383

ตอนที่ 383 ต้นสารพัดฝัน

หลี่ฉีเย่และหลวงจีนเดินไปยังทางเข้าหมู่บ้าน มันมีต้นไม้เก่าแก่ที่โอบอุ้มแสงจันทร์นับไม่ถ้วนอยุ่ มันจำเป็นต้องใช้คนจำนวนมากหากจะกอดต้นไม้นี้ได้ อีกทั้งยังมีกิ่งก้านสาขาแตกออกเหมือนร่มขนาดใหญ่

เพราะว่าต้นไม้นี้นั้นอยู่มานานหลายปีแล้ว จึงมีตะไคร่น้ำจำนวนมากเติบโตบนลำต้นของมัน

แม้ว่ามันจะดุธรรมดาอย่างมาก หลี่ฉีเย่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเต็มไปด้วยอารมณ์และเอ่ย " ต้นสารพัดฝัน , ต้นไม้ที่ปรากฏตัวยากอย่างมากในโลก อ่า ! "

" มีเพียงจักรพรรดิอมตะเท่านั้นที่สามารถทำสิ่งนี้ได้ ! " หลวงจีนต้าชิยังคงพึมพำ " หมู่บ้านเล็กๆแห่งนี้กลับมีต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองอยู่หน้าทางเขา - นี้มันเรื่องหายากขนาดใดกัน !? ด้วยต้นสารพันฝันที่คุ้มครองอยู่ แม้แต่บรรพชนเที่ยงธรรมก็ยังต้องเจอปัญหาหากพวกเขามาที่นี่ ! "

หลี่ฉีเย่นั้นไม่ได้เอ่ยสิ่งใดขณะที่เขามองไปยังต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์นี้ แม้ว่าจะเป็นเพียงหมู่ธรรมดาในโลก มันก็ยังมีการสนับสนุนจากจักรพรรดิอมตะอยู่เบื้องหลัง ไม่ต้องพูดถึงว่ามันยังไม่เคยถูกใช้มาก่อน การสูญเสียทรัพยาชั้นดีของจักพรรดิอมตะไว้ในหมู่บ้านเล็กๆเช่นนี้อาจจะไม่เคยมีเรื่องนี้เกิดขึ้นในโลก !

ขณะที่ทั้งสองกำลังยืนอยู่หน้าต้นไม้ หัวหน้าหมู่บ้านก็เดินมาเห็นพวกเขา เขารีบทักทายกับทั้งสอง ก่อนจะมายืนด้านหน้าต้นไม้และพนมมืออธิษฐาน

หลังจากพึมพำคำอธิษฐานเสร็จเขาก็แสดงความเคารพต่อต้นไม้

" ตำนานกล่าวว่าต้นสารพัดฝันนี้จะทำความปราถนาของผู้คนให้เป็นจริง หรือประสกมีสิ่งที่ต้องการให้เป็นจริงจึงมาขอต่อหน้าต้นไม้นี้ ? " หลวงจีนต้าชิยิ้มหลังจากเห็นหัวหน้าหมู่บ้านแสดงความเคารพเสร็จ

หัวหน้าหมู่บ้านส่ายหัวและเอ่ย " ไม่ ข้ากำลังอธิษฐานให้กับลูกสาวของข้า เมื่อตอนนางอยู่ที่นี่ข้าทำบาปกับนางไว้ ดังนั้นข้าจึงมาที่นี่ทุกวันเพื่ออธิษฐานให้กับนาง ! "

" ท่านทำบาปต่อลูกสาวไว้ ? " หลวงจีนต้าชิอุทานด้วยความตกตะลึงก่อนจะเอ่ย " นี้ไม่น่า...ลูกสาวของท่านช่างน่าแปลกๆใจจริงๆ ! "

หัวหน้าหมู่บ้านหัวเราะเบาๆก่อนจะเอ่ย " นี้เป็นเพราะคนชราเช่นข้านั้นกดดันนางไม่หยุดหย่อน นางนั้นไม่ใช่เด็กไม่รู้ภาษาอีกต่อไป ดังนั้นภรรยาและข้าหวังว่านางจะหาสามีและสืบต่อสายเลือดของพวกเรา ทว่าเด็กโง่นี้ไม่ยอมฟัง หลังจากพยามโน้มน้าวนางมาตลอด นางได้มาอธิษฐานต่อหน้าต้นไม้สารพัดฝัน หากต้นไม้ได้เลือกสามีที่เหมาะสมกับนางให้ นางก็จะยอมแต่งงานทันที หากไม่แล้วนางยินดีจะอยู่เป็นโสด ! "

หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะยิ้มหลังจากได้ยินเรื่องนี้ ต้นสารพัดฝันนั้นมีข่าวลือว่ามันมีความสามารถทำให้ความปราถนาเป็นจริง แต่ต้นไม้สารพันฝันด้านหน้าพวกเขาได้สร้างสำนักของตัวเองขึ้นมาและไม่ใช่ต้นสารพัดฝันตามปกติ ! ดูเหมือนว่าสาวน้อยคนนั้นจะถูกพ่อมาตัวเองกดดันอย่างมาก จึงมาอธิษฐานต่อหน้าต้นไม้นี้ ! 

" แกร๊ก ! " ทันใดนั้นก็มีสิ่งของตกลงมาจากต้นสารพันฝันและหล่นลงหัวหลี่ฉีเย่ จากนั้นเขาก็หยิบมันลงมาจากศีรษะ

หลังจากมอง เขาก็พบว่ามันเป็นชิ้นส่วนหยก ชิ้นส่วนหยกนี้ให้ความรู้สึกอบอุ่นและมีคำว่า ' จรู้ ' แกะสลักไว้ มันง่ายที่จะบอกว่าเป็นของสตรี

" นี้เป็นหยกประดับของลูกสาวข้า ! " ขณะที่หลี่ฉีเย่มองหยกในมือด้วยความึนงง หัวหน้าหมู่บ้านตะโกนอย่างมีความสุข " นี้เป็นหยกที่ลูกสาวข้าทิ้งไว้เบื้องหลัง หลังจากนางอธิษฐานแล้วนางก็วางมันไว้บนต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ และวันนี้...มันปรากฏขึ้นอีกครั้ง ! " เขากล่าวด้วยความรู้สึกที่ตื่นเต้นอย่างมาก

" ฮ่าฮ่า ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์นี้สุดท้ายก็ตอบรับอธิษฐานของลูกสาวข้า มันหาเจ้าบ่าวที่สมบูรณ์ให้กับสาวน้อยของข้าได้แล้ว ! " หัวหน้าหมู่บ้านคว้ามือของหลี่ฉี่เย่และกำไว้แน่น " ฮ่าฮ่า ข้าจะไปบอกสหายทุกคน ! " หลังจากกล่าวเสร็จเขาก็วิ่งหายไปในหมู่บ้าน

" สหายเอ๋ย สหาย วันแห่งการยินดีมาถึงแล้ว ! " หัวหน้าหมู่บ้านกรีดร้องไปทั่วขณะวิ่งไปทั่วหมู่บ้าน

มองไปยังชิ้นส่วนหยกที่อยู่ในมือหลี่ฉีเย่รู้สึกไม่สบายใจ จากนั้นก็มองไปยังต้นไม้สารพัดฝันและเขารู้สึกอยากถอนรากของมันทิ้ง ! ก่อนหน้านี้หัวหน้าหมู่บ้านพูดถึงลูกสาวของเขาทันใดนั้นหยกชิ้นนี้ก็ตกใส่หัวเขา เขาเชื่อย่างแท้จริงว่าเจ้าต้นไม้สารเลวนี้มีจิตสำนักเป็นของตัวเอง !

" ฮ่าฮ่า ยินดีด้วย ยินดีด้วย เจ้ากำลังจะได้กลายเป็นเจ้าบ่าวแล้ว ! " เห็นหลี่ฉีเย่ยึนงุนงงอยู่ หลวงจีนต้าชิหัวเราะอย่างมีความสุข

หลี่ฉีเย่จ้องไปที่เขาก่อนจะเอ่ย " แสดงความยินดีตูดเจ้าสิ ใครบอกว่าข้าจะเป็นเจ้าบ่าว ? "

" เฮ้ ข้าเกรงว่ามันไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเจ้า ถึงแม้ว่าประสกหยางนั้นจะเป็นเพียงคนธรรมดา แต่ลูกสาวของเขาก็น่าประทับใจ นอกจากนี้ยังมีคนจำนวนมากที่มาจากหมู่บ้านแห่งนี้ ฮ่า แต่ตอนนี้เจ้ากลับได้รับหยกของนาง หากนางไม่ต้องการเป็นเจ้าบ่าว เช่นนั้นข้าเกรงว่าเจ้าต้องตายเท่านั้น ! " หลวงจีนต้าชิหัวเราะอย่างมีความสุข

เมื่อกล่าวเสร็จแล้ว หลวงจีนต้าชินั้นก็หันหลังและกำลังจะจากไป หลี่ฉีเย่ตระหนักได้ว่าเขากำลังเดินอย่างเร่งรีบจึงถามอย่างสงสัย " ทำไมเจ้าต้องวิ่งหนี ? เจ้าไม่ใช่คนที่กำลังจะเป็นเจ้าบ่าว ! "

" เฮ้ เจ้าคงยังไม่ทราบ ลูกสาวของตาแก่หยางนั้นเป็นตัวตนที่ยอดยเยี่ยม หากนางรู้ว่าจู่ๆนางก็มีคู่หมั้น ข้าเกรงว่านางจะต้องบ้าและพลิกคว้ำชั้นฟ้า ฮ่าสิ่งสำคัญก็คือนางนั้นจะเริ่มกวาดล้างที่นี่และข้าก็ไม่สามารถชดใช้ความผิดได้แม้แต่จะโดดลงแม่น้ำเหลือง ! มันจะดีกว่าหากข้าจากไปก่อน ! " กล่าวเสร็จหลวงจีนทันใดนั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว

หลี่ฉีเย่กลายเป็นไร้คำพูด เขาไม่รู้ว่าลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้านนั้นเป็นเช่นไร แต่เมื่อเห็นว่าหลวงจีนปลอมนี้ยังต้องหลบหนี เขาก็จินตนาการได้ว่านางต้องเป็นตัวตนที่พิเศษ

ทว่าหลี่ฉีเย่นั้นไม่เคยกลัวใครตลอดทั้งชีวิตของเขา นี้เป็นเรื่องแปลกสำหรับเขาอย่างมาก จู่ๆเขาก็กลายเป็นคู่หมั้นของคนอื่นและไม่สามารถอธิบายอะไรได้

ตอนนี้เขาสังเกตให้ได้ว่าหัวหน้าหมู่และภรรยาของเขาเดินมาจากระยะไกลพร้อมกับคนในหมู่บ้าน มีทั้งเด็กและผู้ใหญ่เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังมีความสุข !

หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนกหลังจากเห็นกองทักชาวบ้านที่เข้ามา ข้าจะวิ่งหนีตอนไหนกันหากไม่ใช่ตอนนี้ ? คิดถึงตอนนี้เขาก็หันหลังและวิ่งออกไป

เมื่อพวกเขากลับมาถึงต้นสารพัดฝันพวกเขาก็ล้วนไม่เห็นผู้ใดยืนอยู่ ภรรยาของหัวหน้าหมู่บ้านอดไม่ได้ที่จะตำหนิ " ดูสินี้เป็นเพราะเจ้าตื่นเต้นเกินไป ทำให้เจ้าบ่าวใหม่ของเราหนีไปแล้ว "

" ไม่ มันจะต้องไม่เป็นเช่นนี้ ! " หัวหน้าหมู่บ้านกระโดดขึ้นและเอ่ย " เร็วเขา เร็วเขารีบส่งข่าวไปแจ้งสาวน้อยของเราบอกให้นางกลับมาโดยเร็ว คู่หมั้นของนางกำลังจะหนีไปแล้ว ! "

หลี่ฉีเย่นั้นหนีออกมาจากหมู่บ้านก่อนจะมาถึงวัดที่สร้างขึ้นหน้านอก ในเวลานี้เขากำลังเห็นหลวงจีนต้าชิกำลังสะพายกระเป๋าใบใหญ่

" ลูกสาวของตาแก่หยางกำลังจะกลับมาบ้าน ดูแลตัวเองด้วยข้าไปก่อนละ มันจะดีกว่าหากเจ้ากับได้ตกลงกับพวกเขา หากเจ้าหนีการแต่งงานบางทีกองทัพอาจจะตามล่าเจ้าหลังจากนั้น " หลวงจีนนั้นพุ่งไปยังเส้นขอบฟ้าอย่างรวดเร็ว แต่เขาไม่ลืมที่จะเอ่ยเตือนหลี่ฉีเย่

หลี่ฉีเย่ส่ายหัวของเขาอย่างหมดหนทาง แม้ว่าเขาจะหนีออกมาจากหมู่บ้านได้ เทียบกับหลวงจีนที่หนีมาตลอดชีวิต เขานั้นยังอีกห่างไกล

หลังจากที่หลี่ฉีเย่คำนวนหาทิศทางที่ถูกต้องแล้ว เขาก็ขยับและหายตัวไปอย่างรวดเร็ว

เวลานี้หลี่ฉีเย่เดินทางมายังโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์เพราะมีเป้าหมาย ดังนั้นเขาจึงกระโดดไปทางใต้และนำกุญแจต้นกำเนิดบรรพชนผีออกมาและพึมพำ " ข้าต้องการจะคลี่คลายความลับบ้างอย่างในยุคนี้ ! "

เขานั้นกำลังตามหาบางอย่างที่พิเศษ ดังนั้นเขาจึงเดินทางไปทางใต้ก่อนจะปรากฏสถานที่ที่คุ้นเคย อย่างไรก็ตามเขายังอยู่ในดินแดนของนิกายพันแม่น้ำหวน

หากจะกล่าวถึงชื่อนี้ มันเป็นนิกายที่มีชื่อเดียวกับแม่น้ำ ในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ สิ่งแรกที่ผู้ฝึกตนนึกถึงถือประตูปีศาจที่ถูกส่งต่อลงมาโดยจักรพรรดิอมตะฉินหลี่ ! ความจริงนิกายพันแม่น้ำหวนนั้นมีพื้นที่ขนาดใหญ่ ไม่เพียงแต่ดินแดนเมฆาเหิน แต่ภายในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ มันยังมีพื้นที่อีกหลายล้านไมล์ราวกับเป็นมังกรขดก่อนจะไหลลงมหาสมุทรขนาดใหญ่

ดินแดนของนิกายพันแม่น้ำหวนประกอบด้วยแม่น้ำสองสาย มันมีนิกายและประเทศจำนวนมากที่อยู่ในแม่น้ำสายย่อยและเป็นเชื้อสายของจักรพรรดิอมตะเช่นเดียวกับนิกายพันแม่น้ำหวน !

แม่น้ำขนาดใหญ่ บางทีอาจจะใหญ่ที่สุดในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ ต้นกำเนิดของมันมาจากภูเขาสูง บางคนพยามตามเส้นทางมันเป็นจนพบหลุมฝังศพแห่งความชั่วร้ายลำดับหนึ่ง

แน่นอนว่ามันมีทฤษฎีจำนวนมากในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ บางกล่าวว่านิกายพันแม่น้ำหวนนั้นเริ่มจากหลุมฝังศพแห่งความชั่วร้ายลำดับหนึ่งและไปจบที่หมู่เกาะนับพัน ! เพราะมันมีความสัมพันธ์กับหลุมฝังศพแห่งความชั่วร้ายลำดับหนึ่ง แม่น้ำขนาดใหญ่นี้จึงเต็มไปด้วยตำนานและความลี้ลับ !

หลายล้านปีผ่านไป แม่น้ำนี้ยังคงถูกปกคลุมไปด้วยหมอกลึกลับจำนวนมากราวกับพยามจะซ่อนแม่น้ำนี้จากคนนอก

หลายคนได้พยามค้นหาความลับของแม่น้ำสายนี้ แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ประสบความสำเร็จ ถึงอย่างนั้นผู้คนก็ยังเชื่อว่าหากจะมีใครสักคนไขความลับนี้ได้ เช่นนั้นคงมีแต่จักรพรรดิอมตะฉินหลี่

วลีนี้ไม่ใช่เกิดขึ้นโดยไม่มีเหตุผลเพราะมันมีข่าวลือว่าจักรพรรดิอมตะฉินหลี่นั้นมาจากแม่น้ำสายนี้ !

หลี่ฉีเย่เดินลงไปใต้ไปตามแม่น้ำ เขาไม่รีบร้อนในการบรรพลุเป้าหมาย ดังนั้นเขาจึงใช้เวลาเดินทางในทะเลความความทรงจำขณะที่เหยียบเข้าดินแดนนี้

หลี่ฉีเย่นั้นมายังโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์หลายครั้งในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมา เขากระทั้งมายังแม่น้ำสายนี้หลายครั้ง โดยเฉพาะในยุคของจักรพรรดิอมตะฉินหลี่ หลี่ฉีเย่ได้ทิ้งรอยเท้าของเขาไว้ทั่วนิกายพันแม่น้ำหวน !