382

ตอนที่ 382 หลวงจีนผู้ขับไล่ผี

เสียงของการต่อสู้ที่หลวงจีนต้าชิสร้างขึ้นพร้อมกับบทสวดลวงตา ทำให้คนภายนอกคิดว่าเขากำลังต่อสู้กับผีร้ายอย่างสุดชีวิต !

ไม่กี่วันต่อมา หลวงจีนต้าชิอยู่ที่สุสานและทำเพียงแค่กินและดื่ม ขณะที่ภายในมิติแห่งความวุ่นวาย หลี่ฉีเย่เสร็จสิ้นการสร้างทะลวงโชติช่วงแล้ว สุดท้ายเขาก็ได้รับฉบับสมบูรณ์ของมันมา จากนั้นเขาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปยังมิติแห่งความวุ่นวายและพึมพำ " อำนาจปราบปรามของสมบัติจักรพรรดิอมตะระดับแท้จริงจำนวนมากอยู่ที่นี่ น่าประทับใจจริงๆ ! "

เขาไม่ได้ใช่อยู่ในมิตินั้นต่อและใช้จารึกชิ้นส่วนดินแดนเพื่อทางและออกไปด้านสุสานในทันที

ในเวลานี้ ดวงดาราส่องสว่างจำนวนมากอยู่ทามกลางท้องฟ้าที่เงียบสงบของหมู่บ้าน สายลมอ่อนๆพัดจากภูเขาทำให้ชาวบ้านรู้สึกผ่อนคลาย

ในขณะเดียวกันหลวงจีนต้าชินั้นกินเสร็จและรู้สึกอิ่มอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แม้กระทั้งหลังจากอาหารมือใหญ่ หากดูซากของมันนั้นราวกับผีโหยมากินจริงๆ

" เจ้ามาที่นี่เพื่อไล่ผีร้ายหรือว่ามาที่นี่เพื่อกินและดื่ม ? " หลี่ฉีเย่กล่าวช้าๆขณะที่ยืนอยู่ด้านหลังของหลวงจีนต้าชิ

ตอนนี้ พวกเขานั้นอยู่ในช่วงกลางดึก หากมีบางคนปรากฏตัวมาด้านหลังเช่นนี้ พวกเขาอาจจะตกใจและตายได้ ทว่านั้นล้วนเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับคนอื่น หลวงจีนต้าชินั้นไม่มีความตกใจแม้แต่น้อย มือทั้งสองข้างของเขายังคงจับขาหมูและกินมันอย่างอร่อย ก่อนจะยิ้มอย่างร่าเริงและเอ่ย " สหายท่านนี้ นั่งลงก่อนและลองชิมดู ตาแก่หลินนี้มีฝีมือจริงๆ "

" เช่นนั้นเจ้าคงเป็นนักตุ้มตุ๋น " หลี่ฉีเย่ยิ้มก่อนจะนั่งลงข้างเขาและเอ่ยต่อ " เจ้ามาที่นี่เพื่อไล่ผีร้าย แต่เจ้าไม่กลัวว่าผีร้ายจะมาเล่นงานเจ้ารึขณะที่เจ้ายังกินอย่างบ้าคลั่งเช่นนี้ ? "

คำกล่าวเหล่านี้ทำให้เกิดร้อยยิ้มบนหน้าหลวงจีน ก่อนจะเอ่ย " คำกล่าวเหล่านั้นอาจจะทำให้คนอื่นกลัวได้ แต่ไม่ใช่โลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ มันยังมีผีบางตนที่วิ่งเล่นอยู่ด้านนอกและออกมาจากนรก แม้ว่าจะมีผีอยู่ที่นี่ มันก็ไม่ทำให้ใครกวาดกลัว "

หลี่ฉีเย่ยิ้มและนั่งลงตามคำเรียกร้องของหลวงจีน ทว่าแม้จะบอกข้อเสนอไปยังอย่าง หลวงจีนก็ไม่ได้รอคำตอบของหลี่ฉีเย่และลงมือกินอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อเทียบมารยาทบนโต้ะอาหารของหลวงจีนแล้ว หลี่ฉีเย่นั้นดูเป็นผู้ดีที่ถูกขัดเกลามา เขาเพียงทดลองชิ้มไม่กี่อย่าง

" ฮี่ฮี่ สมบัติแบบใดกันที่สหายเต๋า มาเพื่อหามันที่นี่ ? " หลวงจีนเอ่ยด้วยรอยยิ้มขณะกิน

หลี่ฉีเย่มองเขาและเอ่ยถาม " โอ้ว ? เจ้าอยู่ที่นี่ก็เพราะสมบัติในหมู่บ้านแห่งความทรงจำ ? "

หลวงจีนต้าชินพนมมือของเขาก่อนจะหัวเราะและเอ่ย " อามิตตาพุทธ หมู่บ้านนี้เต็มไปด้วยสมบัติ - นี้ไม่ใช่ความลับอะไร หลายคนในอดีตนั้นมาที่นี่แต่ไม่มีใครได้รับสมบัติ มียอดคาถาคุ้มครองที่นี่เพื่อไม่ให้คนนอกที่เขามานั้นทำอะไรวุ่นวาย กระทั้งบรรพชนเที่ยงธรรมก็ยังตายอย่างน่าสงสารหากก่อความวุ่นวายที่นี่ ! "

หลี่ฉีเย่นั้นทำเพียงหัวเราะและไม่ได้เอ่ยอะไรอีก มันก็เหมือนอย่างที่หลวงจีนกล่าว หมู่บ้านนี้ได้รับการคุ้มครองจากยอดเต๋าของจักรพรรดิอมตะเฟยหยาง ดังนั้นแม้แต่บรรพชนเที่ยงธรรมก็ยังเจอหายนะหากสร้างความวุ่นวาย

" อาตมานั้นเดินทางข้ามมหาสมุทรทั้งสี่ การเดินทางครั้งล่าสุดพาอาตมามายังหมู่บ้านแห่งความทรงจำ ข้าสังเกตได้ว่ามีการสร้างใหม่ที่ยอดเยี่ยมอยู่ที่นี่ ทว่าน่าเสียดาย ข้าไม่สามารถเห็นสิ่งใดได้ " หลวงจีนต้าชิอธิบายกย่างกระตือรือร้น

หลี่ฉีเย่ยิ้มก่อนจะส่ายหัวและเอ่ย " มันไม่มีประโยชน์แม้ว่าเจ้าจะมองผ่านความลึกลับของหมู่บ้านนี้ได้ สถานที่แห่งนี้ล้วนขึ้นอยู่กับโชคชะตา คนที่ไม่ตั้งใจจะไม่สามารถได้รับการสร้างใหม่ที่ยิ่งใหญ่จากหมู่บ้านนี้ได้ หากพวกเขาต้องการจะใช้กำลังบังคับนั้นจะเป็นหายนะ ! "

" อามิตตาพุทธ อามิตตาพุทธ " แม้ว่าเขาจะเอ่ยเช่นนั้น แต่เขาก็ยังตักอาหารเข้าปากไม่ขาดสาย

เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น ผู้คนในหมู่บ้านก็รีบมายังหลังสุสานด้วยความประหลาดใจที่ได้เห็นคนอื่นอยู่อีก

" อามิตตาพุทธ อามิตตาพุทธ ! "  หลวงจีนต้าชิเอ่ยทักทายก่อนจะอธิบายให้หัวหน้าหมู่บ้านฟัง " อย่าได้ตื่นตระหนก ประสก สหายท่านนี้คือบุคคลที่อาตมาเชิญมา โชคดีที่เขามีทักษะที่ยอดเยี่ยม ด้วยความพยามของพวกเราทั้งสองในที่สุดก็กำจัดผีหิวโหยได้เมื่อคืน ประสกสบายใจได้ว่าจะไม่มีสิ่งชั่วร้ายใดๆมารุกรานที่นี้อีกหลังจากที่ผีหิวโหยนั้นหายไป "

หลังจากได้ยินคำอธิบายเช่นนั้นหัวหน้าหมู่บ้านก็ถอนหายใจด้วยความโล่งและเอ่ยชื่นชม " ท่านหลวงจีนนั้นมีคาถาที่น่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง สามารถปราบผีหิวโหยตัวนี้ได้...น่าเลื่อมใสอย่างยิ่ง ! "

แม้ว่าผีหิวโหยนั้นจะถูกกำจัดไปแล้ว แต่หัวหน้าหมู่บ้านและคู่สามีภรรยายพยามจะรั้งหลวงจีนต้าชิและหลี่ฉีเย่ไว้ หลวจีนนั้นตัดสินใจที่จะพักผ่อนอยู่ที่นี่อีกหลายวันและหลี่ฉีเย่ก็ตัดสินใจอยู่เพราะต้องการตรวจสอบบางอย่างอีกเล็กน้อย

ชาวบ้านหลายคนได้มาเยี่ยมพวกเขาหลังจากได้ยินว่าหลวงจีนนั้นขับไล่ผีร้ายออกไป หลี่ฉีเย่และหลวงจีนนั้นคล้ายกับลิงในสวนสัตว์ ในระยะเวลาสั้นๆชาวบ้านจำนวนมากมาดูพวกเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ผู้ฝึกตนทรงอำนาจกลับเป็นนักต้มตุ๋น - หลี่ฉีเย่ไม่สามารถอธิบายความรู้สึกนี้ได้ ขณะที่หลวงจีนต้าชินั้นชอบสถานการณ์นี้อย่างมาก เขาสร้างความสัมพันธ์กับชาวบ้านอย่างเป็นธรรมชาติ และทำให้เหล่าชาวบ้านนับถือเขาอย่างแท้จริงโดยปราศจากความสงสัย

หลี่ฉี่เย่และหลวงจีนต้าชินั้นอาศัยอยู่ที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านขณะที่ทั้งคู่นั้นถูกดูแลเป็นอย่างดี

พวกเขากระตือรือร้นอย่างยิ่งในการถามหลี่ฉีเย่ " บ้านของท่านอยู่ที่ใดกัน ? ท่านมีแผนที่จะแต่งงานหรือไม่ ? "

หลี่ฉีเย่รู้สึกแปลกเล็กน้อยเมื่อเผชิญกับคำถามเหล่านี้ในขณะที่หลวงจีนต้าชิคนที่ยืนอยู่ด้านข้างเอ่ยอย่างสงบ " ประสกถามคำถามมากมายเช่นนี้ หรือประสกต้องการให้ลูกสาวของท่านหมั้นหมายกับสหายข้า ? "

หัวหน้าหมู่บ้านยิ้มส่ายหัวและเอ่ย " พวกเราไม่ได้บังคับเกี่ยวกับเรื่องของสาวน้อยนั้น ทว่าหากท่านสนใจ ทั้งสองสามารถทำความรู้จักกันก่อนได้  "

หลวงจีนต้าชิหัวเราะและเอ่ย " อามิตตาพุทธ ความคิดของประสกนั้นไม่เลวนัก ลูกสาวของท่านสวยราวกับนางสวรรค์ สหายของข้าแน่นอนว่ายินดีจะพบกันนาง "

หลี่ฉีเย่ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีหลังจากฟังคำของหลวงจีน เขาเพียงแต่ส่ายหัวและยิ้มอย่างสุภาพโดยไม่เอ่ยอะไร จากนั้นเขาก็ออกจากบ้านและเดินนำออกไป...

หลังจากที่หลวงจีนต้าชิกล่าวคำอำลากับคนในหมู่บ้านเสร็จแล้ว เขาก็รีบตามหลี่ฉีเย่มาก่อนจะเอ่ย " เจ้าไม่รู้ว่ามีคนจำนวนมากเท่าไหร่ที่อยากแต่งงานกับลูกสาวของหัวหน้าหมู่บ้าน "

" หากเจ้ายังไม่หยุดเลียเช่นนี้ เจ้าคิดข้าจะไม่กล้าตัดลิ้นเจ้า ? " หลี่ฉีเย่เหลือบมองเขาก่อนจะเอ่ย

หลวงจีนต้าชิรีบพนมมือและเอ่ย " อามิตตาพุทธ นี้บาปอย่างยิ่ง ข้าไม่กล่าวแล้ว ! "

หมู่บ้านแห่งความทรงจำนั้นไม่เล็กหรือว่าใหญ่เกินไป มีตัวตนที่ยอดเยี่ยมจำนวนมากมาและจากไป รวมถึงผู้ฝึกตน แต่ไม่มีใครทิ้งร่องรอยไว้ในหมู่บ้านได้

คนที่มีเจตนาไม่ดีจะพบเรื่องนี้ค่อยข้างแปลก แต่คนที่มีความกระตือรือร้นและรู้ความลับของมันจะพบว่าไม่ใช่เรื่องแปลก ใครบ้างที่จะต่อกรกับการคุ้มครองของจักรพรรดิอมตะได้ ? หมู่บ้านแห่งนี้เป็นดั่งสวรรค์ขนาดเล็ก มีสายน้ำไหล ภูเขาธรรมชาติและป่าเขียวชอุ่ม ทั้งหมู่บ้านล้วนตกอยู่ในความเงียบสงบ

หลี่ฉีเย่และหลวงจีนต้าชิเดินวนรอบหมู่บ้าน ความจริงนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่หลี่ฉีเย่มาเยี่ยมหมู่บ้านแห่งนี้ นานมาแล้วเขาเคยมาในฐานะอีกาทมิฬ

หลังจากหลายปีผ่านไปและหลายยุคผ่านไป ผู้คนจำนวนมากและผ่านไป ความสวยงามองธรรมชาติก็ยังอยู่อย่างต่อเนื่องจากการคุ้มครองของจักรพรรดิ !

" เป็นยอดคาถาอย่างแท้จริง ! " ขณะที่เดินรอบหมู่บ้าน หลวงจีนต้าชิอดไม่ได้ที่จะเอ่ยยกย่องหลังจากเห็นความงดงามของหมู่บ้าน " ตัวตนที่ท้าทายสวรรค์แบบใดกันที่จะสามารถทำลายความสงบของหมู่บ้านนี้ได้ ? "

หลี่ฉีเย่ยิ้มโดยไม่เอ่ยอะไรเพิ่ม แน่นอนว่าการคุ้มกันของจักรพรรดิอมตะนั้นเป็นสิ่งที่น่าตกตะลึง ครั้งหนึ่งเขาเคยต่อค้านสวรรค์และทำเรื่องต้องห้าม บางที่จักรพรรดิอมตะเฟยหยางอาจจะถูกฝังที่หมู่บ้านธรรมดาแห่งนี้

แน่นอนว่านี้เป็นเพียงความเป็นไปได้และเป็นความจริงที่ยากจะพิสูจน์ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาจักรพรรดิอมตะได้ทิ้งร่องรอยและเชื้อสายของพวกเขาไว้ แต่ไม่มีใครเคยได้ยินว่าพวกขานั้นถูกฝังอยู่บนโลกนี้ !

ดังนั้นการที่จักรพรรดิอมตะเฟยหยางนั้นถูกฝังอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้หรือไม่ล้วนเป็นความลับ เว้นแต่ว่าจะมีคนปลดผนึกอำนาจจักรพรรดิอมตะ เช่นนั้นไม่มีใครรู้คำตอบ

ความจริง เส้นทางของจักรพรรดิอมตะทุกยุคล้วนเป็นปริศนา หลายคนเชื่อว่าจักรพรรดิอมตะนั้นไม่ได้เป็นอมตะอย่างแท้จริงและพวกเขาไม่สามารถอยู่บนโลกได้ตลอดไป สักวันหนึ่งพวกเขาอาจจะต้องเผชิญหายนะที่คืบคลานเข้ามา

เกี่ยวกับความเชื่อนี้ การฝังศพของจักรพรรดิอมตะก็เป็นเรื่องลึกลับเช่นกัน

มีเชื่อสายของจักรพรรดิอมตะบางคนได้สาบานต่อโลกว่าบรรพบุรุษของพวกเขานั้นถูกฝังอยู่ในดินแดนบรรพบุรุษ จนถึงตอนนี้ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะเชื่อคำกล่าวนี้