388

ตอนที่ 388 ความลับของเกาะนับพัน

หญิงสาวในชุดฟ้านั้นมีความรู้มากกว่าคนทั่วไปเพราะนางมาจากนิกายที่มีชื่อเสียง นางนั้นเคยคำอธิบายของใบอ่อนนี้มาจากคัมภีร์โบราณ นอกจากนี้มันยังไม่มีภาพประกอบใดๆ มันอธิบายเพียงว่าเป็นใบไม้ที่มีสายฟ้าทองคุ้มห่อหุ้มไว้ มันเป็นของที่หายากอย่างมาก ข่าวลือว่ามีเพียงจักรพรรดิอมตะฮ่าวไห่ที่ครองครองมันไว้

แม้แต่ในความฝัน นางก็ไม่คาดว่าใบไม้ในตำนานนั้นจะปรากฏอยู่บนมือของหลี่ฉีเย่ ไม่ต้องกล่าวถึงการเห็นมันได้ในสถานที่ธรรมดาอย่างเกาะนี้

ขณะนี้หลี่ฉีเย่วางใบ้อ่อนไว้บนยางที่กลั่นแล้วอย่างระมัดระวัง เขาพยามควบคุมกระถางให้กลั่นใบอ่อนนี้

เปลวไฟนั้นราวกับจะมีความรู้สึกเป็นของตัวเองมันกลายเป็นเปลวไฟอ่อนเมื้อครอบคลุมใบอ่อนไว้ พริบตาต่อมามันก็เปลี่ยนให้เป็นของเหลว สายฟ้าทองคำไหลเข้าไปในยางราวกับเป็นหมึกที่ถูกเขียนลงบนแผ่นกระดาษภายในกระถาง

กระบวนการทั้งหมดนี้ใช้เวลาค่อนข้างนาน หลังจากเวลาผ่านไปขณะที่ใบอ่อนนั้นถูกกลั่นซ่ำๆ ก่อนจะกลายเป็นเส้นไหมที่บางเฉียบและห่อหุ้มยางไว้

อย่างช้าๆ มันค่อยเปลี่ยนอย่างโปรงแสงให้กลายเป็นของเหลวสีทองคำ

ขณะเดียวกันสตรีในชุดฟ้าก็กลายเป็นไร้คำพูดเมื่อเห็นฉากนี้ ใบอ่อนของโลกต้นไม้นั้นเป็นสิ่งที่สร้างชีวิตและความตายได้ ทว่าหลี่ฉีเย่กับใช้สมบัติล้ำค่านี้กลั่นยาง - นี้มันข่มแหงผู้คนจนเกินไป 

" นี้มันช่างไร้ประโยชน์อย่างยิ่ง ! " สตรีในชุดฟ้าอดไม่ได้ที่จะเอ่ย

" สิ่งของที่ดีนั้นจะต้องถูกนำมาใช้อย่างถูกต้อง ถ้ามันไม่ได้ถูกนำมาใช้อย่างถูกต้องแล้ว ไม่ว่าจะเป็นของดีแบบใดก็ล้วนไร้ค่า " หลี่ฉีเย่มองไปยังส่วนผสมของเหลวสีทองและอดไม่ได้ที่จะยิ้ม

จากนั้นเขาก็โยนกุญแจต้นกำเนิดบรรพชนผีเข้าไปภายในของเหลวนี้ เมื่อมันตกลงสู่ภายใน หลี่ฉีเย่ก็เร่งเปลวไปและทำให้ของเหลวสีทองนี้เดือดมากยิ่งขึ้น !

เมื่อส่วนผสมทุกอย่างหลอมรวมกัน กุญแจนั้นก็เป็นเหมือนหมึกมันปล่อยสารสีดำออกมา ไม่นานนักจากของเหลวสีทองก็เริ่มจะกลายเป็นสีดำดั่งเช่นน้ำหมึก

" ท่าน ท่านใช้มันอย่างไร้ประโยชน์ยิ่ง !" สตรีในชุดฟ้านั้นต้องการจะหยุดการกระทำของหลี่ฉีเย่อย่างมาก ของที่มีค่าอย่างใบอ่อนโลกต้นไม้กลับนำมาใช้อย่างไร้ประโยชน์เช่นนี้ อย่างมีคนบนโลกนี้ที่จะกระทำบ้าบิ่นเช่นนี้อย่างเขาอีกหรือไม่ ? ทุกคนที่คิดว่าเป็นคนฟุ่มเฟือยล้วนพ่ายแพ้ต่อหน้าเขาทั้งสิ้น !

ทว่าบางสิ่งที่แปลกประหลาดก็เกิดขึ้นในเวลานี้ เสียงกรีดร้องที่น่ากลัวเริ่มดังออกมาจากกระถาง ตามมาด้วยผีจำนวนมากถูกปล่อยออกมา

ผีเหล่านั้นเริ่มที่จะมีเคี้ยวงอกและกรงเล็บที่แหลมคม สร้างเป็นภาพที่น่ากลัวต่อผู้ชม

" โอมมม ! " ขณะที่สตรีชุดฟ้ากำลังถอยออกไปมา กุญแจที่ถูกผสมรวมเขากับของเหลวนั้นก็ส่องประกาย มันปลดปล่อยกลิ่นอายอมตะแห่งความเป็นนิรันดร์ออกมา !

" สำเร็จ ! " เห็นฉากนี้ หลี่ฉีเย่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและพึมพำ " มันเป็นอย่างที่คิดจริงๆ ! "

ในเวลานี้ของเหลวภายในนั้นกลับสู่ความสงบผีจำนวนมากก่อนหน้านี้ได้หายไปกลับเป็นกุญแจ หลี่ฉีเย่ที่เต็มไปด้วยความสุขหลี่ฉีเย่เทของเหลวที่ผสมเสร็จแล้วลงสู่แจกันและเรียกกุญแจกลับมา

เห็นหลี่ฉีเย่กลั่นทุกอย่างเสร็จแล้ว สตรีในชุดฟ้าอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม " ยาแบบใดกันที่เจ้ากลั่นเสร็จ ? "

ในสายตาของนาง หลี่ฉีเย่ไม่เพียงแต่กลั่นยาอมตะหรือน้ำทิพย์ศักดิ์สิทธิ์ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ใส่ใบอ่อนของโลกต้นไม้ที่หายากเข้าไป นี้เป็นสิ่งที่ประหลาดมากเกินไป ! ด้วนส่วนผสมที่ใสเข้าไปนี้มันจะต้องสร้างตัวยาที่หายากและน้ำทิพย์ที่ทรงคุณค่าในโลก แต่ถึงอย่างนั้นหลี่ฉีเย่กลับใช้ใบอ่อนนี้กลั่นของเหลวจากยางที่ทุกคนเห็นว่าไร้ประโยชน์ การใช้มันอย่างไร้ประโยชน์ทำให้เขาถูกสาปแช่งจากทุกคน

" ยาดึงวิญญาณผี ! " หลี่ฉีเย่ยิ้มและเอ่ย " สาวน้อยเพราะว่าเจ้านั้นทำหน้าที่เป็นแม่บ้านให้กับข้ามานาน ข้าจะให้โอกาสเจ้าเปิดหูเปิดตา ตามข้ามา ! "

พูดเสร็จแล้วเขาก็แบกแจกันยาและเดินจากไป

ทันใดนั้น สตรีในชุดฟ้าก็วิ่งตามเขาไปในทันที หลี่ฉีเย่นั้นเดินมาไม่ไกล เขาเดินไปยังตำแหน่งสูงสุดของเกาะก่อนจะหยุดอยู่ที่ตอไม้สามฟุต

ตอไม้สามฟุตนี้ตายแล้วและไม่มีสัญญาณของการมีชิวิต ศูนย์กลางของมันนั้นเป็นเพียงหลุมลึก

ตอไม้ที่ตั้งอยู่กลางป่าเช่นนี้ล้วนไม่ได้รับความสนใจจากทุกคน ทว่าในเวลานี้ หลี่ฉีเย่เปิดปากแจกันจากนั้นเขาก็คอยๆเทของเหลวที่เขากลั่นเสร็จลงบนตอไม้ ใช้เวลาเพียงชั่วครู่ตอไม้เหล่านั้นก็เต็มไปด้วยตัวยา จนกระทั้งมันเต็ม

เห็นฉากนี้สตรีชุดฟ้ารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโดนฆ่า นี้คือยาที่สร้างขึ้นจากใบอ่อนของต้นไม้โลก แต่หลี่ฉีเย่เอามาราดตอไม้ที่ตายแล้ว ยังมีใครในโลกสิ้นเปลืองมากกว่าเขาอีก ?

ในเวลานี้ หลี่ฉีเย่รู้สึกกังวลเขานั้นถือกุญแจต้นกำเนิดบรรพชนผีและมองไปยังตอไม้ที่ตายแล้วที่ปกคลุมไปด้วยตัวยา สำหรับตอไม้ที่ตายแล้ว เขาลงทุกใช้ใบอ่อนจากโลกต้นไม้ฟื้นฟูมัน หากมันไม่สำเร็จเขาก็เสียหายอย่างแท้จริง

ครู่ต่อมาก ปากอ่าวใดนั้นก็เริ่มสั่น ผู้ฝึกตนทั่วเกาะรู้สึกได้ถึงการสั่นสะเทือนนี้ รวมถึงขุนนางพื้นที่ลู่ไป๋ฉิว พวกเขานั้นยังไม่สนใจในการสั่นครั้งแรก

ผู้ฝึกตนจำนวนมากรู้สึกว่ามันเป็นภาพลวงตา มันเป็นเพียงการสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อยจึงไม่มีใครให้ความสนใจ ทว่าผู้เชียวชาญอย่างสตรีในชุดฟ้านั้นไม่คิดเช่นนั้น

นางรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างกำลังจะโผล่ขึ้นมาจากส่วนลึกที่สุดของเกาะ มันก็เหมือนกับหัวใจที่เพิ่งจะเริ่มเต้น ตามมาด้วยความสงบก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย

แม้ว่าเสียงของมันจะหายไป แต่นางก็ยังรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งตื่นขึ้นมาจากส่วนลึกของโลก บางทีมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดที่กำลังตื่นจากการหลับใหลอันยาวนาน

ทันใดนั้น ทุกคนสามารถมองเห็นสัญลักษณ์ใบมีดที่หลี่ฉีเย่ทิ้งไว้ที่ต้นผีตั้กแตนทั่วเกาะเคลื่อนไหวอย่างมีชีวิต อักษรโบราณเหล่านั้นเริ่มขยับลงใต้ดิน

นี้มันเป็นสุดยอดคาถาที่หลี่ฉีเย่สร้างขึ้น ! ควรจะรู้ว่าเขานั้นไม่ได้พึงเริ่มค้นคว้าเกี่ยวกับเกาะแห่งนี้ เขานั้นศึกษาเกาะแห่งนี้มาเป็นเวลานานแล้ว และได้รับผลตอบแทนที่ไม่ธรรมดา แต่เขานั้นก็ยังคงค้นพบบางอย่างที่เป็นความลับของเกาะนี้ อนิจจาเขานั้นขาดของไปสองสิ่ง - หนึ่งคือใบอ่อนของโลกต้นไม้และสองคือกุญแจต้นกำเนิดบรรพชนผี !

โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงเวลาที่เขาศึกษากุญแจ เวลานั้น เขาก็ได้รับคำตอบของคำถามที่ค้างอยู่ในใจของเขามานาน และเป็นความลับในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ที่ยังไม่ถูกเปิดเผย !

เขานั้นยืนมองตอไม้ที่ตายแล้วด้วยลมหายใจที่ถี่ขึ้น ช่วงเวลานี้ไม่มีใครรู้ว่าผ่านไปนานเท่าใดจนกระทั้งมีเสียงดังขึ้น ในเวลานี้ตอไม้ที่ตายแล้วก็ให้กำเนิดใบของมันออกมา ! ใบอ่อนนี้มีสีเขียวที่งดงามและงอกขึ้นจากชั้นยาเหนือตอไม้ นี้เป็นสัญญาณแสดงว่ามันเป็นใบที่มีสุขภาพดีอย่างยิ่ง

" เยี่ยม ! " หลี่ฉีเย่แสดงความยินดีหลังจากเห็นใบอ่อนนี้ ! ระหว่างช่วงเวลาแห่งความสุขนี้ตอไม้ก็เริ่มพ่นของเหลวสีดำออกมา ก่อนที่มันจะกลายเป็นหมอก หมอกนี้สร้างเป็นกลุ่มก้อนพลังงานที่ทำให้ผุ้คนสั่นสะท้าน

หลี่ฉีเย่รีบโยนกุญแจในมือของเขาเข้าไปในหมอก เสียง ' แกร๊ก ' ดังออกมา ก่อนที่กุญแจที่ลอยอยุ่ในหมอกจะปลดปล่อยลำแสงที่อัดแน่นไปด้วยพลังงานจำนวนมาก

ลำแสงเหล่านี้เจาะทะลุออกมาจากตัวตอไม้และเริ่มปรากฏออกมาจากพื้นดิน

ด้านข้าง สตรีในชุดฟ้านั้นได้ยินเสียงบางอย่างราวกับเสียงโหร่อง แต่นางก็รุ้สึกว่ามันเป็นเพียงภาพลวงตาและไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นของจริงหรือไม่

ทางกลางความสับาน ผีน้อยตัวหนึ่ง - จากนั้นก็อีกตัว ค่อยๆกระโดดออกมาจากตอไม้ ผีเหล่านี้ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกและมีตัวเลขปรากฏ

ผีน้อยตัวหนึ่งนั้นสวมเสื้อคลุมสีทองราวกับเป็นราชาของเหล่าผีและมีคมเคี้ยว พร้อมกับเขาทั้งสามและปีกสองปีก

ผีเหล่านี้รีบวิ่งไปยังกุญแจต้นกำเนิดบรรพชนผี กุญแจที่เคยยาวสามฟุตก็เริ่มเปลี่ยนผีทั้งเก้าสิบเก้าที่ถูกแกะสลักไว้เริ่มกระโดดออกมา จากนั้นมันก็ผสมรวมเขากับผีที่กระโดดออกมาจากตอไม้ก่อนที่จะผสานกันกลายเป็นกุญแจดอกเดียวกัน

สตรีนั้นชุดฟ้านั้นไร้คำพูดและตกตะลึง แต่นางก็ยังคงนับผีน้อยที่กระโดดออกมาจากพื้นดิน หลังจากตัวสุดท้ายโผล่มาพวกมันทั้งหมดมีเก้าสิบเก้าตัว

ผีทั้งเก้าสิบเก้าคนพบภาพแกะสลักของมันบนกุญแจก่อนจะที่จะผสานและกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน

มันก็เหมือนกับผีทั้งเก้าสิบเก้าที่ถูกแกะสลักนั้นเป็นร่าง และผีทั้งเก้าสิบเก้าจากพื้นดินเป็นวิญญาณ

หลังจากที่ผีน้อยทั้งหมดเขาไปยังร่างสลักของมันแล้ว กุญแจนั้นก็เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและปลดปล่อยกลิ่นอายของหมอกศักดิ์สิทธิ์ ในช่วงเวลานี้พลังงานอันน่าสยดสยองจำนวนมากปกคลุมไปทั่วกุญแจ แต่มันไม่ใช่กลิ่นอายไม่ดี กลับกันมันเต็มไปด้วยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ราวกับนี้เป็นลมหายใจของผีอมตะ !