390

ตอนที่ 390 ช่องแคบไร้ทุกข์

สำหรับความสำเร็จเหล่านี้พวกมันค่อนข้างน่าประทับใจสำหรับศิษย์ที่มีพื้นหลังธรรมดาจากประเทศที่ปกติ

เมื่อหลี่ฉีเย่เดินมาถึงถ้ำที่ขอบของเกาะนับพันเพื่อจะดูว่าลู่ไป๋ฉิวนั้นอยู่หรือไม่ ยามชายฝั่งก็เอ่ย " ขุนนางลู่น้ำผู้เชียวชาญไปต่อสู้ที่มหาสมุทร ! "

" ต่อสู้ ? " หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะทำหน้าบูดบึ้ง เกาะนับพันนั้นเผชิญหน้ากับมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ และแม้ว่ามันจะมีปีศาจหรือปีศาจทะเลออกมาพวกมันก็ยังอาศัยอยู่ในมหาสมุทรและไม่เริ่มทำสงครามกับชาวบ้าน

" ปัจจุบัน เผ่านห่อยแม่นทะเลเริ่มก่อสงคราม ! " ยามคนนี้รู้จักหลี่ฉีเย่ ดังนั้นเขาจึงเอ่ยอธิบาน " พวกมันปรากฏตัวในน่านน้ำของเกาะและขโมยฟาร์มทะเลของพวกเรา สองสามเดือนต่อมา อัญมณีจากทะเลจำนวนมากของพวกเราถูกมันขโมยไป "

มีเกาะจำนวนมากภายในเกาะนับพันที่อยู่ติดกับมหาสมุทร และพวกเขามีฟาร์มทะเลขนาดใหญ่ใกล้มหาสมุทร

อัญมณีทะเลนั้นเป็นหยกที่กลั่นแล้วชิ้นหนึ่ง แม้ว่ามันจะไม่สามารถเทียบกับหยกบริสุทธิ์ได้ แต่ก็ยังมีบางประเทศที่ยอมรับมูลค่าของมัน อย่างเช่นประเทศธาราสถิต พลังงานในอัญมณีทะเลนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของพลังงานโลก

" ท่านขุนนาลู่และผู้เชียวชาญคำนวนมากพลักดันให้เผ่าหอยแม่นทะเลกลับไปหลายครั้งแล้ว แต่พวกมันก็ปรากฏตัวอีกครั้งเมื่อวานนี้ ดังนั้นท่านขุนนางจึงต้องการจับพวกมันทั้งหมด " ทหารยามอธิบาย

ทันใดนั้น ลู่ไป๋ฉิวก็กลับมาพร้อมกับอาการบาดเจ็บโดยไม่หลายคนแบกนางกลับมา

" ขุนนางลู่ ? " เห็นอาการบาดเจ็บของนาง เหล่าทหารกลายเป็นตื่นตระหนกและเข้าไปช่วยพยุง

" ข้าสบายดี...ไปดูแลคนอื่นเถอะ " ลู่ไป๋ฉิวเห็นได้ชัดว่านางบาดเจ็บแต่นางออกคำสั่งให้ทหารหลายคนคำเจ็บคนอื่นไปรักษา หลี่ฉีเย่มองไปยังบาดแผลเหล่านั้นก่อนจะเดินตามไป

หลังจากกลับมา ลู่ไป๋ฉิวนั้นได้เสริมแนวป้องกันและส่งศิษย์ที่ได้รับบาดเจ็บไปรักษาและส่งคนอื่นออกไปดูสถานการณ์

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จแล้วนางก็กลับมาพบหลี่ฉีเย่กำลังนั่งเงียบๆอยุ่ในห้องโถงหลัก นางจึงเอ่ยถาม " มีอะไรทำให้สหายหลี่ถึงมาอยู่ที่นี่ ? "

" ไม่มีอะไร " หลี่ฉีเย่ยิ้มเอ่ย " ข้านั้นวางแผนจะออกไปยังมหาสมุทรข้าจึงมาที่นี่เพื่อเอ่ยลา "

" ไปยังมหาสมุทร ? " ลู่ไป๋ฉิวนั้นขมวดคิ้วของนางเล็กน้อย เทียบกับหญิงสาวรอบตัวหลี่ฉีเย่ นางนั้นไม่จัดว่างดงาม แต่ผมที่สั่นของนางและความกล้าหาญทำให้นางดูมีเสน่ห์อย่างมาก

ลู่ไป๋ฉิวส่ายหัวของนางก่อนจะเอ่ย " น้องหลี่ ข้าเกรงว่ามหาสมุทรตอนนี้จะไม่ค่อยสงบนักเพราะมีการรุกรานจากเผ่าหอยแม่นทะเล เมื่อเร็วๆนี้พวกมันพึงเริ่มจะขโมย ข้าคิดว่ามันจะดีกว่าหากรอจนพายุลูกนี้สงบและเจ้าค่อยจากไป "

ลู่ไป๋ฉิวและหลี่ฉีเย่นั้นไม่ได้มีความสัมพันธ์กันลึกซึ้ง แต่นางไม่สามารถปล่อยให้เขาเจออันตรายได้เพราะเขาเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าพันธ์มนุษย์

" เผ่าหอยแม่นทะเล ? " หลี่ฉีเย่เอ่ย " ข้ารู้จักพวกมัน เผ่าหอยแม่นทะเลนั้นไม่ใช่เผ่าที่ดุร้ายในปีศาจทะเล นอกจากนี้พวกมันยังห่วงอาณาเขตและไม่ค่อยออกจากดินแดนบรรพบุรุษ ไม่ต้องเอ่ยถึงการมาปล้นแถวชายฝั่ง "

" นี้เป็นส่วนที่แปลกที่สุด ! " ลู่ไป๋ฉิวยิ้มอย่างข่มขื่นและเอ่ย " นี้มันแปลกมากเกินไป ตอนแรกพวกเราวางแผนที่จะซุ่มโจมตีที่ช่องแคบไร้ทุกข์ แต่ไม่รู้ว่ามันปรากฏตัวขึ้นด้านหลังพวกเราได้อย่างไร และเป็นฝ่ายซุ่มโจมตีพวกเราแทน "

" ช่องแคบไร้ทุกข์นั้นเป็นส่วนหนึ่งของเกาะนับพันของเรา สถานที่ที่มีการป้องกันที่แน่นหนา แม้ว่าพวกเขาจะใช้ประตูเต๋าเพื่อเคลื่อนย้ายกองกำลังเข้ามาภายใน เช่นนั้นพวกเราก็จะรู้ได้ทันที ทว่าพวกเรากลับซุ่มโจมตีโดยปราศจากสัญญาณใดๆ ! " ลู่ไป๋ฉิวเอ่ยด้วยท่าทางข่มขื่น " ข้าต้องรายงานเรื่องนี้ต่อเมืองหลวง ! "

" ช่องแคบไร้ทุกข์ ? " หลี่ฉีเย่ฉีกยิ้มก่อนจะเอ่ย " ตอนนี้เผ่าหอยแม่นทะเลอาศัยอยู่ที่ใด ? "

" หลังจากซุ่มโจมตีเสร็จ พวกมันขโมยอัญมณีทะเลของพวกเราออกไปจากฟาร์มก่อนจะล่าถอยกลับไป หากสหายหลี่ไม่มีอะไรจะเอ่ยแล้ว ข้าคงต้องข้อตัวก่อน "

หลี่ฉีเย่เอ่ยตอยด้วยรอยยิ้ม " ข้ามีวิธีขับไล่เผ่าหอยแม่นทะเล แต่สำหรับเหตุผลที่ทำไมพวกมันมาปรากฏที่ช่องแคบไร้ทุกข์ เจ้าจะเข้าใจเมื่อถึงเวลา "

" เจ้ามีวิธี ? " ลู่ไป๋ฉิวอดไม่ได้ที่จะมองไปยังหลี่ฉีเย่ ในสายตาของนาง หลี่ฉีเย่นั้นดูปกติอย่างมากแต่ไม่ได้หมายความว่านางจะดูถูกเขา เขานั้นต้องเป็นศิษย์จากนิกายหนึ่งที่มาเพื่อหาส่วนผสมยา ดังนั้นการบ่มเพาะของเขาอาจจะไม่มากนัก

ทว่า การที่เขาเปิดเผยว่ามีวิธีการขับไล่เผ่าหอยแม่นทะเลทำให้นางเกิดความลังเล

" เหตุผลที่ว่าทำไมเผ่าหอยแม่นทะเลนั้นปรากฏที่ช่องแคบไร้ทุกข์ได้นั้นอธิบายง่ายมาก ที่ช่องแคบนั้นแน่นอนว่ามีทางเชื่อม " หลี่ฉีเย่เอ่ย

" ทางเชื่อม ทางเชื่อมแบบใด ? " ลู่ไป๋ฉิวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามอย่างประหลาดใจ

หลี่ฉีเยเ่อ่ยต่อ " ที่ช่องแคบนั้น ประมาณหนึ่งร้อยเมตรลงไป หากเจ้าดึงหญ้าที่ปกคลุมออกจะพบทางน้ำใต้ดิน แม้ว่าจะมีความยาวเพียงหนึ่งร้อยเมตร มันสามารถเชื่อมเกาะนับพันกับมหาสมุทรได้ หากความคิดของข้าถูกต้องพวกมันจะต้องมาจากสถานที่แห่งนี้ มันไม่ใช่เรื่องยากที่จะเอาชนะพวกมันเพียงแค่เจ้าตั้งการซุ่มโจมตีไว้ที่นี่ก็พอ " 

" ทางเชื่อมรอยเมตรนี้สามารถเชื่อมจากเกาะนับพันสู่มหาสมุทรได้ ? " หลังจากได้ฟังเรื่องนี้ ลู่ไป๋ฉิวนั้นเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ยังจะมีดินแดนใดในเกาะนับพันบางที่นางไม่เคยเห็น ?

" เพียงแค่ไปดูด้วยตาตัวเอง ! " หลี่ฉี่เย่สังเกตเห็นความไม่มั่นใจในสายตานางก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นนางก็มองไปยังเขาอีกครั้งและอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม " เจ้ารู้เรื่องทางเชื่อมนี้ได้อย่างไร ? "

" นี้เป็นความลับ " หลี่ฉีเย่เอ่ย " หากเจ้าไม่เชื่อข้าเช่นนั้นก็ตรวจสอบดู "

นี้จะไม่ให้เขารู้ได้อย่างไร ? มันเป็นเขาที่เปิดมันขึ้นมาในอดีต ! เขานั้นหาทางออกจากเกาะอื่นไปสู่มหาสมุทร ดังนั้นเขาจึงเปิดทางเชื่อมจำนวนมากในดินแดนนี้

ต่อมา เมื่อเขาไม่ได้ค้นหา มีหลายเส้นทางถูกทำลายและหลายเส้นทางถูกทอดทิ้ง

ลู่ไป๋ฉิวนั้นยังคงมองเขาอย่างระมัดระวัง มันไม่ใช่เพราะว่านางไม่เชื่อเขา แต่เรื่องนี้ค่อนข้างกระทันหัน หากเป็นคนอื่นพวกเขาจะสงสัยว่าเป็นสายลับที่ศัตรุนั้นส่งมาแน่นอน

" เอาละ ข้าจะรอที่ท่าเรือสักหลายวัน มาหาข้าแล้วกันหากได้เรื่องอะไร " หลี่ฉีเย่จะไม่เห็นความคิดของนางได้อย่างไร เขาจึงกระตุ้นการตอบสนอง

" ในเมื่อสหายหลี่กล่าวเช่นนี้ พวกเราจะพยามหามันอย่างเต็มที่ " ลู่ไป๋ฉิวนั้นพยักหน้าและเอ่ย " หากน้องหลี่นั้นอาศัยอยู่ที่นี่ในฐานะแขกของท่าเรือเรา พวกเราจะให้การตอนรับเจ้าอย่างดี " กล่าวเสร็จนางก็สั่งให้คนจัดห้องพักให้หลี่ฉีเย่

นางนั้นไม่ได้ทำให้หลี่ฉีเย่ลำบากและปฏิบัติต่อเขาแบบแขกผู้มีเกียรติ

และหลี่ฉีเย่นั้นตรงกันข้ามเขาไม่ได้ให้ความสนใจสิ่งใดก่อนจะเดินเล่นอย่างสบายๆที่ท่าเรือ เขานั้นไม่เร่งรีบจะออกไปมหาสมุทร

สามวันต่อมา ลู่ไป๋ฉิวนั้นกลับมาพร้อมกับความตื่นเต้น ช่วงเวลาที่นางพบหลี่ฉีเย่นางอดไม่ได้ที่จะเอ่ยอย่างตตื้นตัน " น้องหลี่เป็นผู้สร้างปาฏิหาริย์จริงๆ การคาดเดาของเจ้านั้นถูกต้องยิ่ง เผ่าหอยเม่นทะเลนั้นมาจากทางเชื่อมนั้น ดังนั้นพวกเขาจึงซุ่มโจมตีอยู่ที่นั้นและทำให้พวกมันพ่านแพ้จนไม่สามารถฟื้นฟูได้ในระยะเวลาสั้นๆ พวกนั้นแน่นอนว่าไม่กล้าที่จะกลับมาปล้อนเราอีก " 

นี้อยู่ในความคาดหมายของหลี่ฉีเย่ ดังนั้นเขาจึงเพียงยิ้มและเอ่ย " ขอแสดงความยินดีด้วย ขุนนางพื้นที่ลู่ เจ้าประสบความสำเร็จในการสร้างคุณงามความดีต่อประเทศธาราสถิตอีกแล้ว บางที่เจ้าอาจจะได้เลื่อนเป็นผู้คุ้มกัน ด้วยศักยภาพของเจ้า ในอนาคตเจ้าอาจจะกลายเป็นผู้ขับเคลื่อนประเทศ " 

" น้องหลี่เจ้ากล่าวเกินไปแล้ว ! " ลู่ไป๋ฉิวนั้นรอยยิ้มสดใสขณะที่ส่ายหัวและเอ่ย " มีคนที่มีความสามารถมากมายในประเทศธาราสถิต ดังนั้นยังไม่ถึงเวลาของข้า ! "

ในดินแดนของประเทศธาราสถินมันไม่มีความสัมพันธ์ในเรื่องทายาท กลับกันมันเป็นที่ที่ของคนมีความสามารถ แม้แต่ตอนนี้บัลลังก์ของราชาก็ถูกมอบให้กับผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งที่สุด

" ตอนนี้ขุนนางพื้นที่ลู่ก็ขับไล่ศัตรูไปได้แล้ว ถึงเวลาที่ข้าต้องไปแล้ว " หลี่ฉีเย่เอ่ยกับลู่ไป๋ฉิวด้วยรอยยิ้ม

ด้วยการช่วยเหลือจากนางบางทีเขาอาจจะกลับมารับนางในอนาคต

" น้องหลี่ต้องการไปยังมหาสมุทร..." ลู่ไป๋ฉิวครุนคิดชั่วครู่ก่อนจะเอ่ย " พวกเรานั้นค้นพบบางอย่างจาการต่อสู้นี้ น้องหลี่นั้นเป็นคนมีความรอบรู้ บางที่เจ้าอาจจะช่วยพวกเราขจัดความสับสนในตอนนี้ได้ ? "

" ค้นพบบางอย่าง ? " หลี่ฉีเย่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ลู่ไป๋ฉิวนั้นเอ่ยอย่างรวดเร็ว " พวกเรานั้นจับกลุ่มผู้เชียวชาญของเผ่าหอยเม่นทะเลที่มีชีวิตอยู่ได้และได้พบซากปรักหักพังบางส่วน พวกมันขโมยอัญมณีทะเลของพวกเราเพราะซากปรักหักพังโบราณเหล่านี้ ข้าตรวจสอบมันมาแล้วแต่พบความลับบางอย่างที่ยากจะเข้าใจ "

" ซากปรักหักพังโบราณ ? " หลี่ฉีเย่ลูบคางของเขาอย่างต่อเนื่อง " หากเป็นเช่นนั้นข้าคงต้องขอไปตรวจสอบสักหน่อย "

จิตใจของลู่ไป๋ฉิวนั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้น นางทันใดนั้นก็จัดการเรื่องราวบางอย่างก่อนจะออกไปพร้อมกับหลี่ฉีเย่

นางนั้นควบคุมเรือบินและมุ่งหน้าไปยังมหาสมุทร ในความเป็นจริงซากปรักหักพังโบราณเหล่านี้ถูกพบโดยเผ่าหอยเม่นทะเลและอยู่ไม่ไกลจากเกาะนับพัน พวกมันห่างกันประมาณหมื่นไมล์

ด้วยเรือบิน ไม่นานพวกเขาก็มาถึง

ซากปรักหักพังนี้อยู่ใต้ทะเลและภายในร่องท่าจอดเรือ มันคล้ายๆกับวิหารโบราณ

วิหารโบราณนี้ปรากฏอยู่ใต้ทะเลมาหลายชั่วอายุคน มันตั้งอยู่เป็นนิรันดร์ในสถานที่แห่งนี้

มันถูกปกคลุมไปด้วยหญ้าทะเลจำนวนมาก แต่ตอนนี้มันได้รับการทำความสะอาดแล้ว

" สถานที่นี้มัน ! " หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงหลังจากเห็นวิหารโบราณเพราะว่าเขาเคยมายังที่แห่งนี้เมื่อนานมาแล้ว...