336
ตอนที่ 336 เข้าสู่ประตู
" อ่า โอ้ โอ้ ! ดูเหมือนว่าจะเป็น..สิ่งนั้น " พระชราเผิงหัวเราะอย่างอึดอัดใจ
" ทำไมจักรพรรรดิพันประตูถึงได้มีจักรพรรดิอมตะถึงสี่คน ? พวกเขาทำได้อย่างไรถึงได้มีจักรพรรดิอมตะสี่คนติดกัน ? สำนักของเจ้ายังจะกล่าวว่าไม่รู้อีกรึ ? " หลี่ฉีเย่ยิ้มเอ่ย " ในอดีต จักรพรรดิอมตะฮ่าวไห่ว่าตราบใดจักรพรรดิพันประตูยังคงดำรงอยู่ เช่นนั้นเขาก็ยังมีเส้นทางให้กับสำนัก คงไม่ต้องให้ข้าบอกถึงรายละเอียดการแลกหรอกใช่หรือไม่ ? "
พระชราเผิงนั้นเผยรอยยิ้มจางขณะที่ผู้อาวุโสคนทำได้เพียงถอนหายใจ จักรพรรดิอมตะฮ่าวไห่นั้นจบจากสำนักและได้สร้างปาฏิหาริย์ที่ยากจะทำลายแม้ว่าจะผ่านมานานหลายยุค ทว่าน่าเสียดายที่จักรพรรดิพันประตูนั้นถูกทำลายด้วยสตรีนางหนึ่ง !
" พวกเราจะมอบของที่เจ้าต้องการให้ " สุดท้ายเหล่าผู้อาวุโสก็มีมติเป็นเอกเอกฉันท์ " ตราบใดที่ปราณเทพสามารถรักษาได้ พวกเราจะยอดทำทุกอย่าง ! "
" เช่นนั้นพวกเราก็แยกเป็นไปเตรียมตัวเถอะ " หลี่ฉีเย่พยักหน้าเอ่ย
ประตูนั้นจะเปิดรอบๆสำนักเสมอ และมีกระทั้งข่าวลือว่าพวกมันปรากฏตัวก่อนที่จะมีการตั้งสำนักเสียอีก สำนักไม่สามารถบอกได้ว่าประตูจะเปิดเมื่อไหร่ แต่ทุกคนมันจะนำมาซึ่งโอกาสที่ดี ปราชญ์อมตะของสำนักค้นคว้าเกี่ยวกับประตูมากว่าล้านปี แต่พวกเขาก็ยังไม่ได้รับคำตอบที่ชัดเจน
คนที่มีโอกาสเขาไปยังประตูนั้นล้วนมีโชคชะตาที่ต่างกัน บางก็ได้คัมภีร์โบราณ บางเป็นหินศักดิ์สิทธิ์ ขณะที่คนอื่นอาจจะได้สิ่งของอมตะ...แน่นอนว่ามันมีคนทีกลับมามือเปล่าและเป็นคนส่วนใหญ่
สถานการณ์เหล่านี้ล้วนอธิบายได้ถึงความเข้าใจในเส้นและโชคของแต่ละคน
แต่ละครั้งที่ประตูเปิด ทุกคนจะได้พบสิ่งที่ต่างกันออกไป แต่มีคนที่ได้รับรางวัลที่มากมายเสมอ แน่นอนว่าคนที่ได้รับรางวัลใหญ่จะกลายเป็นผู้ชนะ
ตั้งแต่เวลานานมาแล้ว คนที่ได้รับโชคลาภที่ยิ่งใหญ่ภายในประตูมักจะกลับออกมาและกลายเป็นคนที่มีชื่อเสียงในอนาคต และคนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดก็คือจักรพรรดิอมตะฮ่าวไห่
ตำนานกล่าวว่าเขาเป็นผู้ศึกษาของสำนักในปีนั้น และได้รับบางอย่างที่ยิ่งใหญ่จากประตู แต่ไม่มีใครรู้รายละเอียดที่แน่นอน สรุปได้ว่าสมบัติที่เขาได้นั้นจะต้องน่าตื่นตะลึงอย่างมาก
สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นเป็นสิ่งที่ทุกคนรู้ จักรพรรดิอมตะฮ่าวไห่ได้แบกเจตจำนงแห่งสวรรค์และกลายเป็นผู้ปกครองโลก ! นี้ยังไม่ใช่เรื่องที่น่าตกตะลึงที่สุดของเขา สิ่งที๋โดดเด่นเหนือสิ่งอื่นใด เขานั้นสร้างจักรพรรดิพันประตูขึ้นมา - หนึ่งนิกายที่มีสี่จักรพรรดิอมตะ สิ่งนี้นั้นไม่เคยปรากฏมาก่อนตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของเวลา และบางทีอาจจะไม่มีใครทำแบบนี้ได้อีก !
เกี่ยวกับปาฏิหาริย์ของจักรพรรดิพันประตูนั้นหลายคนมีข้อคิดเห็นที่แตกต่างกัน บางบอกว่าจักรพรรดิฮ่าวไห่นั้นเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ ด้วยความฉลาดของเขาทำให้วางรากฐานนิรันดร์ให้กับนิกายได้
เมื่อได้ยินเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น ทุกครั้งที่ประตูนั้นเปิดออก ผู้คนล้วนเต็มไปด้วยความโลภ !
เวลานี้สำนักนั้นผ่อนคุณสมบัติในการเข้าร่วม นอกจากนิกายทรงอำนาจและเหล่าพันธมิตรแล้ว ศิษย์จากนิกายใดๆก็ได้รับอนุญาติให้เข้าไปในประตู
ข่าวนี้นั้นทำให้ผู้ฝึกตนจำนวนมากและนิกายต่างๆล้วนตื่นเต้น เหล่าผู้เยาว์ล้วนฝันที่จะอยากเข้าประตู และพวกเขาล้วนปราถนาที่จะกลายเป็นจักรพรรดิอมตะฮ่าวไห่คนที่สอง
แน่นอนว่านิกายนั้นไม่ได้หวังว่าศิษย์ของเขาจะกลายเป็นจักรพรรดิอมตะฮ่าวไห่คนที่สอง ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นคนที่มีความสุดยอดหรือความสามารถที่หาใดเปรียบ ตราบใดที่พวกเขาได้มีโอกาสเข้าประตูเหล่านิกายล้วนยินดี สำหรับพวกเขามันจะดีกว่าหากหวังในความมั่นคง ส่วนใหญ่แล้วมีส่งศิษย์เขาไปพวกเขาหนึ่งหรือสองคนมักจะได้รับบางอย่างที่ดีกับมา
ขณะที่เหล่าศิษย์เข้าไปในประตู พวกเขาเริ่มจะจ้องไปยังภาพเบื้องหน้าด้วยความหวาดกลัว มันมีแต่เพียงซากที่พังทลายปรากฏต่อหน้าพวกเขา
ซากที่พังทลายเหล่านี้นั้นมีขนาดใหญ่มากและปกคลุมพื้นที่นับพันไมล์ แม้ว่าพวกมันจะผ่านกาลเวลามานับไม่ถ้วนแต่ก็ยังพบกระเบื้องที่แตกหัก แม้ว่าซากที่พังทลายเหล่านี้จะแทบไม่เหลือสภาพเดิมแต่ผู้คนก็ยังคงเห็นได้ว่ามันเคยเป็นป้อมปราการขนาดยักษ์ หรืออาจจะเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์ เห็นกำแพงที่ตั้งตระหง่าอยู่โดยรอบเห็นได้ชัดว่ามันเคยเป็นเมืองที่ยิ่งใหญ่มาก่อน !
บางคนสามารถบอกได้ว่ากำแพงเหล่านี้นั้นทำมาจากแร่และโลหะศักดิ์สิทธิ์ หลังจากหลายปีผ่านไป แร่และโลหะศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้เริ่มเปลี่ยนเศษสนิม
ถึงอย่างนั้นโลหะเหล่านี้ก็ยังสร้างความหวาดกลัวในจิตใจของผู้คน ใครบ้างที่จะกล้าใช้โลหะศักดิ์สิทธิ์สร้างเมืองที่ใหญ่เช่นนี้ ? หรืออาจจะเป็นเทพในตำนาน ?
ผู้ฝึกตนจำนวนมากกลายเป็นตกตะลึงหลังจากที่ก้าวเข้ามาภายใน มันใช้เวลานานกว่าที่พวกเขานั้นจะสงบลง
" โชคดีที่พวกเราได้เข้ามาที่นี่ ! " ผู้เยาว์บางคนตะโกนด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะวิ่งไปยังซากที่พังทลาย
เมื่อพวกเขาสงบสติลง พวกเขาก็เริ่มกระจายกันออกไป บางคนไปยังทิศใต้ บางกลุ่มไปยังทิศเหนือ บางคนอยู่ในซากปรักหักพังเพื่อสำรวจอย่างละเอียด
ในเวลาเพียงไม่นาน ผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์จากทั่วทุกมุมโลกกระจายกันออกไปยังทิศทางต่างๆ พวกเขาทุกคนเต็มไปด้วยความคาดหวังในการเข้ามาครั้งนี้
เมื่อพวกเขาเข้ามาถึงส่วนลึกของซากปรักหักพัง พวกเขาก็ค้นพบว่าที่นี่เป็นโลกขนาดใหญ่กว่าที่พวกเขาจินตนาการเอาไว้มาก มันไม่มีจุดจบสำหรับสถานที่แห่งนี้
มันมีภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่เจาะผ่านชั้นฟ้า พวกมันอยู่สูงเกินไปจากสายตาของผู้คน บางที่เป็นแผ่นดินขนาดยาวและมีแม่น้ำอันกว้างใหญ่ราวกับเป็นมังกรขดตัวขว้างอยู่...
นอกจากนี้ยังพบว่ามีบางส่วนที่พบร่องรอยของสนามต่อสู้ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้รับการตัดออก ยอดเขาของพวกมันตกลงมายังพื้นดิน มีรอยแตกตามแผ่นดิน บางทีถูกเผาจนเป็นทะเลทรายที่แห้งแล้ง
ที่โดดเด่นก็คือสถานที่แห่งนี้มีซากปรักหักพังจำนวนมาก นี้เป็นเรื่องธรรมดาที่เมืองใหญ่เช่นนี้จะทิ้งล่องรอยไว้ ตัดสินจากสภาพโดยรอบซากปรักหักพังเหล่านี้เป็นผลมาจากสงคราม !
เหล่าผู้ฝึกตนหนุ่มสาวไม่สามารถอยู่ในอาการสงบหลังจากเห็นโลกนี้ หลายคนปรากฏคำถามในหัวใจที่นี่เป็นสถานที่แบบใด ? เกิดอะไรขึ้นที่นี่ ?
แม้ว่าจะไม่มีใครตอบคำถามนี้ได้แน่นอน แต่พวกเขาตระหนักได้ว่ามันมีสงครามที่รุนแรงเกิดขึ้น
" ข้าพบประตูบานแรกแล้ว ! " ความพยามได้รับการตอบรับเสมอ ไม่นานก็มีกลุ่มคนพบประตูภายใน
หลังจากข่าวนี้กระจายออกไป หลายคนก็มุ่งหน้ามายังประตูบานนี้ มีรูปแบบเต๋าโบราณปรากฏอยู่ที่นี่ แม้ว่ามันจะถูกทำลาย ก็ยังมีรูปร่างของประตูแม้ว่าสีของมันจะซีด แต่มันก็ยังสามารถใช้ไปยังมิติที่ต่างออกไปได้
เห็นประตูที่แตกหักบานนี้ กลุ่มผู้เยาว์ที่ได้เห็นเป็นกลุ่มแรกเหลือบมองกันและกันเพราะพวกเขาไม่แน่ใจว่าจะทำอย่างไร
" เปิดมัน พวกเราจะพบกับโชคที่ดีได้อย่างไรหากปราศจากความเสี่ยง ? " คนที่ไม่สนใจร้องตะโกนขณะวิ่งเข้าไปยังประตู
เมื่อมีคนนำ พวกเขาล้วนไม่ยืนดีที่จะถูกทิ้งไว้ด้านหลัง ดังนั้นพวกเขาจึงวิ่งไปยังประตูเช่นกัน
" รูปแบบเต๋านั้นถูกขุดขึ้นมาจากซากปรักหักพัง ! " ทว่า คนที่ยืนอยู่ทางเขากลับพบบางสิ่ง พวกเขานั้นพบผลึกที่อยู่ทางเข้าจากนั้นก็พุ่งเข้าไปในประตูอย่างไม่ลังเล
ทันใดนั้น รูปแบบเต๋าจำนวนมากก็ถูกพบ พวกเขานั้นไม่รู้จุดหมายปลายทาง แต่คราวไม่มีอุปสรรคที่พวกเขาจะวิ่งเข้าไปในประตู
หลังจากนั้น รูปแบบเต๋าก็ถูกพบ จากนั้นไม่นานก็เริ่มจะมีคนขุดรอบซากปรักหักพังเพื่อที่จะพบทางลบเข้าสู่มิติอื่น
สถานที่แห่งนี้กลายเป็นที่ที่คนจำนวนมากขุดหลุม เหล่าผู้เยาว์นั้นมีความกระตือรือร้นอย่างมากที่จะพลิกดินแดนแห่งนี้ !
ขณะที่คนเหล่านั้นกำลังมีความสุขกับการขุด หลี่ฉีเย่เดินเข้ามาพร้อมกับคนของเขา เขานำคนมาไม่มากมีเพียงซือคงโถวเทียน ฤดูน้อยและซือเสี่ยวเตี่ย
ความจริงก็คือซือเสี่ยวเต๋านั้นต้องการจะไปกับหลี่ฉีเย่ ทว่าหลี่ฉีเย่ไม่ได้กลับมาในเวลาและซือเสี่ยวเตี๋ยไม่ต้องการตัดสินใจแทนหลี่ฉีเย่ สุดท้ายซือเสี่ยวเต๋าจึงเข้าไปพร้อมกับศิษย์จากประตูราชสีห์คำรามและเล่ออี้กับผู้ศึกษาบางส่วน
บรรดาคนที่เข้ามาพร้อมกับหลี่ฉีเย่ยังคงตกตะลึงกับซากปรักหักพังเบื้องหน้าพวกเขา
" นี้มันที่ไหนกัน ? " ซือคงโถวเทียนมองไปรอบๆและอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม
ซือเสี่ยวเตี๋ยนั้นตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ ฉากนี้นั้นต่างจากจินตนาการของนางอย่างมาก