366

ตอนที่ 366 ความโหดเหี้ยมของสองสาวงาม

" ฆ่าพวกมัน ! " ศิษย์จากประตูพยัคฆ์คำรามตะโกนลั่น พวกเขานับพันทันใดนั้นก็พุ่งออกมาพร้อมกับจิตสังหารราวกับกองทัพ ที่นิกายนี้สามารถอยู่รอดมาจนถึงวันนี้ได้ไม่ใช่ว่าปราศจากเหตุผล

" พวกโง่ รีบกลับมาเร็วเขา ! " ในเวลานั้น ปรมจารย์ดาบพยัคฆ์คำรามตะโกนเรียกศิษย์ที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าให้กลับมา เขารู้ว่าศิษย์เหล่านี้เป็นเพียงศิษย์ธรรมดา ไม่ว่าจะมีจำนวนมากเท่าใด พวกเขาเป็นได้เพียงอาหารสัตว์

" เคร้งง ! "  ทว่าก่อนที่ศิษย์นับพันจะได้ล่าถอย ท่วงทำนองดาบคำรามกวาดเก้าชั้นฟ้าและเพลงกระบี่ตัดผ่านแปดดินแดน ดาบหกเต๋ารูปแบบหยินหยางบินออกมาจากมือของหลี่ซ่วงเหยียน มันสร้างเป็นดาบขนาดมหึมาพร้อมทั้งใบมีดสายลมนับพันราวกับเป็นเครื่องบดเนื้อ เพียงเสี้ยววินาที ฝนเลือดปรากฏภายในรูปแบบและเศษเนื้อปลิวว่อนไปทุกที่

กระบี่ทรราชอมตะร่ายรำผ่าชั้นฟ้าและสะบั้นลงมา หนึ่งการสะบั้นของกระบี่อมตะปรากฏเป็นฝนเลือด ค่อยๆล่วงราวดอกไม้โรย

ตอนนี้ หลี่ซ่วงเหยียนและเฉินเป่าเจียวปูเส้นทางให้กับหลี่ฉีเย่ได้เดินผ่าน เส้นทางนี้มุ่งตรงสู่ดินแดนบรรพบุรุษประตูพยัคฆ์คำราม ทะเลสาปโลหิตและหุบเขาเศษเนื้อถูกทิ้งไว้เบื้อหลังเส้นทางนี้

การสังหารที่โหดเหี้ยมดังกล่าวทำให้ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนแทบหยุดหายใจ กระทั้งเซียนบรรพกาลก็ยังต้องตายหากพยามจะขว้างเส้นทางของพวกเขา !

" นี้มันขู่ขวัญผู้คนเกินไป ! " เห็นฉากนี้ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม มีเพียงความหนาวเย็นที่แพร่ไปยังกระดูกของพวกเขา

การแสดงของปรมจารย์ดาบพยัคฆ์คำรามกลายเป็นน่าเกลียด เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะตอบสนอง และเขาเกือบจะอาเจียนจากความโกรธ ศิษย์นับพันเหล่านั้นเป็นดั่งเสาหลักของนิกาย ทว่าพวกเขาถูกฆ่าภายในพริบตา

เขาต้องการจะเปิดใช้รูปแบบสูงสุดเพื่อลงโทษ ทว่าเสียงที่ลึกล้ำของบิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำรามดังขึ้นด้านหลัง " ปล่อยพวกมันเข้าไป ! "

ช่วงเวลานี้ ไม่มีใครกล้าขว้างเส้นทางของทั้งสามทำให้พวกเขาเดินเข้าไปภายในอย่างราบรื่น !

เมื่อหลี่ฉีเย่ก้าวเข้าสู่การซุ่มโจมตีภายในประตู เหล่าคนที่อยู่ภายในถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อเขาเข้าไปในกับดักแล้วมันไม่มีทางที่เขาจะออกมาได้ !

ตอนนี้ คนจำนวนมากภายนอกประตูพยามอย่างยิ่งที่จะชมฉากภายใน

" เจ้าไม่เลือกเส้นทางไปสู่สวรรค์กลับกันกับเลือกเส้นทางที่ลงไปสู่นรก สารเลววันนี้เจ้าจะได้รับกรรม ! " ปรมจารย์ดาบพยัคฆ์คำรามกัดฟันของเขาและประกาศด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังต่อหลี่ฉีเย่

หลี่ฉีเย่เหลือบมองไปยังเขาก่อนจะโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ " สวรรค์และนรกล้วไม่มีความหมายต่อข้า เมื่อข้าต้องการจะเข้าไป ข้าก็ต้องได้เข้าและไม่มีใครหยุดข้าได้ ! "

" ช่างเป็นคำกล่าวที่หยิ่งยโสสิ้นดี ! " เสียงเย็นชาปรากฏ บิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำรามทันใดนั้นก็มาถึง วงแหวนสี่สิบเก้าวงหมุนรอบตัวเขาช้าๆเพื่อแสดงอำนาจ มันส่งแรงกดดันจำนวนมหาศาลและทำให้คนอื่นหายใจอย่างลำบาก

ด้วยสายตาที่เจาะทะลุชั้นฟ้าของเขา เขากวาดมองไปยังกลุ่มของหลี่ฉีเย่ทั้งสามคนก่อนจะเอ่ย " ตั้งแต่เจ้าเข้ามาที่นี่ อย่าได้ฝันที่จะได้ออกไป ! "

" เจ้ากล่าวผิดแล้ว ข้าไม่เคยคิดที่จะหนี ! " หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างสบายๆ " ข้าจะต้องทำลายสถานที่แห่งนี้ก่อนจะจากไป ! "

" ยังจะกล้าพูดจาโอหังต่อหน้าข้าอีกรึ ! " สายตาของบิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำรามกลายเป็นน่ากลัวและเอ่ย " หากเจ้ายอมแพ้ตอนนี้ ข้าสามารถทำให้เจ้าไม่ต้องเจ็บปวดถึงตาย เพียงแค่มอบสมบัติจักรพรรดิระดับชีวิตและคัมภีร์กายาอมตะมา หากไม่เช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าสัมผัสกับชะตากรรมที่เลวร้ายยิ่งกว่าตาย ! "

หลี่ฉีเย่ส่ายหัวและอมยิ้มเอ่ย " หากเจ้ามีวิธีการใดๆ เช่นนั้นก็รีบๆใช้มันออกมาเถอะ ทว่าก่อนที่ข้าจะลงมือข้าจะทำให้คำแนะนำที่มีเมตตาสักหน่อย อพยพเหล่ารุ่นเยาว์และพวกชายชราออกไปซะ อย่างน้อยในอนาคตเจ้าจะได้มีเมล็ดพันธ์เหลือไว้บ้าง ไม่เช่นนั้นเมื่อสถานที่แห่งนี้พังทลายและพวกเขากรีดร้อง...สวรรค์และปฐพีก็ไม่สามารถช่วยพวกเขาได้ "

" ฮ่าฮ่า..." บิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำรามหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เหล่าผู้อาวุโสและผู้คุ้มกันจำนวนมากของประตูพยัคฆ์คำรามล้วนหัวเราะลั่นราวกับว่าพวกเขาพึงจะได้ยินเรื่องตลกที่สุดในชีวิต

บิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำรามแค่นเสียงเย็นชา " เจ้าโง่ ข้าจะแสดงให้เห็นชะตากรรมของเจ้าวันนี้ ! ฆ่าสารเลวตระกูลซือซะ ! "

ทันใดนั้นผู้เชียวชาญจากประตูพยัคฆ์คำรามก็นำซือเสี่ยวเต๋าออกมาด้านนอก และบิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำรามขว้างเส้นทางของหลี่ฉีเย่ไว้

บิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำรามเอ่ยเสียงเย็นชา " อย่างที่เจ้ากล่าว ต่อให้เจ้าอ้อนวอนวันนี้ สวรรค์และปฐพีก็ไม่มีทางตอบรับมัน ! ข้าจะฆ่าสารเลวตระกูลซือให้ดูเป็นตัวอย่าง ข้าจะฆ่ามันอย่างช้าๆต่อหน้าเจ้า ! "

ผู้ฝึกตนที่กำลังยืนดูอยู่ด้านนอกกลายเป็นตื่นตระหนก การฆ่าซือเสี่ยวเต๋าต่อหน้าหลี่ฉีเย่นี้จะเป็นการทำลายกำลังใจของเขาได้เป็นอย่างดี

ทว่า หลี่ฉีเย่ไม่ได้ลนลานและตอบด้วยรอยยิ้ม " เอาสิ รออะไรอยู่ละ ? "

การแสดงออกที่ไม่สนใจการะประหารซือเสี่ยวเต๋าที่อยู่ตรงหน้าของหลี่ฉีเย่ทำให้หลายคนในประตุพยัคฆ์คำรามประหลาด รวมถึงบิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำราม

" ตุบ ! " ขณะที่ผู้คนในประตูกำลังงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ประกายแสงก็กวาดผ่านหัวของผู้เชียวชาญที่จับซือเสี่ยวเต๋าไว้และตกลงบนพื้นก่อนที่เขาจะได้รับการตอบสนอง ผลของมันทำให้เลือดสากกระจายไปทุกที่

เพชณฆาตที่ต้องฆ่าซือเสี่ยวเต๋านั้นเป็นผู้ลงมือแต่กลับเป็นการตัดหัวของคนอื่น ! เขาทันใดนั้นก็ช่วยซือเสี่ยวเต๋าด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ภายในช่วงเวลาสั้นๆ เพชณฆาตคนนั้นก็นำซือเสี่ยวเต๋ามายืนข้างหลี่ฉีเย่

เรื่องทั้งหมดน้้นเกิดขึ้นเร็วเกินไม่และไม่มีใครสามารถตอบสนองได้ทัน ผู้คนภายในประตูพยัคฆ์คำรามยังอยู่ในอาการมึนงง เพชณฆาตนั้นเป็นศิษย์ของพวกเขา แล้วทำไมเขาถึงฆ่าผู้เชียวชาญและช่วยซือเสี่ยวเต๋าในนาทีสุดท้ายเล่า ?

กระทั้งผู้คนภายนอกก็ยังตกตะลึงกับการทรยศของศิษย์ที่พึงเกิดขึ้นเมื่อครู่

" เจ้าเป็นใคร ถึงได้กล้าทรยศนิกายของตัวเองเช่นนี้ !  " บิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำรามตะโกนด้วยความโกรธ นี้เป็นโอกาสที่หาได้ยากแต่กลับมามีการทรยศเกิดขึ้น

ทว่าเพชณฆาตทันใดนั้นก็เปลี่ยนรูปแบบเป็นคนอื่นก่อนจะหัวเราะอย่างร่าเริง " ใครบอกว่าบิดาผู้นี้เป็นศิษย์ของนิกายเจ้ากัน !? "

คนคนนี้จะเป็นใครได้นอกจากซือคงโถวเทียน ? เขานั้นได้รับคำสั่งของหลี่ฉีเย่ในการแทรกซึมอยู่ในประตู และมันเป็นเพราะข้อมูลของเขาทำให้หลี่ฉีเย่วางแผนทั้งหมดได้ !

" เด็กน้อย เจ้าเป็นหนี้ชีวิตข้าแล้วตอนนี้ ! " ซือคงโถวเทียนฉีกยิ้มขณะมองซือเสี่ยวเต๋า

" ดีมาก พวกเจ้าออกไปได้แล้ว ! " หลังจากช่วยซือเสี่ยวเต๋าเสร็จ หลี่ฉีเย่บอกกับทั้งสอง

" เจ้าต้องการจะไป !? " บิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำรามตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด เพื่อละบายความอับอายที่พึงเกิดขึ้น  " เจ้าได้เข้ามาในแหแล้ว แต่ให้เจ้ามีปีกเจ้าก็หนีไม่ได้ เช่นนั้นก็มารับความตาย ! " ก้าวเสร็จ เขาก็พุ่งไปด้านหน้าพร้อมกับวงแหวนทั้งสี่สิบเก้า

" เจ้าเพียงคนเดียวคิดจะหยุดข้า ? " หลี่ฉีเย่หัวเราะก่อนจะเหลือบมองไปยังบิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำราม และเอ่ยอย่างสบายๆ " หากนี้เป็นแผนทั้งหมดของเจ้า เช่นนั้นก็น่าเสียดาย "

" จัดการสารเลวเช่นเจ้า ไม่เห็นจะมีอะไรยาก ! " ทันใดนั้นเสียงที่น่ากลัวอีกเสียงก็ปรากฏขึ้น

" ตูม ! " ชายชราก้าวออกมาและขว้างเส้นทางของกลุ่มหลี่ฉีเย่ แผ่นดินสั่นสะเทือนเมื่อเขามาถึง

ชายชราคนนี้นั้นไม่ได้ปลดปล่อยอำนาจทั้งหมดออกมา แต่เขาก็ยังแสดงออกย่างหยิ่งยโสและพลังของเขาสามารถระเบิดออกมาเวลาใดก็ได้

" อดีตที่ปรึกของประเทศเซียนพิโรธอมตะ ! " หลังจากเห็นชายชราคนนี้ เหล่าผู้นำนิกายรุ่นเก่าด้านนอกของประตูพยัคฆ์คำราอดไม่ได้ที่จะอุทาน " ข้าได้ยินมาว่าเขตัดสินใจจะอยู่อย่างสันโดษไม่ใช่รึ ? เขากลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง ! "

" อดีตที่ปรึกของประเทศเซียนพิโรธอมตะ มีข่าวลือว่าเขานั้นอยู่ระดับองค์รักษ์เทพสวรรค์ และเขามีกายาเซียนทรราชขั้นสมบูรณ์ ! "

หลายคนเคยได้ยินตำนานของชายคนนี้ เขานั้นเป็นตัวตนที่มีชื่อเสียงอย่างมากในยุคเต๋าที่ยุ่งยาก

" เขานั้นอาจจะก้าวเข้าสู่ระดับราชันเทพสวรรค์ตอนที่เขาเกษียณอายุ เมื่อกายาเซียนทรราชของเขาสมบูรณ์ ราชันเทพสวรรค์ราชสีห์คำรามเพียงพึงเริ่มแสดงความโดดเด่นของเขา ! " บางคนเอ่ย

อดีตที่ปรึกของประเทศเซียนพิโรธอมตะนั้นกล่าวได้ว่าเป็นตัวตนที่ลึกลับ และกายาขั้นสมบูรณ์ของเขานั้นน่ากลัวอย่างมาก มันเป็นหนึ่งในสิบแปดกายาเซียน และมันผสานเข้ากับขั้นสมบูรณ์ นี้เป็นสิ่งที่สามารถสร้างความกลัวให้กับสิ่งมีชีวิตทั้งหมด 

หลี่ฉีเย่เหลือบมองไปยังอดีตที่ปรึกของประเทศเซียนพิโรธอมตะก่อนจะอมยิ้มเอ่ย " เพียงแค่แมลงเม่าตัวหนึ่ง ไม่มีความจำเป็นที่ข้าจะต้องลงมือ "

ด้วยคำกล่าวที่หยิ่งยโสทำให้หลายคนมองหน้ากัน นี้อย่างน้อยก็เป็นระดับองค์รักษ์เทพสวรรค์ และเขากระทั้งมีกายาเซียนขั้นสมบูรณ์ !

ทว่าหลังจากจำได้ว่าหลี่ฉีเย่สังหารคนอย่างไรตลอดเส้นทางของเขา พวกเขาก็รู้ได้ว่าเจ้าสารเลวนี้มีความสามารถที่จะหยิ่งยโส

" ดูแลบิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำรามเป็นคนแรก " หลี่ฉีเย่ถอนตัวของเขากลับมาและสั่งหลี่ซ่วงเหยียนและเฉินเป่าเจียว

หลี่ซ่วงเหยียนและเฉินเป่าเจียวก้าวไปข้างหน้าโดยไม่สิ่งใด หนึ่งดาบหกเต๋าและหนึ่งกระบี่ทรราชอมตะ...ด้วยอาวุธอมตะในมือของทั้งสอง กลิ่นอายของพวกนางทรงอำนาจอย่างมาก

" เจ้าโง่ เพียงแค่ฝูงแมลงริอาจจะเขย่าต้นไม้ใหญ่ ! " บิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำรามคำรามด้วยความโกรธก่อนจะมองหลี่ฉีเย่ การแสดงออกของเขามืดมนอย่างมาก วงแหวนศักด์สิทธิ์ทั้งสี่สิบเก้าทันใดนั้นก็ระเบิดอำนาจออกมาและพุ่งตรงไปยังหลี่ซ่วงเหยียนและเฉินเป่าเจียว

พริบตานั้น หลี่ซ่วงเหยียนนั้นดูราวกับเป็นดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ แสงอมตะของนางนั้นปราบปรามอำนาจของบิดาจักรพรรดิประตูพยัคฆ์คำราม

ด้วยเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ที่คุ้มครองนาง ร่างกายของหลี่ซ่วงเหยียนั้นไม่มีใครสัมผัสได้ไม่ว่าจะเป็นทักษะใดๆหรือเต๋าสวรรค์ ! นี้คืออำนาจจากกายาไร้มลทินของนาง !