354

แสดงโพสต์โดยจัดเรียงตามความเกี่ยวข้องกับคำค้นหา 354 จัดเรียงตามวันที่ แสดงโพสต์ทั้งหมด

วันจันทร์ที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

ตอนที่ 354 การสร้างใหม่ของทุกคน

ในเวลานี้ หลายคนคาดเดาว่าการสร้างใหม่ภายในประตูไร้มลทินนั้นเหม่ยซูเหยาหรือหลี่ฉีเย่เป็นคนได้รับไป และมันอาจจะเกี่ยวข้องบางอย่างกับการพังทลายของประตู

หลังจากประตูได้หายไป เหม่ยซูเหยานั้นกลับมายังสำนักเพียงลำพัง จากนั้นก็กลับนิกายแม่น้ำนิรันดร์ การกระทำของนางนั้นทำให้ผู้คนสงสัยเป็นอย่างมาก

หลานคนสันนิษฐานว่าเหม่ยซูเหยานั้นจะเป็นผู้ได้รับการสร้างใหม่ที่ยิ่งใหญ่ภายในประตูไร้มลทิน

ส่วนใหญ่นั้นไม่มีใครกล้าเอ่ยถามนางเพราะความแข็งแกร่งของนิกายแม่น้ำนิรันดร์ ทว่าพวกเขาก็พยามอย่างไม่หยุดหย่อนเพื่อที่จะได้รับข้อมูลบางอย่าง โดยเฉพาะเหล่าคนตาย

หลี่ซ่วงเหยียนและสาวๆคนอื่นๆนั้นหลับมาอย่างปลอดภัยพร้อมกับเหล่าศิษย์จากนิกายกำยานโบราณคนที่ถูกแตะออกมาจากประตู

หลังจากเหตุการณ์นั้นจบลง หลี่ฉีเย่ไม่ได้ให้ศิษย์จากนิกายกำยานโบราณนั้นอยู่ที่ดินแดนร้อยเมือง ที่นี่ไม่ใช่ดินแดนของนิกายพวกเขา ดังนั้นหลี่ฉีเย่จึงบอกให้ทางสำนักนั้นเปิดประตูทางเชื่อมและส่งพวกเขากลับไป มีเพียงหลี่ซ่วงเหยียนและเฉินเป่าเจียวเท่านั้นที่อยู่ข้างกายหลี่ฉีเย่

การเดินทางมายังโลกต้นไม้ครั้งนี้ทุกคนได้รับการสร้างใหม่ คนที่น่าตื่นเต้นที่สุดเป็นฤดูน้อย มันกลับมาพร้อมกับบ่น " มารดามันเถอะ ข้าไม่สามารถรอได้อีกต่อไปแล้ว ข้าจะกลับไปยังดินแดนของข้าเพื่อจำศีล " หลังจากกล่าวเสร็จมันก็หายไปในมิติ

ร่างกายของมันนั้นเปลี่ยนเป็นสีทองราวกับว่าสวมเกราะ หลายคนล้วนไม่สามารถบอกได้แล้วว่ามันเป็นไส้เดือนจริงหรือไม่ !

หลี่ฉีเย่พยักหน้าและรับรู้ว่าฤดูน้อยนั้นได้รับการสร้างใหม่ที่ยิ่งใหญ่ มันเป็นเหมือนปลาที่กระโดดกลายเป็นมังกร มันพุ่งทะยานไปด้านหน้าด้วยความสามารถที่ล้นเหลือ

ซือคงโถวเทียนนั้นไม่ได้กลับมาหาหลี่ฉีเย่ มีความลือว่าเขากลับไปทันทีหลังจากที่ประตูหายไป เขาไม่มีเวลาที่จะทำให้คนอื่นมารู้ตัวตนของเขา กลุ่มของผู้เชียวชาญจากดินแดนภายในสำนักจะไล่ล่าเขา

หลี่ฉีเย่นั้นทำได้เพียงส่ายหัวหลังจากได้ยินข้อความนี้ สารเลวนี้ขโมยและทำตัวเป็นจอมฉ้อโกงไปทุกที่ และเขากระทั้งขุดสุสานบรรพชนของคนอื่น วันหนึ่งซือคงโถวเทียนแน่นอนว่าจะต้องตกอยู่ในน้ำมือของคนอื่น

ปิงหยู่เซี่ยนั้นมากล่าวบอกลาพร้อมกับเย่ชุนหยุนจากนิกายดอกบัวศักดิ์สิทธิ์

ปิงหยู่เซี่ยมองไปยังหลี่ฉีเย่และประกาศอย่างไม่แยแส " ปีศาจน้อย ข้านั้นได้รับการสร้างใหม่ที่ยอดเยี่ยมดังนั้นข้าจะต้องเข้าสมาธิในที่สงบ รอจนกระทั้งข้ากลับมา ข้าจะพลักดันเจ้าและทำให้เจ้าไม่สามารถเข้าสู่วงจรการเกิดใหม่ได้ ! "

" ตุบ ! " หลี่ฉีเย่ตบไปที่ก้นของนางทันที จากนั้นเขาเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม " เจ้าต้องการพลักดันข้า ? ตลอดชีวิตของเจ้า เกรงว่าจะทำไม่ได้ ครั้งหน้าเมื่อเราพบกัน จะดีกว่าหากเจ้าสวมเสื้อสตรีไม่เช่นนั้นข้าจะเปลืองผ้าเจ้าซะ !  "

หลังจากถูกแกล้งโดยหลี่ฉีเย่ ปิงหยู่เซี่ยเหลือบมองเขาอย่างขุ่นเคือง เทียบกับปิงหยู่เซี่ยที่ขุ่นเคือง เย่ชุนหยุนนั้นดูอ่อนโยนและสงบนิ่งกว่า ก่อนที่จะจากกัน นางได้เชิญหลี่ฉีเย่ไปยังนิกายดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เป็นการส่วนตัว

หลังจากที่พวกเขาออกมา ประตูราชสีห์คำรามก็ได้จากไปแล้ว ดังนั้นมันจึงช้าเกินไปที่จะเอ่ยคำลา ซือเสี่ยวเตี๋ยนั้นไม่ได้พบกับปู่ของนาง นางเพียงแค่ฝากข้อความไปกับเหล่าศิษย์

หลี่ฉีเย่นั้นวางแผนจะพบกับปู่ของซือเสี่ยวเตี๋ย แต่เขานั้นพลาดโอกาสเนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น กลับกลายเป็นว่าซือเสี่ยวเต๋าได้รับการสร้างใหม่ที่ดีภายในประตู ราชันขุนนางประตูราชสีห์คำรามนั้นเกรงว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นเขาจึงนำซือเสี่ยวเต๋าและเหล่าศิษย์กลับไปก่อน

หลังจากเรื่องทั้งหมดนี้ ในสายตาของราชันขุนนางประตูของพวกเขานั้นอ่อนแออย่างมาก  หากมีบางคนต้องการขโมยการสร้างใหม่ของซือเสี่ยวเต๋า ประตูนั้นไม่สามารถปกป้องเขาได้ ดังนั้นเขาจึงจากไปอย่างลับๆ

หลี่ซ่วงเหยียน , เฉินเป่าเจียว และซือเสี่ยวเตี๋ยนั้นอยู่ข้างกายหลี่ฉีเย่ภายในสำนัก พวกเขานั้นไม่มีแผนที่จะจากไปทันที

การเดินทางครั้งนี้ทำให้ทั้งสามได้รับการเก็บเกี่ยวที่ยิ่งใหญ่ พวกเขาได้ละคนได้รับการสร้างใหม่ที่ดี

หลี่ฉีเย่ซ่วงเหยียนได้รับสมบัติมงกุฏที่สร้างมาจากนำแข็งลึกลับ ดังนั้นนางจึงมองให้หลี่ฉีเย่ตรวจดู

หลังจากมองอย่างระมัดระวัง หลี่ฉีเย่เอ่ย " น่าประทับใจมาก แทนที่จะเรียกมันว่ามงกุฏ มันเป็นสุดยอดเต๋าน้ำแข็งที่ก้าวร้าว นี้ไม่ใช่สมบัติและมันจะเหมาะสมกว่าหากเรียกมันว่ารูปแบบการสั่งสมโดยยอดเต๋า สิ่งนี้เหมาะกับเจ้าอย่างมาก แต่มันก็ขึ้นอยู่กับศักยภาพในอนาคตของเจ้าในการดึงมาใช้ "

หลี่ซ่วงเหยียนยิ้มราวกับพระจันทร์เต็มดวง นางนั้นไม่รู้สึกตื่นเต้นและมักจะสงบเสมอนี้ทำให้นางดูน่าหลงใหลอย่างมาก ตั้งแต่นางติดตามหลี่ฉีเย่มาเป็นเวลานาน นางนั้นได้รับการติดต่อนิสัยมากจากเขา นางไม่เคยแสดงอาการแปลกใจเมื่อเจอกับสถานการณ์ใดๆ - ยังคงสงบและแน่นิ่ง

หลี่ซ่วงเหยียนและเฉินเป่าเจียวนั้นมีการแสดงออกที่ต่างกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ เฉินเป่าเจียวนั้นเป็นสตรีที่แข็งแกร่งและชอบการแข่งขัน เนื่องจากนางนั้นมาจากนิกายเสาศักดิ์สิทธิ์นางนั้นไม่ค่อยมีความสุข แม้ว่าจะเต็มไปด้วยเสน่ห์และความงดางามก็ตาม ทว่าหลังจากติดตามหลี่ฉีเย่นางนั้นก็กลายเป็นมีชีวิตชีวามากขึ้น สำหรับนางแม้ว่าฟ้าจะถล่มลงมา หลี่ฉีเย่จะแบกมันเพื่อพวกนาง นี้ทำให้นางมีชีวิตชีวาอย่างมาก

เฉินเป่าเจียวนั้นในได้รับการสร้างใหม่จากโลกต้นไม้ในรูปแบบของทักษะ หลังจากสำรวจมันหลี่ฉีเย่ก็เอ่ยชื่นชม " สิ่งนี้จะกรุยทางให้กับอนาคตของเจ้า ไม่ว่าเส้นทางที่เจ้าจะเดินไปนั้นจะเป็นสวรรค์และผู้สุดยอดแห่งยุค มันจะช่วยเหลือเจ้า "

" ข้าสามารถเลือกอีกอย่างได้หรือไม่ ? " เฉินเป่าเจียวนั้นเอ่ยถามด้วยอารมณ์ นางนั้นฝึกฝนอย่างจริงจังและอดทนมากกว่าคนอื่น แต่ความสามารถของนางนั้นยังด้อยกว่าหากเทียบกับหลี่ซ่วงเหยียน ดังนั้นหลังจากได้ยินคำกล่าวของหลี่ฉีเย่ นางจะไม่สั่นไหวได้อย่างไร ?

หลี่ฉีเย่หัวเราะก่อนจะเคาะหัวของนางและเอ่ย " เจ้าไม่เชื่อในตัวเองและในตัวนายน้อยของเจ้า ? ด้วยเต๋าที่ข้าสอนเจ้ารวมกับกายาปฐพีทรราชอมตะ ตราบใดที่หัวใจเต๋าของเจ้ายังมั่นคงและฝึกฝนอย่างหนัก ไม่ใช่เลือกยากสำหรับเจ้าที่จะเดินไปเส้นทางใด ทักษะนี้มันจะช่วยทำให้พื้นฐานของเจ้ามีความเสถียรมากขึ้น แม้จะปราศจากมัน เจ้าก็ยังสามารถขึ้นสู่จุดสูงสุดได้ "

" แน่นอนว่าข้าเชื่อนายน้อย " เฉินเป่าเจียวหัวเราะและกล่าวอย่างมีเสน่ห์ นางนั้นเหมาะสมอย่างมากกับวลี - สาวงามที่สามารถล่มเมืองและอาณาจักรได้ด้วยเพียงรอยยิ้ม !

ซือเสี่ยวเตี๋ยนั้นได้รับยอดเต๋าภายในโลกต้นไม้ หลังจากที่นางถูกส่งไปยังสถานที่ที่เต็มไปด้วยเสียงอมตะและความลึกซึ้ง หลังจากฟังมันรูปแบบลึกลับปรากฏขึ้นในใจของนาง

หลังจากกลับมา นางก็รีบคันลอกมันและนำมันไปปรึกษากับหลี่ฉีเย่เพื่อให้เขาช่วยนาง เทียบกับเฉินเป่าเจียวและหลี่ซ่วงเหยียนแล้ว นางเห็นได้ชัดว่าขาดความมั่นใจอย่างมาก

นางนั้นไม่โทษคนอื่นเพราะว่าก่อนหน้านี้นางนั้นมั่นใจในความงดงามและความสามารถของนางอย่างมาก แต่หลังจากติดตามหลี่ฉีเย่และเปิดโลกทัศน์ของนาง นางพบว่าโลกนี้ช่างกว้างใหญ่และไร้ที่สิ้นสุด สถานที่ลึกลับเหล่านี้ทำให้นางรู้ตื่นเต้น ก่อนหน้านี้นางนั้นเป็นเพียงนกขมิ้นในกรงของประตูราชสีห์คำราม

หลังจากพบเรื่องที่เกิดขึ้น นางนั้นก็ไม่ได้หยิ่งยโสและพยามเปลี่ยนแปลงตัวเอง นางนั้นพยามศึกษาเต๋าให้มากขึ้นและเดินตามรอยเท้าของหลี่ฉีเย่ ความทะเยอทะยานของนางคือการยืนเคียงข้างหลี่ฉีเย่ในสักวันหนึ่ง แม้ว่านางอาจจะไม่สามารถสู้เคียงย่าเคียงไหล่กับเขา แต่นางก็ไม่หวังที่จะอยู่ข้างเขาในฐานะคนไร้ประโยชน์

" นี้ไม่ใช่เต๋าธรรมดา นี้มันเต๋าศักดิ์สิทธิ์ ! เจ้าได้พบการสร้างใหม่ที่ยอดเยี่ยม ตราบใดที่เจ้าก้าวไปข้างหน้า วันหนึ่งเจ้าจะได้รับฉายาราชันเทพเหมือนบรรพบุรุษของเจ้า - คนที่เทียบได้กับเทพที่แท้จริง ! เมื่อวันนั้นมาถึง ความสำเร็จของเจ้าจะเหนือกว่าเทพจอมปลอมเหล่านั้น " หลี่ฉีเย่คืนฉบับคัดลอกให้ซือเสี่ยวเตี๋ยและกล่าวยกย่องนาง

ซือเสี่ยวเตี๋ยรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากหลังจากได้รับการชื่นชมจากหลี่ฉีเย่ สำหรับนางแล้วไม่มีสิ่งใดเทียบกับคำชมของหลี่ฉีเย่ได้

สุดท้าย เข้าก็แก้ไขสิ่งหรือสองสิ่งให้กับนางพร้อมกับอธิบายความลึกลับของมัน ผลของมันเป็นประโยชน์สำหรับนางอย่างมาก

เต๋าศักดิ์สิทธิ์นั้นน่าประทับใจแต่ไม่ทำให้หลี่ฉีเย่รู้สึกอยากได้ ตลอดหลายยุคที่ผ่านมา หลี่ฉีเย่เห็นยอดเต๋าจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นเต๋าของจักรพรรดิอมตะ เต๋าของเทพแท้จริง หรือกระทั้งความลึกลับของเต๋าจากยุคตำนาน ทั้งหมดนั้นเขาล้วนอ่านมาหมดแล้ว !

ทว่าการเปลี่ยนแปลงและความก้าวหน้าของซือเสี่ยวเตี๋ยนั้นทำให้หลี่ฉีเย่ชอบ หากนางนั้นยังทำตัวราวกับเป็นเจ้าหญิงศักดิ์สิทธิ์เช่นก่อนหน้า หลี่ฉีเย่คงไม่เสียเวลามาสอนนาง

ในที่สุดชีเซียะหนิงก็มาพบกับหลี่ฉีเย่และเหลือเพียงพวกเขาสองคนในห้อง

นางนั้นสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะหยิบกล่องออกมา กล่องนี้นั้นถูกผนึกราชันมังกรทมิฬและมีมังกรทมิฬขดตัวอยู่ด้านบน

ชีเซียะหนิงนั้นรู้ว่ากล่องนี้ถูกผนึกไว้โดยบรรพบุรุษของนาง ราชันมงกรทมิฬ กล่าวตามเหตุผลในโลกนี้มีเพียงบรรพบุรุษของนางเท่านั้นที่เปิดผนึกนี้ได้

หลี่ฉีเย่รับกล่องมาก่อนจะเปิดพรสวรรค์จากนั้นก็เรียกใช้พรสวรรค์ที่แท้จริง ในทะเลแห่งความทรงจำ ความทรงจำบางอย่างทันใดนั้นก็ปราปฏ สายตาของเขานั้นยิ่งแสงอมตะไปยังกล่อง หลังจากนั้นมังกรทมิฬบนกล่องก็คล้ายตัวออกและพันรอบแขนหลี่ฉีเย่

" แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก ! " มังกรทมิฬกลายเป็นบทสวด บทสวดทั้งหมดก็รวมกันจากนั้นกลายเป็นหนึ่งในพระคัมภีร์อมตะ ทันใดนั้นหน้ากระดาษนี้ก็พุ่งสู่ทะเลความทรงจำของหลี่ฉีเย่

เมื่อหน้าคัมภีร์อมตะนี้เขามาสู่ความทรงจำของเขา เหล่าความทรงจำเก่าที่ถูกลบไปก่อนหน้านี้โผล่ขึ้นมาในทันที

จากนั้นพระคัมภีร์อมตะ นี้ก็เข้าสู่จิตใจของเขา หลังจากดูดซับความทรงจำจำนวนมาก จิตใจของหลี่ฉีเย่ก็เต็มไปด้วยอารมณ์และทำให้เขาถอนหายใจเบาๆ..