินหลี่นั้นเป็นหนึ่งในสามจักรพรรดิในยุคจักรพรรดิ จักรพรรดิอมตะต้ากง , จักรพรรดิอมตะหยินเทียน , จักรพรรดิอมตะฉินหลี่ ล้วนเป็นสามจักรพรรดิคนล่าสุด

มันอาจจะกล่าวได้ว่าในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์นั้นจักรพรรดิอมตะฉินหลี่เป็นจักรพรรดิอมตะคนล่าสุด ที่เป็นเหตุผลที่นิกายพันแม่น้ำหวนจึงมีอำนาจที่น่าหวาดกลัว

นี้เป็นอธิพลของการมีจักรพรรดิอมตะเป็นคนล่าสุด ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นอาณาจักรโบราณที่ทรงอำนาจใดในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่จะมีสองจักรพรรดิอมตะก็ยังต้องเกรงกลัวนิกายพันแม่น้ำหวน

ประเทศธาราสถิตนั้นไม่นับเป็นตัวอันใดภายการเทียบกับนิกายพันแม่น้ำหวน ไม่ต้องกล่าวถึงว่าประเทศนั้นเป็นเพียงดินแดนเล็กๆ ดังนั้นการที่ราชันให้ความเคารพผู้คุ้มกันคนนี้นั้นเข้าใจได้

" เจ้าคือหลี่ฉีเย่นั้น ! " แม้ว่าผู้คุ้มกันเสี่ยวนั้นจะไม่ได้เป็นคนชอบโอ้อวด แต่เขาก็มองหลี่ฉีเย่อย่างเย็นชา

" หลี่ฉีเย่นั้น ?  " หลี่ฉีเย่ยิ้มเบาๆ เขานั้นไม่ได้จะใส่สำหรับเหล่าตัวตนอมตะเช่นนั้นไม่ต้องเอ่ยถึงผู้คุ้มกัน เขามองไปยังผู้คุ้มกันก่อนจะเอ่ย " ข้านั้นคือหลี่ฉีเย่และผู้คนก็รู้จักข้าในชื่อนี้ "

ผู้คุ้มกันเสี่ยวนั้นกล่าวอย่างช้าๆ " วันนี้ข้ามาที่นี่เพราะคำสั่งของผู้อาวุโสในนิกายเกี่วกับการหมั้นหมาย ! " ในเวลานี้ ผู้คุ้มกันเสี่ยวนั้นกล่าวอย่างสุภาพ

" การหมั้น ? การมั้นอะไร ? " หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะยิ้ม

สำหรับราชันและลู่ไป๋ฉิวนัั้นกลายเป็นประหลาดใจ โดยเฉพาะราชัน เมื่อผู้คุ้มกันเอ่ยว่าเขานั้นต้องการพบหลี่ฉีเย่ เขาเชื่อว่านั้นจะเป็นเรื่องเกาะที่สูญหายดังนั้นเขาจึงเต็มไปด้วยความกังวล ทว่าหลังจากฟังการสนทนาเขาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

" เจ้าได้รับชิ้นส่วนหยกชิ้นหนึ่งมาจากหมู่บ้านแห่งความทรงจำใช่หรือไม่ ? " ผู้คุ้มกันเสี่ยวเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ้มลึก " นี้เป็นเพียงการกระทำด้วยความโกรธของสตรีตัวเล็กๆ ตราบใดที่เจ้าและหยุนจรู้ยกเลิกการหมั้นหมายนี้ นิกายพันแม่น้ำหวนของเราจะไม่เอาเรื่องเจ้า "

" อะไรนะ ! " หลังจากได้ยินเรื่องนี้ ราชันและลู่ไป๋ฉิวนั้นเต็มไปด้วยความตกตะลึงและพวกเขารีบปิดปากทันที

" อ่อ เจ้ากำลังพูดถึงสาวน้อยจากหมู่บ้านแห่งความทรงจำ " หลี่ฉีเย่เข้าใจก่อนจะมองไปยังผู้คุ้มกันเสี่ยว และตอบด้วยรอยยิ้ม " คู่หมั้นของข้าคนที่ข้าไม่เคยได้พบมาก่อน มีอะไรเกี่ยวข้องกับนิกายพันแม่น้ำหวนกัน ? " หลี่ฉีเย่จริงๆแล้วไม่สนใจการหมั้นหมายครั้งนี้หลังจากออกมาจากหมู่บ้านแห่งความทรงจำ ความจริงเขานั้นไม่มีทางกลายเป็นคู่หมั้นคนอื่นง่ายๆแน่

หยุนจรู้นั้นเป็นลูกหลานของนิกายพันแม่น้ำหวนของพวกเรา ! " ผู้คุ้มกันเสี่ยวกล่าวอย่างจริงจัง " ไม่ใช่คนที่จะเจ้าจะมาเป็นคู่หมั้นได้ ! "

คำกล่าวของผู้คุ้มกันเสี่ยวนั้นเต็มไปด้วยความชัดเจน วันนี้เขามาที่นี่เพื่อยกเลิกการหมั้น ไม่เช่นนั้นเขาจะมาพบกับเด็กน้อยที่ชื่อเสียงนี้รึ ?

ลู่ไป๋ฉิวและราชันนั้นกลายเป็นตกตะลึง พวกเขารู้ว่าหยุนจรู้นั้นเป็นลูกหลานของนิกายแม่น้ำนิรันดร์และเป็นตำนานในหมู่ผู้เยาว์

นางนั้นมีความสามารถเซียนคู่ ! แม้จะมีอัจฉริยะหลายคนปรากฏที่นิกายพันแม่น้ำหวน นางก็ถูกเลือกให้เป็นลูกหลานของพวกเขา ควรจะรู้ว่าเชื้อสายจักรพรรดิอมตะเช่นนิกายพันแม่น้ำหวนั้นไม่เคยขาดแคลนจำแหน่งนี้ แต่คนที่มีพื้นหลังธรรมดาอย่างหยุนจรู้ถูกเลือกให้เป็นลูกหลานทั้งที่ยังเยาว์โดยผู้อาวุโสได้ นี้บ่งบอกได้ถึงพรสวรรค์ของนาง

หนึ่งจะต้องรู้ว่าหยุนจรู้นั้นไม่เพียงมีความสามารถ ความงดงามของนางนั้นก็สุดจะบรรยาย แม้ว่านางจะไม่ได้เป้นสาวงามอันดับหนึ่งในดินแดนเมฆเหิน นางนั้นก็จัดอยุ่ในห้าอันดับแรก

อัจฉริยะจำนวนนับไม่ถ้วนในดินแดนเมฆเหินล้วนแต่หลงใหลนางเพียงแรกเห็นและจิตใจของพวกเขาสั่นไหว อัจฉริยะจากสายเชื้อสายทรงอำนาจต่างมายื่นข้อเสนอแต่งงาน แต่นางปฏิเสธทั้งหมด...