363

ตอนที่ 363 ความลับใต้ดิน

คำประกาศของหลี่ฉีเย่ที่จะกวาดล้างประตูพยัคฆ์คำรามนั้นกระจายไปทั่วดินแดนร้อยเมือง

" เขาต้องการจะทำลายประตูพยัคฆ์คำราม ? " คนจำนวนมากกลายเป็นตกตะลึงหลังจากได้ยินคำกล่าวที่ยิ่งยโสเช่นนี้ หนึ่งนั้นอดไม่ได้ที่จะเอ่ย " ประตูพยัคฆ์คำรามนั้นเป็นนิยายระดับหนึ่งด้วยอำนาจและพื้นฐานบรรพบุรุษ ระดับต่ำที่สุดที่จะสามารถทำลายนิกายนี้คือพวกเขาต้องอยู่ระดับบรรพชนเที่ยงธรรม และต้องอยู่ภายใต้ที่ว่าบรรพชนของพวกเขาไม่อยู่ที่นั้น ! "

" ถูกต้อง แม้ว่าหลี่ฉีเย่จะโหดร้าย แต่การกล่าวว่าจะทำลายนิกายเช่นนั้นช่างบ้ายิ่ง ! " หลายคนเริ่มที่จะคาดเดาที่ความเป็นไปได้ต่างๆของเรื่องนี้

ภายในสายตาของพวกเขา หากปราศจากความช่วยเหลือหลี่ฉีเย่เพียงลำพังไม่สามารถทลายนิกายนี้ได้

นี้ไม่ใช่ว่าปราศจากเหตุผล ตั้งแต่ที่นิกายนี้ได้ก่อตั้งมาเป็นเวลานาน พวกเขาแน่นอนว่าต้องมีความสามารถที่ท้าทายสวรรค์ รวมกับข่าวลือของการมีของหลุมฝังศพทั้งสี่สถานที่ฝังของสัตว์เทพศักสิทธิ์ทั้งสี่

ตำนานนั้นกล่าวว่าบรรพบุรุษของประตูพยัคฆ์คำรามใช้เลือดศักดิ์สิทธิ์ของเขาในการกลั่นหลุมฝังศพทั้งสี่ เปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นพื้นฐานของนิกายและสยบพวกมันไว้ภายใต้การควบคุม บางตำนานกล่วาว่าหลุมฝังศพเหล่านั้นกระทั้งสังหารบรรพชนเที่ยงธรรมได้และแม้แต่กักขังตัวตนอมตะ

" คำกล่าวที่ใหญ่โตเหล่านั้นล้วนมาจากเพียงลูกวัวที่ไม่กลัวพยัคฆ์ ! " หลังจากได้ยินประกาศดังกล่าว บางคนเอ่ยอย่างเย็นชา " เขาแน่นอนว่าจะต้องตายหลังจากเข้าไปในประตูพยัคฆ์คำราม "

" เพียงรอจนถึงวันที่พระจันทร์เต็มดวง ทุกอย่างจะปรากฏออกมาเอง " มีบางคนที่ตั้งใจรอชมเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น

ความจริง หลังจากมีประกาศของหลี่ฉีเย่ ทางประตุได้ส่งศิษย์จำนวนมากไปตามหาเขา ทว่าพวกเขาล้วนล้มเหลวและกลับมามือเปล่า

ทว่าภายใต้ความไม่รู้ของคนจำนวนมาก หลี่ฉีเย่ไม่ได้ไปไหนไกล เขาเพียงเดินทางไปยังพื้นที่เส้นเลือดของประตูพยัคฆ์คำราม

หากเส้นเลือดของประตูพยัคฆ์คำรามนั้นคือพยัคฆ์ขาว เช่นนั้นทางเขาของประตูก็คือปากของพยัคฆ์ ! เส้นเลือดดำผาดจากทางใต้ไปทางทิศตะวันตก ผลก็คือทำให้ทางใต้เป็นปากและทางตะวันตกเป็นหาง

แม้ว่าเส้นเลือดนี้จะเต็มไปด้วยความดุร้ายของพยัคฆ์ขาว ปากของมันสถานที่สำคัญของดินแดนบรรพบุรุษที่ที่เต็มไปด้วยพลังงานโลก สร้างเป็นแผ่นดินสมบัติ นี้เป็นเหตุว่าทำไมพวกเขาจึงใช้ที่แห่งนี้สร้างเต๋าพื้นฐานรวมถึงวิหารและหอต่างๆ !

ทว่าปลายหางของมันกับเป็นดินแดนที่แห้งแล้งและทอดยาวไปหลานล้านไมล์ ที่นี่เป็นพื้นที่ว่างเปล่าปราศจากพืชและต้นไม้ใดๆ ไม่มีแม้กระทั้งนกบินเหนือดินแดนแห่งนี้

พลังงานของโลกภายในดินแดนแห่งนี้เหือดแห้งและปราศจากสิ่งมีชีวิต แม้ว่าสถานที่แห่งนี้จะเป็นส่วนหนึ่งของเส้นเลือดพยัคฆ์ แต่กลับไม่มีใครในประตูเข้ามาเหยียบย่างสถานที่แห่งนี้

หลี่ฉีเย่นำเหล่าหญิงสาวเข้ามาสู่สถานที่ว่างเปล่าและไร้สิ่งมีชีวิต

" พวกเรามาทำอะไรที่นี่ ? " หลังจากเหยียบเข้าสู่ดินแดนแห่งนี้ ซือเสี่ยวเตี๋ยก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม ตอนนี้พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่ทรงอำนาจ พวกเขาควรจะใช้เวลาคำนวนและวางแผนการบางอย่าง แต่หลี่ฉีเย่ตัดสินใจพาพวกนางมายังสถานที่แห่งนี้

" เพื่อหาโลงศพ " หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างสบายๆ " ในเมือพวกเราต้องการให้พวกมันตาย มันจะไม่สามารถทำได้หากพวกเราไม่มีโลงศพ "

ไม่จำเป็นต้องพูด กลุ่มของหญิงสาวไม่มีใครเชื่อคำพูดของเขา ความจริงกระทั้งซือเสี่ยวเตี๋ยก็ยังสงสัย ไม่ว่าจะอยากพวกนางก็ล้วนแต่อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับความลับของที่แห่งนี้

" หลายลานไมล์ไกลออกไปล้วนปราศจากสิ่งมีชีวิต...ที่แห่งนี้ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย " ก้าวเข้ามาภายในดินแดนนี้ หลี่ฉีเย่ยืนอยู่ด้านหน้าของทะเลสาปแห้งแล้งด้วยอารมรณ์

" จงเปิด ! " เมื่อหลี่ฉีเย่เดินวนรอบทะเสาปที่แห้งแล้ง แสงสว่างจากทะเลความทรงจำของเขาก็ปรากฏ ประกายแสงนี้ถูกยิงไปออกยังพื้นแผ่นดินในเสี้ยววินาที

" กึก ! " ในเวลานี้แผ่นดินคำราม ทะเลสาปที่แห้งแล้งแยกออกจากกันเพื่อเปิดทางเข้า

ทั้งกลุ่มทันใดนั้นก็ตกลงไป นี้ทำให้พวกนางตื่นตระหนก เมื่อความสงบของพวกนางกลับมาพวกนางก็พบว่าพื้นผิวทะเลสาปได้ปิดลงไปแล้ว

ตอนนี้ เมื่อพวกนางมองไปรอบๆพื้นดินที่ยืนอยู่ พวกนางก็พบว่ามีซากของกำแพงและวิหารจำนวนมาก !

ตอนนี้เองพวกนางก็เข้าใจได้ว่าได้ยินอยู่บนแผ่นดินของเมืองที่พังทลาย เมืองขนาดใหญ่แห่งนี้นั้นถูกทำลายบางทีมันอาจจะเกิดจากการต่อสู้ที่น่ากลัว

" ที่นี่คือที่ใด ? " ซากปรักหักพังจำนวนมากเป็นเพียงสิ่งเดียวที่กลุ่มของซือเสี่ยวเตี๋ยเห็นได้ พวกนางจึงเอ่ยถาม

" ปราการพยัคฆ์จักรพรรดิ - การดำรงอยู่ของสถานที่โบราณที่ทรงอำนาจ " หลี่ฉีเย่มองไปยังรอบด้านอย่างรวดเร็วก่อนจะเอ่ยตอบ

" ปราการพยัคฆ์จักรพรรดิ ? นี้คือเชื้อสายจักรพรรดิอมตะคนใด ? " หลี่ซ่วงเหยียนและคนอื่นๆมองไปยังรอบด้านด้วยความสับสน ตั้งแต่เกิดมาพวกนางยังไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน

ความจริงนี้นไม่แปลกที่พวกนางจะไม่เคยได้ยินชื่อสถานที่แห่งนี้เพราะว่าตลอดเวลาหลายล้านปีที่ผ่านไปล้วนมีนิกายทรงอำนาจและเชื้อสายทรงพลังหายไปตามแม่น้ำแห่งกาลเวลา

หลี่ฉีเย่นำทางพวกเขาออกจาซากปรักหักพังก่อนจะมาหยุนที่หุบเขาลึกที่พังทลาย ด้านหน้าพวกเขาเป็นทะเลสาปขนาดใหญ่ แม้ว่ามันจะมีขนาดเล็กหากเทียบกับพื้นผิวของมัน มันก็ยังเต็มไปด้วยคลื่นกระเพิ่อม !

ทั้งกลุ่มนั้นกลายเป็นประหลาดใจเมื่อมายืนอยู่เบื้องหน้าทะเลสาปขนาดใหญ่ ไม่เพียงแต่จะมีคลื่นกระเพื่อม พลังงานอมตะก็ยังมีอยู่ในนี้ด้วย

นี้ไม่ใช่ทะเลสาป มันคือรูปแบบสวรรค์ที้ใช้ในการสะสมพลังงานโลก ! รูปแบบสวรรค์ที่มีขนาดใหญ่พอๆกับแม่น้ำ ! นี้จะไม่ให้คนอื่นตกตะลึงได้อย่างไร ? สิ่งนี้นั้นเพียงพอที่จะให้กลายเป็นเสาหลักนิรันดร์ที่ผ่านข้ามกาลเวลา !

" มันคืออะไร !? " เห็นทะเลสาปสวรรค์ขนาดมใหญ่ ทุกคนได้แต่ตะลึง หากพวกเขาสามารถบ่มเพาะและสามารถดูดซับพลังงานโลกในที่แห่งนี้เพียงหนึ่งปี พวกเขาจะเทียบได้กับผู้ฝึกตนภายนอกที่ฝึกหนึ่งร้อยปี

" แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก ! " ทว่าหลี่ฉีเย่ไม่ได้ตอบคำถามพวกนาง โซ่เหล็กหนาทันใดนั้นก็ปรากฏออกมาจากที่ใดก็ไม่ทราบ หลี่ฉีเย่จึงจับและดึงมันขึ้นมา จากนั้นเกิดเสียง แกร๊ก ตามออกมา

" นี้คือโลหะสมบัติหงส์เพลิงในตำนาน ! " หลี่ซ่วงเหยียนตระหนักได้ถึงต้นกำเนิดของโซ่เหล็กนี้ได้ในทันทีเมื่อมันเรืองแสงศักดิ์สิทธิ์

นางอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก ใช้โลหะสมบัติที่มีค่าใช้นี้มาใช้เป็นโซ่ - นี้เป็นความฟุ่มเฟือยแบบใด ?

ขณะที่ที่เหลือของกลุ่มนั้นยังมองอย่างงุนงง หลี่ฉีเย่ก็ลากโลงศพขนาดยักษ์ออกมาจากทะเลสาป   โลงศพขนาดมหึมานี้สร้างมาจากโลหะสมบัติหงส์เพลิงในตำนาน ที่สิ่งที่น่ากลัวก็คือมันยังมีการผนึกอยู่อีกหลายชั้น ผนึกเหล่านี้ทรงอำนาจอย่างมาก มันประกอบไปด้วยอำนาจการสยบจากเทพที่แท้จริงและทำให้ขนของผู้คนลุกชัน

นี้เป็นโลงศพแบบใดกันถึงได้รับการผนึกป้องกันด้วยอำนาจหลายชั้นเช่นนี้ ? มันราวกับว่าพวกเขาไม่ต้องกายจะเผยสิ่งภายใน

" ข้าสั่งให้เจ้าเปิด ! " ในเวลานี้ มือของหลี่ฉีเย่ประทับไปยังรูปแบบผนึกด้วยบทสวด ประกายแสงจากทะเลแห่งความส่งจำของเขาพุ่งสู่ผนึกในโลงศพทันที

เสียง แกร๊ก ดังออกมาจาราวกับว่าผนึกได้ถูกเปิด ในเวลาเดียวกันผนึกที่ผนึกโลงศพอยู่ค่อยๆเคลื่อนไหว จากนั้นที่ละชั้นที่ละชั้นพวกมันคล้ายออกอย่างช้าๆ

" แอ๊ด - แอ๊ด - แอ๊ด " ภายใต้เสียงของโลงศพที่กำลังถูกเปิด ด้วยการจองมองอย่างระมัดระวังของเหล่าหญิงสาว สุดท้ายโลงศพก็เปิดออก แต่สิ่งของภายในทำให้พวกนางมึนงง

ภายในโลงศพ พวกนางสามารถเห็นได้เพียงหินก้อนกลมๆที่เรียบง่าย หากจะกล่าวให้ถูกมันดูเป็นเสาหิน แต่มันดูอ้วนอย่างมาก มาพร้อมกับอักษรโบราณที่อยู่คู่กัน มันราวกับว่าอักษรโบราณเหล่านี้พยามจะผสานกันให้กลายเป็นคำของยอดเต๋า ! ภายในหินนั้นปรากฏความเก่าแก่และปราศจากรอยตำหนิ

" หลังจากผ่านการกลั่นมากว่าหนึ่งล้านปี ความชั่วร้ายขอวมันในที่สุดก็หายไปดังนั้นได้เวลากลับสู่รูปแบบต้นกำเนิดแล้ว ! " หลี่ฉีเย่ลูบมือของเขาไปบนหินดังกล่าว " หากประตูพยัคฆ์คำรามไม่เปลี่ยนความต้องการของพวกเขา ข้าไม่มีทางเลือกที่จะต้องทำลายรากของพวกเขาในวันนี้ ! "

" สิ่งนี้คือ ? " ซือเสี่ยวเตี๋ยถามอย่างงุนงงหลังาได้เห็นหินก้อนนี้ ใช้อำนาจผนึกเทียบเท่ากับอำนาจของเทพที่แท้จริงเพื่อกลั่นหินก้อนนี้ - เรื่องเล่าเช่นนี้แน่นอนว่าไม่มีคนเชื่อ

" รากธรณี ! " หลี่ฉีเย่เอ่ยพร้อมอมยิ้ม " เหตุผลที่ว่าทำไมประตูถึงมีเส้นเลือดพยัคฆ์ขาวก็เพราะรากอันนี้ "

" รากธรณี ? " หลี่ซ่วงเหยียนและคนอื่นทำใจเชื่อย่างลำบากหลังจากเห็นหินก้อนนี้ ทว่าหลังจากมองอย่างระวังหินก้อนนี้กับให้ความรู้สึกพิเศษ ราวกับว่ามันเป็นรูปแบบที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ และปราศจากข้อบกพร่อง มันไม่ได้ดูเหมือนหินมีค่า แต่คนที่มีสายที่ดีจะมองต่างออกไป

" ดินแดนนี้เป็นส่วนหนึ่งของการสร้างใหม่ " หลี่ฉีเย่เอ่ย " ในยุคหมิงโบราณ ดินแดนแห่งนี้ให้กำเนิดห้าตัวตนอมตะ หนึ่งนั้นกลายเป็นปรมจารย์และอีกคนกลายเป็นข้ารับใช้ จากนั้นพวกเขาเริ่มสร้างสวรรค์ จากนั้นทั้งห้าตัวตนอมตะกล้ายเป็นผู้ปกครองและสร้างปราการพยัคฆ์จักรพรรดิ  นี้คือสัตว์ประหลาดที่ปกครองดินแดนร้อยเมืองในเวลานั้น ! น่าเสียดายที่พวกเขานั้นตัดสินใจผ่านและเดินในเส้นทางปีศาจ พวกเขาช่วยเหลือทรราชและร่วมมือกับเผ่าพันธ์หมิงโบราณ ! "