394

ตอนที่ 394 สยบราชันด้วยหนึ่งการเคลื่อนไหว

เขานั้นค่อนข้างแค้นหลังจากที่หลี่ฉีเย่จับเขาโยนลงทะเล อัจฉริยะเช่นเขาถูกปราบปรามโดยเด็กน้อยที่ไร้ชื่อเสียงนี้ทำให้เขาอับอายอย่างมาก !

" ในฐานะปรมจารย์...ข้าตรงการไปชมความแข็งแกร่งของเขาด้วยตาตัวเอง ! " สายตาของราชันธาราสถิตนั้นกลายเป็นดุร้ายก่อนจะกล่าวอย่างจริงจัง หลังจากกล่าวเสร็จวงแหวนศักดิ์สิทธิ์ก็หมุนวนรอบกายเขา ไม่ต้องสงสัยราชันคนนี้อยู่ระดับองค์รักษ์เทพสวรรค์ !

" ฝ่าบาท ท่านไม่ควร ! " ลู่ไป๋ฉิวนั้นกลายเป็นตื่นตระหนกหลังจากได้ยินและรีบเอ่ย " น้องหลี่นั้นมาที่เพื่อศึกษาเกาะในตำนานไม่ใช่ศัตรูของประเทศธาราสถิตของเรา..."

" อ่า ขุนนางพื้นที่ลู่ นี้หมายความว่าอย่างไร ? " ซวนเฉาจุ่นยิ้มเยาะ " ทำลายศิษย์ของพวกเราและไม่เคารพที่ปรึกษาจักรพรรดิ - นี้จะยังไม่เป็นศัตรูของประเทศธาราสถิตอีกรึ ? ฝ่าบาทนั้นเป็นตันตนอมตะ ดังนั้นเด็กน้อยเช่นเขาจะทำอะไรได้ ? หรือว่าขุนนางพื้นที่ลู่จะอยู่ข้างเดียวกันคนแซ่หลี่นั้นและต้องการช่วยเหลือศัตรู..."

" เจ้า- " ลู่ไป๋ฉิวนั้นโกรธอย่างมาก แต่นางก็ยังพยามจะเกลี่ยกล่อมราชาของนางต่อ " ฝ่าบาท ในความคิดข้าน้องหลี่นั้นไม่ได้มาที่นี่เพื่อรุกรานประเทศธาราสถิตของเรา ทำไมพวกเราไม่ลองถอยกลับมาคิดดูอีกที " ลู่ไป๋ฉิวนั้นเชื่อว่าหลี่ฉีเย่ไม่ได้กล่าวล้อเล่น หากประเทศนี้ยั่วยุเขา เช่นนั้นเขาอาจจะฆ่าทุกคนและทำลายประเทศนี้ทันที

" ฝ่าบาท ข้ารู้สึกว่าขุนนางลู่นั้นกล่าวมีเหตุผลอย่างยิ่ง ความขัดแย้งนี้เกิดจากการกระทำของข้า ! " ที่ปรึกษาจักรพรรดิรีบเอ่ย " หากเขานั้นเป็นศัตรูของพวกเราจริงๆเขาคงไม่ปล่อยพวกเราไป ในความคิดข้าเขาจะต้องมีต้นกำเนิดที่ท้าทายสวรรค์อย่างแน่นอน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องเป็นศัตรูกับเขา ! "

" ไม่ว่าจะอย่างไร ข้าก็จะไปพบเขาด้วยตาตัวเอง ! " ราชันเอ่ย " ผู้เชียวชาญระดับนี้ปรากฏขึ้นในประเทศของเรา...ทุกคนจะสบายใจอย่างไรหากไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา ? "

ลู่ไป๋ฉิวนั้นกังวลอย่างมากหลังจากได้ยินคำกล่าวนี้ นางนั้นไม่ต้องการให้ประเทศนี้นั้นขัดแย้งกับหลี่ฉีเย่เพราะว่านางเชื่อว่าหลี่ฉีเย่ไม่ใช่พวกชอบเอ่ยล้อเล่น !

" ปัง ! ปัง ! " คนนับไม่ถ้วนกลายเป็นตื่นตระหนกขณะที่บินอยู่เหนือเกาะนับพัน เมื่อผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์ของเกาะนับพันเงยหน้ามองท้องฟ้า พวกเขาเห็นทหารหุ้มเกาะจำนวนหลายพันและอดไม่ได้ที่จะหวาดกลัว

" เกิดอะไรขึ้น ? ท่านราชันเคลื่อนทัพไปที่ใด ! " เห็นขุนนางชั้นสูงขี่มังกรบินออกไปจำนวนมาก ผู้ฝึกตนบางคนหน้าซีด ราชันของพวกเรานั้นเป็นระดับองค์รักษ์เทพสวรรค์และยากที่จะปรากฏตัว

ดังนั้นมันจะต้องเป็นเรื่องใหญ่อย่างมากที่ราชันของพวกเราเดินทางไปด้วยตัวเอง และนี้ทำให้ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ตื่นตระหนก

ภายในพริบตาผู้เชียวชาญของประเทศธาราสถิตนับพันก็ล้อมเกาะที่หลี่ฉีเย่อยู่อาศัย

หัวใจของลู่ไป๋ฉิวหนักอึ้ง แต่นางก็ยังคงกังวลเกี่ยวกับการกระที่ประเทศของนางไปยั่วยุหลี่ฉีเย่ ดังนั้นนางจึงเอ่ยกับราชา " ฝ่าบาท ให้ศิษย์คนนี้ไปเชิญน้องหลี่มาพูดคุยดีหรือไม่ ? "

" อะฮ่า ขุนนางลู่ดูเหมือนท่านจะเป็นสหายกับคนแซ่หลี่จริงๆ ใครจะรุ้ว่าเจ้าจะแจ้งอะไรกับเขาบางจริงหรือไม่ ? หากคนแซ่หลี่นั้นหนีไป เจ้าจะสามารถแบกความรับผิดชอบนี้ได้หรือไม่ ? ขุนนางพื้นที่ลู่ ข้าเพียงต้องการเตือนท่าน การทรยศประเทศนั้นไม่ใช่ความผิดเล็กๆ "  ซวนเฉาจุ่นเอ่ย

การแสดงออกของลู่ไป๋ฉิวนั้นเปลี่ยนไปอย่างมากหลังจากถูกซวนเฉาจุ่นนั้นกล่าวหาเช่นนี้ นางอดไม่ได้ที่จะเอ่ยอย่างเย็นชา " เจ้าจะกล่าวอะไรเกี่ยวกับการกักขังคนเพียงคนเดียว ! "

" ข้าแค่ต้องการให้ทุกอย่างออกมาดีต่อขุนนางลู่มากที่สุด หากเจ้าอุทิศตนเพื่อประเทศของเราจริง เจ้าควรจะหลีกหนีจากข้อสงสัยข้อนี้ " ซวนเฉาจุ่นออกคำสั่ง " ฝ่าบาท ให้ข้าไปบอกคนแซ่หลี่นั้นออกมาพบท่าน ! "

" ไป แจ้งเขาให้ออกมาพบข้า " ราชันธาราสถิตนั้นนั่งอยู่บนมังกรด้วยกลิ่นอายของคนชั้นสูง นี้ไม่ใช่เป็นเพียงการแสดง แต่หลังจากเขาเป็นผู้เชียวชาญของเกาะนานแล้วที่เขาไม่ได้พบเจอเหตุการณ์เช่นนี้

ลู่ไป๋ฉิวนั้นทำได้เพียงถอนหายใจ มันดุเหมือนว่าพายุลูกนี้นั้นจะไม่ได้ผ่านไปได้ง่ายๆ นางนั้นไม่ปราถนาจะเห็นความบาดหมางนี้ แต่อนิจจาดุเหมือนไม่มีใครฟังที่นางพูด

หลังจากซวนเฉาจุ่นได้รับคำสั่ง เขาก็มาปรากฏตัวที่กระของหลี่ฉีเย่และตะโกน " คนแซ่ ออกมาฝ่าบาทต้องการพบเจ้า ! "

หลี่ฉีเย่นั่งอยู่บนโขดหินเล็กๆ เพียงแค่เขาเหลือบมอง เสียง ปุบ ดังขึ้น ซวนเฉาจุ่นนั้นไม่มีโอกาสแม้แต่กรีดร้องทันใดนั้นเขาก็กลายเป็นหมอกเลือดด้วยการกระดิกนิ้วเพียงครั้งเดียว

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหันนี้ทำให้ผู้เชียวชาญจากประเทศธาราสถิตตกตะลึง ซวนเฉาจุ่นคนที่ถูกกล่าวว่าเป็นอัจฉริยะของประเทศธาราสถิตถูกคนอื่นฆ่าภายในพริบตา 

" เด็กน้อย เจ้ากล้า ! " ราชันธาราสถิตตกตะลึงก่อนจะยืนขึ้นพร้อมด้วยวงแหวนศักดิ์สิทธิ์หมุนรอบร่าง มันมีทั้งหมดเจ็ดวง !

ท่ามกลางความโกรธ เงาวูบไหวปรากฏก่อนจะกลายเป็นหลี่ฉีเย่มายืนอยู่ด้านหน้าเขา เขาเคลื่อนไหวด้วยความเร็วที่ไม่มีใครเห็น

" ปกป้องท่านราชา ! " ที่ปรึกษาจักรพรรดินั้นอุทานด้วยความตกใจ

ทันใดนั้นผู้เชียวชาญรอบตัวราชาก็คำรามออกมาพร้อมกับเรียกใช้อาวุธและพุ่งเข้าใส่หลี่ฉีเย่ มันมีเจดีย์ , ดาบศักดิ์สิทธิ์ , ดาบโลหิต ทุกอย่างนั้นระเบิดที่ตัวเขาอย่างต่อเนื่อง

การโจมตีทั้งหมดนั้นยังไม่ทำให้หลี่ฉีเย่เปิดเปลือกตา เขาสะบัดข้อมือเพียงครั้งเดียวด้วยเสียงปัง ไม่มีสมบัติใดโจมตีโดนหลี่ฉีเย่และพวกมันถูกทำลายทันที ผู้เชียวชาญจำนวนมากระอีกเลือดออกมาขณะที่พวกเขาปลิวไป

" อย่าให้มันมากไป ! " ราชันธาราสถิตนั้นเต็มไปด้วยความโกรธก่อนจะคำรามและเปิดใช้วงแหวนศักดิ์สิทธิ์ พร้อมกับพุ่งอย่างดุร้ายไปด้านหน้า

" เจ้าเป็นเพียงแค่องค์รักษ์น้อยยังมีวงแหวนไม่ถึงเก้า ยังกล้าจะโจมตีข้า ! " หลี่ฉีเย่นั้นอยู่ในอาการสงบก่อนจะปลดปล่อยกลิ่นอายของจักรพรรดิ หกปักษาสยายปีกทันใดนั้นก็พาหลี่ฉีเย่พุ่งขึ้นชั้นฟ้า ก่อนจะรวมกันเป็นคลื่นยักษ์และพุ่งใส่ราชันธาราสถิต

หกปักษาสยายปีก - รูปแบบทะเล ! เมื่อปักษานั้นสยายปีกด้วยอำนาจแห่งความโกลาหล ปีกของมันกว้างปกคลุมชั้นฟ้าจนกลายเป็นมหาสมุทรคลื่นทำลายล้างกวาดปฐพี

" ปัง !! " แม้แต่ราชันที่เป็นถึงองค์รักษ์น้อย เขาก็ยังไม่สามารถทนต่ออำนาจของคลื่นนี้ได้ ไฟจากวงแหวนศักดิ์สิทธิ์นั้นมืดลง พลังงานในสายเลือดของเขาทั้งหมดถูกใช้ป้องกันการโจมตีครั้งนี้ ทำให้ใบหน้าของเขาซีดเป็นอย่างมาก

หลี่ฉีเย่นั้นเป็นเซียนบรรพกาลหกวงแหวนและเก้าดวงดาราพร้อมด้วยคัมภีร์จักรพรรดิ เพียงองค์รักษ์น้อยแห่งประเทศธาราสถิตจะต้านทานเขาได้อย่างไรกัน ?

สายตาของเขานั้นเปลี่ยนเป็นเย็นชาและกล่าวอย่างไรอารมณ์ " ยังกล้ายั่วยุข้าอีกครั้งและอีกครั้ง...เพียงไว้หน้าบรรพบุรุษของพวกเจ้านั้นคงไม่เพียงพอ ! หากข้าไม่ฆ่าพวกเจ้าทั้งหมดวันนี้ เช่นนั้นคนอื่นอาจจะคิดว่าข้าเป็นพวกยอมโดนรังแกจริงๆ "

หลังจากกล่าวเสร็จ นิ้วทั้งห้าของเขาก็เหยียดออกขณะที่พวกมันห้อมล้อมร่างของราชันธาราสถิตไว้

" น้องหลี่ ได้โปรดรอก่อน ! " ลู่ไป๋ฉิวนั้นวิ่งไปขว้างหน้าของราชันและรีบเอ่ย " น้องหลี่ประเทศธาราสถิตของพวกเรานั้นไม่ได้มีความเกลียดชังใดๆต่อเจ้า สิ่งนี้เป็นเพียงความเข้าใจผิด "

เมื่อเห็นลู่ไป๋ฉิวนั้นมาขว้างหน้าเขาไว้ เขาเหลือบมองไปยังลู่ไป๋ฉิว ก่อนจะถอนพลังสวรรค์จากนิ้วทั้งห้ากลับมาและเอ่ย " ขุนนางลู่ มันมีบางครั้งที่เพียงเจ้าออกหน้านั้นยังไม่เพียงพอ ! "

ลู่ไป๋ฉิวนั้นอดไม่ได้ที่จะยิ้มข่มขืน ในฐานะศิษย์ของประเทศธาราสถิตนางนั้นไม่สามารถยืนอยู่เฉยๆและดูหลี่ฉีเย่สังหารผู้คนได้ นางนั้นรีบเอ่ย " ราชันของพวกเรานั้นต้องการพูดกับน้องหลี่ถึงเรื่องเกาะที่สูญหาย มันมีการเข้าใจผิดเกิดขึ้น ข้าหวังว่าน้องหลี่จะให้อภัย "

ในเวลานี้ สีหน้าของราชันธาราสถิตนั้นเต็มไปด้วยความตกตะลึง เขานั้นเห็นปักษาสยายปีกอยู่เหนือหัวหลี่ฉีเย่และทำได้เพียงสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นอายจักรพรรดิที่หมุนวนรอบอากาศนี้ทำให้เขาตระหนักได้ว่าเจอภุเขาไท่ซาน สามารถบ่มเพาะทักษะจักรพรรดิได้ ไม่ต้องสงสัยเขาต้องมาจากเชื้อสายจักรพรรดิอมตะ ประเทศธาราสถิตของพวกเขาไม่มีทางกล้ายั่วยุของจากเชื้อสายจักรพรรดิอมตะ

" ไม่ทราบว่าสหายท่านนี้มาจากเชื้อสายจักรพรรดิอมตะใดกัน ? " ราชันธาราสถิตนั้นเอ่ยถามขณะสั่นอยู่ภายใน เขานั้นทำอะไรไม่ได้นอกจากโค้งคำนับ กระทั้งยอดองค์รักษ์นั้นยังไม่สามารถต่อกันกับผู้ที่มาจากเชื้อสายจักพรรดิอมตะได้ ไม่ต้ององค์รักษ์น้อยเช่นเขา

หลี่ฉีเย่เหลือบมองไปยังราชันก่อนะจเอ่ย " เนื่องจากเห็นแก่หน้าของขุนนางลู่ ข้าจะปล่อยเรื่องในวันนี้ไป ! เจ้าสามารถไปและพบข้าได้ที่เกาะพร้อมกับขุนนางลู่เพียงคนเดียว ! " กล่าวเสร็จ เขาก็หายไปอย่างรวดเร็วและมุ่งหน้าไปยังเกาะของเขา

ผู้เชียวชาญจำนวนมากกลายเป้นตกตะลึงเมื่อหลี่ฉีเย่เอ่ยน้ำเสียงเย็นชาต่อผู้ปกครองประเทศ

" ขนุนางลู่ตามข้าไปที่เกาะ ! " ราชันธาราสถิตอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก ในฐานะราชันเขานั้นอดไม่ได้ที่จะกำแหงไปในบางครั้ง ทว่าเขาก็เต็มไปด้วยประสบการและรุ้ว่าเมื่อไหร่ควรถอย !

" ฝ่าบาท ! " เหล่าผู้เชียวชาญจำนวนมากกลายเป็นตื่นตระหนกเมื่อได้ยินว่าราชาของพวกเขาจะไปยังเกาะด้วยตัวเองและปราศจากผู้คุ้มกัน ราชันหันมาเอ่ย " แม้ว่าพวกเจ้าทั้งหมดจะมาด้วยกัน มันก็จบลงด้วยการตายอย่างไร้ความหมาย รออยู่ที่นี่ ! "

กระทั้งองค์รักษ์น้อยเช่นเขายังต้องยอมสงบ ผู้เชียวชาญคนอื่นต่อต้านหลี่ฉีเย่ก็มีเพียงความตายที่รออยู่

หลังจากที่ราชันเข้าไปในเกาะ ผู้เชียวชาญรอบนอกก็เตรียมการพร้อมรบ หากมีสัญญาไม่ดีใดๆพวกเขาก็พร้อมเข้าไปภายในทันที

หลี่ฉีเย่นั้นอยู่ภายในเกาะ ช่วงเวลาที่ราชันเห็นเขา เขาก็โค้งคำนับและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ยอมแพ้ " เวลานี้ ประเทศธาราสถิตของข้าต้องการถามถึงเรื่องเกาะที่สูญหาย ข้าไม่คาดว่าจะเกิดการเข้าใจผิด ช่างน่าละอายจริงๆ "

ราชันนั้นเป็นชายที่ฉลาด ผู้ฝึกตนในวัยชราเช่นเขานั้นเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ พวกเรารู้ว่าเมื่อใดที่ประเทศเล็กๆของตัวเองควรจะยอมแพ้

ในสายตาของเขาหลี่ฉีเย่นั้นมาจากเชื้อสายอมตะ สัตว์ประหลาดที่ประเทศของเขาไม่มีทางต่อกรได้ นอกจากนี้ความแข็งแกร่งของหลี่ฉีเย่ก็เห็นได้ชัดว่าเพียงพอจะขยี้ระดับองค์รักษ์เทพสวรรค์

นี้เป็นเหตุผลว่าทำไมราชันธาราสถิตถึงเลือกที่จะยอมรับความผิดพลาดและทำให้บรรยากาศนั้นผ่อนคลาย...