348

ตอนที่ 348 ประตูไร้มลทิน

" เป็นสมบัติแบบใดกันที่จะนางจะพบบนจุดสูงสุดของโลกต้นไม้ ? " หลายคนกลายเป็นตกตะลึงและพึมพำเกี่ยวกับเรื่องนี้ " บางที่สมบัติบนยอดของโลกต้นไม้อาจจะไม่ได้ด้อกว่าสมบัติที่จักรพรรดิอมตะฮ่าวไห่ได้รับ ?  "

ปีนี้ดินแดนร้อยเมืองนั้นมีชีวิตชีวาอย่างมาก พวกเขานั้นผ่านความเจริญรุ่งเรืองมาหลายยุค หลังจากสงครามของราชามังกรทมิฬและจักรพรรดิอมตะฮ่าวไห่จบลงและผลของมันคือการฉีกเจตจำนงแห่งสวรรค์ เก้าโลกถูกตัดขาดการเชื่อมต่อออกจากัน โลกนั้นตกลงสู่ความเงียบตั้งแต่แต่ห้าดินแดนนั้นถูกแยกออกจากกันเหล่าผู้เชียวชาญก็เก็บตัวอย่างสันโดษ

ยุคเต๋าที่วุ่นวายนั้นจบลงเมื่อสิบปีก่อน ตอนนี้เหล่าดินแดนทั้งหลายล้วนเต็มไปด้วยความตื่นเต้นนี้ทำให้เหล่าผู้ชมล้วนคาดหวังถึงการมาของยุคใหม่ ! เหล่าคนที่ถูกขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะที่อาจจะกวาดผ่านสวรรค์ จะเปล่งประกายอย่างมากในยุคนนี้

โลกนั้นทั่งมีความสุขและโศกเศร้าในหนึ่งปีที่่ผ่านมานี้ บางคนนั้นประสบความสำเร็จที่เหนือกว่าคนอื่นขณะที่บางคนต้องพบกับความโชคร้าย ทั้งหมดนี้เป็นผลมาจากการเปิดของประตู สิ่งนี้ทำให้เหล่าโชคชะตาที่ทั้งหลายล้วนตกอยู่ในมือของเหล่าศิษย์และอัจฉริยะ

* * * * * * * * * *

ในสถานที่ลึกลับแห่งนี้ ร่างกายของหลี่ฉีเย่นั้นเปล่งประกายไปด้วยบทสวดเต๋าที่ราวกับเป็นคำอวยพรของพระเจ้าและเขานั่งอยู่ในท่าขัดสมาธิ แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงระดับชะตาลี้ลับ กลิ่นอายของเขาก็ยังน่ากลัวอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกายาภายในตรงอกของเขา มันทำให้อากาศราวกับถูกเหยียบย่ำและพร้อมจะขยี้สวรรค์และฆ่าเทพและปีศาจ

" โอมมมม ! " มีประกายแสงถูกยิงออกมาจากร่างกายของเขาและเปลี่ยนพรสวรรค์ที่แท้จริงของเขาให้ส่องประกายสดใส วินาทีต่อมาพลังงานปีศาจก็หมุนเวียนอยู่รอบพรสวรรค์ที่แท้จริงของเขาและพลักดันมันเขาสู่วิถีมาร ทว่าในเวลาสั้นๆ พลังงานปีศาจเหล่านี้ก็ถูกทำลายโดยอำนาจของพรสวรรค์ที่แท้จริง ภายใต้แสงที่ส่องสว่างของพรสวรรค์ที่แท้จริง พลังงานปีศาจเหล่านี้เหมือนเป็นเศษฝุ่น

หลังจากผ่านปัญหาทั้งหมดมา จิตใจของหลี่ฉีเย่ก็กลับสู่วิถีอมตะ เขาลูบหัวของเขาก่อนจะอมยิ้มเอ่ย " หายนะพรสวรรค์ในที่สุดก็มา ข้าจะไม่ข้ามมันไปได้อย่างไร ? "

สถานการณ์ปัจจุบันของหลี่ฉีเย่คนที่มีหกวงแหวนนั้น การสยบหายนะพรสวรรค์นั้นไม่ยากแต่อย่างใด ความท้าทายก็คือเขาจะทำให้มันให้สมบูรณ์เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงข้อบกพร่องหรือกลิ่นอายปีศาจในพรสวรรค์ของเขาอย่างไร !

กระทั้งคนที่บ่มพรสวรรค์เซียนและมีกายาอมตะ ก็ยังไม่สามารถหลีกเลี่ยงหายนะพรสวรรค์และการลดลงของชีวิตได้

หายนะพรสวรรค์นั้นเป็นปีศาจของจิตใจ และการลดลงของชีวิตนั้นลงโทษจากสวรรค์ ! ทั้งสองนี้ล้วนเป็นหายนะสำหรับผู้ฝึกตนทุกคน สำหรับเหล่าอัจฉริยะ การปราบปรามหายนะพรสวรรค์นั้นไม่ใช่ปัญหา แต่มันเป็นความท้าทายที่จะไม่เหลือปีศาจไว้ในจิตใจ

ตลอดยุคที่ผ่านมา วีรบุรุษและปราชญ์อมตะนับไม่ถ้วนต่อต้านหายนะพรสวรรค์ของพวกเขา แต่ก็ยังหลงเหลือจิตใจของปีศาจมานานหลานปี หัวใจปีศาจนั้นเป็นดั่งฝันร้ายของผู้ฝึกตน ปีศาจเหล่านี้สามารถตามหลอกหลอนพวกเขาได้ตลอดทั้งชีวิต

การลดลงของชีวิตบางที่อาจจะเลวร้ายยิ่งกว่า หลายคนกลายเป็นไร้ทางสู้เมื่อเผชิญหน้ากับการลดลงของชีวิต

หลี่ฉีเย่นั้นมีมาตรฐานส่วนตัวที่สูง วันที่เขากำจัดหายนะพรสวรรค์แต่เป็นวันที่เขากำจัดปีศาจภายในให้ออกไปอย่างสมบูรณ์ หัวใจของปีศาจนั้นไม่ใช่สิ่งที่ดีสำหรับผู้ฝึกตน

ในความจริง เขาสามารถสยบหายนะได้ในตอนนี้ แต่เขายังคงใช้พรสวรรค์ที่แท้จริงของเขาและใช้พลังของอำนาจเต๋าปราบปรามมันแทน เขานั้นกำลังรอที่จะฆ่าปีศาจภายในให้หมดสิ้นไป

" โอมมม ! " เสียงร้องปรากฏขณะที่หลี่ฉีเย่กำลังครุ่นคิด พื้นที่เชิงเขานั้นสั่นสะเทือนขณะเกิดฉากที่ประหลาดใจ

ไม่เพียงหลี่ฉีเย่ที่สัมผัสได้ ทุกคนที่อยู่ในประตูล้วนแต่ประหลาดใจกับฉากที่กำลังเกิดขึ้นนี้

ในเวลาเดียวกันทุกคนที่อยู่ในดินแดนแห่งนี้ ไม่ว่าจะเป็นคนที่กำลังขุดสมบัติหรือปีนโลกต้นไม้ สามารถเห็นฉากที่น่าประหลาดใจนี้เกิดขึ้นหน้าพวกเขาได้

เสียงแสงที่กำลังกระพริบ ประตูปรากฏขึ้นภายในประตูทางเข้า ประตูนี้ปรากฏอยู่ในจุดที่ไม่ปรากฏ มันสร้างภาพที่ครุมเครือและไม่ชัดเจนสำหรับผู้ชม

เมื่อคนจำนวนมากกำลังสั่งเกตมันอย่างระมัดระวัง สิ่งแรกที่พวกเขาทำคือขยี้ตาของตัวเอง จากนั้นบางคนก็เอ่ยถาม " เจ้าเห็นมันหรือไม่ ? "

" ข้าเห็นมัน ! " คนที่ยืนอยู่ด้านข้างเอ่ยตอบ ตอนนี้คนที่เอ่ยถามรุ้แล้วว่าเขาไม่ได้เห็นเพียงคนเดียว

แสงที่พร่ามัวปรากฏอยู่ต่อหน้าทุกคนที่อยู่ภายในประตู พวกเขาเห็นว่ามีประตูปรากฏอยู่ตรงหน้า แต่เมื่อพวกเขาสัมผัสมันกับไม่มีอะไรอยู่ ความจริงก็คือมันไม่ได้ปรากฏอยู่ตรงหน้าของพวกเขา !

ในเวลานี้คนจำนวนมากมองมายังประตูลึกลับเบื้องหน้าและเอ่ย " ประตูนี้...พวกเราจะเข้าไปภายในมันได้อย่างไร ? "

ทว่าไม่มีใครสามารถตอบคำถามนี้ได้ ประตูลึกลับที่ปรากฏต่อหน้าพวกเขานั้นสามารถมองเห็นด้วยตาแต่ไม่อาจจะสัมผัส เมื่อยามพวกเขาสัมผัสมันราวกับว่าไม่มีประตูปรากฏอยู่เบื้องหน้า หลายคนนั้นพยามที่จะใช้วิธีการต่างๆ บางคนพยามจะเก็บประตูด้วยกระเป๋ามิติ บางคนพยามใช้สุดยอมสมบัติเพื่อเข้าไป...น่าเสียดายไม่ว่าพวกเขาจะใช้วิธีการใดล้วนไม่อาจก้าวเข้าไปในประตูได้

"  ประตูไร้มลทิน ! " หลี่ฉีเย่ทันใดนั้นก็ยืนขึ้นและอุทานหลังจากเห็นประตูที่พร่ามัวปรากฏเบื้องหน้า เขานั้นพยามที่จะสงบอารมณ์และใจเย็นทว่าเขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่านอยู่ได้ !

ประตูไร้มลทิน - หนึ่งในเก้าสมบัติสวรรค์จากตำนานอันเป็นนิรันดร์ หลายคนพยามที่จะตามหามัน แต่ไม่มีประสบความสำเร็จ สุดท้ายทั้งโลกก็ล้วนคิดว่ามันเป็นของที่มีเพียงในตำนาน

หลานล้านปี คนจำนวนมากคิดว่าเก้าสมบัติสวรรค์นั้นเป็นเพียงข่าวลือและไม่มีอยู่ ต่อมาพวกเขากระทั้งไม่รู้ว่าพวกมันมีสิ่งใดบ้าง

ทว่าหลี่ฉีเย่เขารู้มากกว่าทุกคนและเชื่อว่ามันมีตัวตนอยู่จริง ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของเวลาเขาพึงเห็นมันเพียงครั้งเดียว ! มันอาจจะกล่าวได้ว่านั้นเป็นยุคที่เขามีอำนาจมากที่สุด 

ประตูไร้มลทินเป็นการดำรงอยู่ของสิ่งของที่หลี่ฉีเย่ใช้เวลาตามหามากว่าล้านปี

วันนี้ประตูในความฝันของเขาปรากฏตัวเบื้องหน้า นี้เป็นเหตุผลที่เขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ ! การแสดงออกของเขานั้นเปลี่ยนเป็นจริงจังขณะจ้องมองมัน

เก้าสมบัติสวรรค์นั้นเป็นของลึกลับเสมอมา และบางคนกระทั้งไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร ประตูไร้มลทินนั้นหากเทียบกับตำนานของมันราวยังดูลึกลับกว่ามาก

บางคนกล่าวว่าประตูไร้มลทินน้ำมาซึ่งชีวิตนิรันดร์ บางคนเชื่อว่ามันจะนำไปสู่โลกอื่นนอกเหนือจากเก้าโลก บางเชื่อว่ามันพาเดินทางข้ามอดีต ปัจจุบันและอนาคต...

ปลายทางของประตูนี้ยังเป็นความลับที่ไม่มีใครรู้และไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจน...

* * * * * ** 

จุดหนึ่งของโลกต้นไม้ เหม่ยซูเหยายืนอยู่ด้วยความตตกะลึง กระทั้งใบหน้าที่สงบนิ่งของนางก็ยังแสดงอารมณ์ออกมาอย่างมากก่อนเอ่ย " ตำนานเป็นจริง ! "

ในฐานะคนที่มาจากนิกายแม่น้ำนิรันดร์ นางนั้นรู้เรื่องของสมบัติสวรรค์มากกว่าคนอื่น นิกายของนางตามหาเก้าสมบัติสวรรค์มาตลอด นิกายที่มีสามจักรพรรดิอมตะทุ่มเวลาจำนวนมากตามหามันและกลับมาพร้อมความว่างเปล่าทุกครั้ง พวกเขาไม่เคยเห็นการดำรงอยู่ของพวกมันแม้แต่น้อย !

ในรุ่นหนึ่งปราชญ์อมตะและจักรพรรดิอมตะคนที่สามคาดการว่าประตูไร้มลทินนั้นจะอยู่ภายในประตูมิติของสำนักเต๋าสวรรค์ จักรพรรดิอมตอะบางคนจากนิกายแม่น้ำนิรันดร์เขามาภายในทว่าหามันไม่พบ นี้คือเหตุผลว่าทำไมเหม่ยซูเหยาถึงได้ตื่นหลังจากเห็นการปรากฏตัวของมัน

" นี้คือโชคที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง ! " สถานที่แห่งหนึ่งในโลกต้นไม้ จี๋คงอู่ตี๋มองไปยังประตูเบื้องหน้าด้วยสายตาที่รุนแรง เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงตำนานบางอย่าง

" ประตูไร้มลทินมีตัวตนอยู่จริงรึเนี้ย ? " เล่ออี้คนที่พึงจะเข้ามาในโลกต้นไม้ สูดลมหายใจลึกและพึมพำ สำนักนั้นเขียนตำนานเกี่ยวกับประตูเหล่านี้มาอย่างนาวนาน แต่มันก็ถูกกล่าวขานว่าเป็นเพียงตำนาน ความจริงกว่าล้านปีที่ผ่านมาบรรชนของพวกเขาไม่มีใครเคยเข้าไปในประตูไร้มลทินดังนั้นมันจึงถูกกล่าวว่าเป็นเพียงข่าวลือ !

ภายในช่วงเวลาสั้นๆ ผู้คนจำนวนมากกลายเป็นตกตะลึง โดยเฉพาะเหล่าคนที่มาจากเชื้อสายจักรพรรดิอมตะและตระกูลโบราณ พวกเขานั้นเกือบจะเป็นลมหลังจากเห็นประตูที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า...