328

ตอนที่ 328 เลือดที่ไหลอาบสำนัก

" ฆ่า !! " เหล่าผู้อาวุโส ผู้คุ้มกัน และผู้อาวุโสสูงสุดจำนวนมากเริ่มจะต่อสู้กับเงาที่ร่วงลงมาจากชั้นฟ้าเพื่อปกป้องสำนัก !

ในเวลาไม่นานเลือดก็สาดกระจายไปทั่วอากาศพร้อมกับเสียงร้องที๋โหยหวน สมบัตินั้นปลิวไปทั่วพร้อมกับเสียงกรีดร้อง โลหิตค่อยๆยอมชั้นฟ้าให้กลายเป็นสีแดง

" นี้เหมือนกับตอนของนิกายกำยานโบราณ ! " เห็นฉากนี้เหล่าผู้ฝึกตนได้แต่กระซิบกัน

ในอดีตเมื่อนิกายกำยานโบราณเผชิญหน้ากับนิกายเทพสวรรค์ มีข่าวลือว่านอกจากพวกเขาแล้ว ยังมีเชื้อสายจักรพรรดิอมตะคนอื่นร่วมมือกันในครั้งนี้ด้วย

ข่าวลือบอกว่าในเวลานั้นกลุ่มคนที่ไม่รู้จักล่วงลงมาจากชั้นฟ้าและช่วยเหลือเหล่าเชื้อสายจักรพรรดิในการทำลายนิกายกำยานโบราณ

" ข้าเกรงว่าสำนักเต๋าสวรรค์อาจจะต้องเผชิญชะตากรรมเช่นเดียวกันนิกายกำยานโบราณ ! " เห็นฉากนี้บางคนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความเศร้า บางคนนั้นจบการศึกษามาจากสำนัก แต่พวกเขาตอนนี้นั้นไม่สามารถทำสิ่งใดได้ การต่อต้านสมบัติระดับแท้จริงที่ทรงพลังยิ่งกว่าระดับชีวิต นี้ยังไม่รวมถึงเหล่าคนตายที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด แม้แต่ระดับราชันเทพสวรรค์ลงมือด้วยตัวเอง ก็ยังไม่ต่างจาการฆ่าตัวตาย

" หยุดดิ้นรนด้วยลมหายใจเฮือกสุดท้ายของพวกเจ้าซะ ! " เสียงที่โบราณดังขึ้นจากชั้นฟ้า แสงอมตะสาดลงมาทำลายม่านคุ้มกันของห้องโถงศักดิ์สิทธิ์

" ตูม ! " เหล่าผู้คุ้มกันและปรมจารย์ของหอยอดยุคคนที่กำลังปกป้องห้องโถงหยุด ตายทันที

" ปรมจารย์ ! " เห็นฉากที่ปรมจารย์ของหอยอดยุคถูกฆ่า เหล่าคนจากหอยอดยุคกรีดร้องอย่างเสียใจและเกลียดชัง

ปรมจารย์หอยอดยุคนนั้นเป็นคนนิสัยดีอย่างมาก พวกเขานั้นสอนเต๋ากับทุกคนและตอบคำถามของพวกเขาอย่างที่เทียม แต่วันนี้เขากลับต้องมาตายด้วยน้ำมือของศัตรู

ผู้ศึกษาบางคนเกลียดชังตัวเองอย่างมากที่ไม่สามารถทำอะไรได้ ภายใต้การปราบปรามของแทนบูชาศักดิ์สิทธิ์ ผู้ฝึกจนที่อ่อนแอเช่นพวกเขาไม่ต้องหวังจะลุกขึ้นยืน พวกเขาถูกอำนาจอมตะกดไว้บนพื้นอย่างสมบูรณ์

" ตูม ! " แทนบูชาสาดแสงอมตะอีกครั้งและเกิดระเบิด ปรากฏเป็นวิหารโบราณอยู่ภายซากที่พังทลาย

" วิหารล้างบรรพกาล ! มันอยู่ที่นี่จริงๆด้วย ! " เห็นวิหารโบราณปรากฏ ฝ่ามือขนาดยักษ์พุ่งมาจากแทนบูชาเพื่อจะหยิบมัน

แสงของแทนบูชาศักดิ์สิทธิ์นี้ทรงพลังจากการรวมกันของสมบัติระดับชีวิตและแท้จริง และมันถูกควบคุมโดยเหล่าคนตาย แสงอมตะสาดส่องไปยังสถานที่อื่นในสำนัก

ภายในยอดเขาลูกหนึ่งที่พังทลาย ปรากฏเป็นพยัคฆ์ขนาดใหญ่กระโดดออกมา มันเป็นสัตว์ผู้พิทักษ์ของสำนักและคอยคุ้มกันสมบัติของสำนักเอาไว้

" โกร๊ววว ! " เสียงพยัคฆ์คำรามพร้อมกันกระโจนเข้าใส่แทนบูชา แต่แสงอมตะสาดผ่านมันและฆ่าพยัคฆ์ตัวนั้นทันที

เสียงแกร๊ก ดังออกมาจากที่พยัคฆ์เฝ้าสมบัติ ปรากฏเป็นแร่เหล็กที่อาบกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ - มันดูล้ำค่าจนเหนือจินตนาการของผู้คน !

" แร่เมฆาอมตะ หยิบมันออกมา ! " เมื่อมีคำสั่งจากแทนบูชา เงาก็กระโดดลงไปเพื่อหยิบสิ่งของดังกล่าว

" ตูม ! " สมบัติแท้จริงโจมตีไปยังแม่น้ำขนาดใหญ่ มังกรวารีปรากฏตัวออกมาเพื่อป้องกัน ทว่ามันก็ถูกแสงอมตะฆ่าตายทันที แม่น้ำขนาดใหญ่ออกจากกันและปรากฏเป็นเสาศักดิ์สิทธิ์โบราณ

" ข้าจะสู้จนลมหายใจสุดท้าย ! " เหล่าผู้อาวุโสและผู้คุ้มกันของสำนักคุ้มกันห้องโถงบรรพบุรุษด้วยความมุ่งมั่น แต่พวกเขาก็ยังไม่สามารถหยุดแสงอมตะจากแทนบูชาได้ ใครจะรู้ว่ามีเหล่าตัวตนอมตะคนตายและสมบัติระดับแท้จริงจำนวนมากเท่าไหร่อยู่ภายใน ? ตอนนี้สำนักไม่มีทางที่จะป้องกันการโจมตีของศัตรู

ในระยะเวลาสั้นๆ สำนักนั้นเผชิญหน้ากับหายนะขุึ้นเรื่อยๆ ศัตรูนั้นส่องแสงอมตะทำลายพร้อมกับเหล่าเงาจำนวนมากมาขโมยสมบัติ

" อย่าได้กำแหงเกินไป ! " ขณะที่ผู้อาวุโสของสำนักกำลังจะสิ้นหวัง เสียงคำรามก็ดังมาจากภายในส่วนลึกของสำนัก

ชายชราคนหนึ่งเดินเหยียบอากาศออกมาพร้อมกัยประกายของสายฟ้าที่สาดรอบตัว ทุกอย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยเสียงคำรามของสายฟ้า มันราวกับว่าตัวเขาคือเทพอัสนี

เหล่าผู้ฝึกตนที่ยืนอยู่ด้านนอกที่คอยส่งใจช่วยสำนัก อดไม่ได้ที่จะกลายเป็นปิติเมื่อเขาเห็นชายชราคนนี้

" บรรพชนเหล่ย ! "

เหล่าผู้ฝึกตนอดไม่ได้ที่จะกลายเป็นมี่ความสุขหลังจากเห็นชายชราคนนี้ " บรรชนเหล่ยและจักรพรรดิอมตะต้ากงนั้นเกิดในรุ่นเดียวกัน บางทีสำนักอาจจะปลอดภัยแล้ว ! "

" ฆ่า !!! " บรรชนเหล่ยคำรามพร้อมทั้งปลดปล่อยสายฟ้าจำนวนมาก เส้นแสงสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนฟาดไปยังแทนบูชา

" ตาแก่เหล่ย เพียงเจ้าคนเดียวมันยังไม่พอ ! " จากแทนบูชาเส้นแสงอมตะถูดสาดออกมาอีกครั้ง ไม่มีใครู้ว่ามันเป็นสมบัติระดับชีวิตหรือแท้จริงแบบใด และไม่มีใครรู้จักเหล่าคนตายที่ควบคุมพวกมันอยู่ภายใน

" ตูม ! " แสงอมตะสามสายถูกยิงออกมาปะทะเข้ากับเส้นสายฟ้า และบรรพชนเหล่ยถูกซัดกระเด็นปลิวออกไปพร้อมกับกองเลือด 

" ดินแดนนี้ได้เวลาเปลี่ยนเจ้าของ สำนักเต๋าสวรรค์ของพวกเจ้าครอบครองที่นี่นานเกินไปแล้ว เส้นเลือดบรรชนสวรรค์ของดินแดนนี้ไม่ใช่เพียงของสำนักพวกเจ้าอีกต่อไป ! " เสียงโบราณดังออกมาจากแทนบูชาอีกครั้ง

ไม่มีใครรู้ภายในแทนบูชานั้นเป็นใครเพราะเขาถูกซ่อนด้วยอำนาจจักรพรรดิ

" หรือสำนักจะต้องถึงจุดจบแล้วจริงๆ ! " เหล่าผู้ฝึกตนที่จบมาจากสำนักอดไม่ได้ที่จะหน้าซีด

ด้านนอกของสำนัก มีสายตาจำนวนมากที่กำลังเคลื่อนไหว ส่วนใหญ่แล้วเป็นเหล่าคนจากหอทั้งห้าที่ออกไปจากสำนักก่อนหน้า บางคนเต็มไปด้วยความแค้น บางคนกำลังขบคิด พวกเขาล้วนมีความรู้สึกที่ต่างกัน

เมื่อหายนะเมื่อเยือนภายในสำนัก กระทั้งเหล่าคนจากหอยอดยุคที่อยู่ภายในก็ต้องอพยพ มีเพียงหลี่ฉีเย่ที่อยู่ ภายใต้คำสั่งของเขากลุ่มของซือเสี่ยวเตี๋ยได้จากไป เหลือเพียงฤดูน้อยและซือคงโถวเทียนที่อยู่ด้านข้าง

ความจริงก็คือหลี่ฉีเย่ก็ต้องการจะออกจากสำนักเช่นกัน แต่ศัตรูของเขาไม่ยอมปล่อยเขาไป เงาจำนวนมากจากแทนบูชาลงมาล้อมรอบหลี่ฉีเย่

" ฆ่าพวกมัน ! " หลี่ฉีเย่ , ซือคงโถวเทียน และฤดูน้อยปะทะกับพวกมันอย่างบ้าคลั่ง ด้วยสองอาวุธจักรพรรดิในมือ หลี่ฉีเย่นั้นดุร้ายอย่างมาก เมื่อเขากวาดอาวุธไปที่ใดมันจะต้องมีกองเลือดสดปรากฏ

" ฮ่าฮ่ามารดามันเถอะ การฆ่านี้มันช่างยอดเยี่ยม ! " ฤดูน้อยคำรามอย่างบ้าคลั่ง กระสุนนั้นถูกยิงออกไปอย่างต่อเนื่องพร้อมด้วยอำนาของแผ่นจากรึกดินแดน แผ่นจารึกนี้เพิ่มอำนาจให้กับกระสุนของมัน เพียงไม่นานกลุ่มเงาจำนวนมากก็เริ่มหายไป

ซือคงโถวเทียนยังคงอาละวาดอย่างเมามัน หุ่นกระบองของเขาวิ่งอย่างบ้าคลั่งสู่ดงศัตรูโดยไม่หวาดกลัวใดๆ

ขณะที่ทั้งสองกำลังลงมือสังหารอย่างบ้าคลั่งนั้น แทนบูชาก็สาดแสงอมตะจากอาวุธจักรพรรดิทำลายทุกอย่างที่ขว้างหน้า และไม่มีใครหยุดพวกเขาได้ จากนั้นมีเสียงดังออกมา " เจ้าเด็กน้อย อย่าได้หยิงยโสให้มากนัก ! "

" ตูม ! " เสียงระเบิดดังออกมาอีกครั้งและหลี่ฉีเย่ใช้สองอาวุธจักรพรรดิป้องกันการโจมตีเมื่อครู่ แต่เขาก็ยังปลิวออกไปกระแทกผนังอย่างรุนแรงพร้อมกระอักเลือด

" สมบัติจักรพรรดิระดับชีวิต ! " หลี่ฉีเย่หรี่สายของเขามองไปยังแทนบูชาก่อนจะเอ่ยคำเหล่านี้

" เด็กน้อย ยอมจำนวนและมอบอาวุธจักรพรรดิ รวมถึงทักษะและคัมภีร์กายาอมตะของเจ้ามาเช่นนั้นข้าจะปล่อยเจ้าไป ! " เสียงโบราณดังมาจากแทนบูชา

" จงมา ! " หลี่ฉีเย่คำรามพร้อมกับการปรากฏตัวของจตุอาชาราชันสงครามและจากนั้นก็หนีไปพร้อมกับฤดูน้อยและซือคงโถวเทียน

" ไม่มีที่ใดในโลกที่เจ้าจะซ่อนตัวได้ ! " เสียงเย็นชาดังมาจากแทนบูชา ลำแสงอมตะตัดผ่านชั้นฟ้าพุ่งเข้าหาหลี่ฉีเย่

" เปิดใช้งาน ! " หลี่ฉีเย่กรีดร้อง อาวุธจักรพรรดิทั้งสองพยามในการป้องกันลำแสงอมตะด้านหน้า ทว่าหลี่ฉีเย่ยังถูกส่งปลิวออกไปพร้อมกับเลือดที่สาดกระเด็น

" ศิษย์พี่หลี่ ! " เหล่าคนจากหอยอดยุคกลายเป็นกรีดร้องและหน้าซีดหลังจากเห็นฉากดังกล่าว หลายคนต้องการวิ่งไปช่วย แต่สำนักนั้นถูกผนึกไว้โดยแทนบูชาและไม่มีใครเข้าออกได้

" เด็กน้อย ทำตัวให้ฉลาด ยังไม่สายที่จะยอมแพ้ ไม่เช่นนั้นเจ้าจะพบชะตากรรมที่เลวร้ายยิ่งกว่าตาย ! " เสียงโบราณดังก้องไปทั่วสำนัก ฝ่ายต้องข้ามเห็นได้ชัดว่าไม่ต้องการฆ่าหลี่ฉีเย่ทันทีพวกเขาต้องการคัมภีร์ลับ

ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขานั้นครอบครองสมบัติระดับชีวิตและแท้จริงจำนวนมากเท่าไหร่ นอกจากหลี่ฉีเย่คนที่เหลือถูกพลักดันให้เข้าไปในส่วนลึกของสำนักและเข้าสู่ดินแดนบรรพบุรุษ

หลี่ฉีเย่เปิดใช้งานอำนาจของอาวุธจักรพรรดิในมือเพื่อสู้และถอยในเวลาเดียวกัน ภายในพริบตาหลี่ฉีเย่ก็ถอยไปถึงทางเข้าของสำนัก ที่มีเสาสลักรายชื่อของเหล่าตัวตนอมตะนับไม่ถ้วนสลักไว้อยู่

นี้เป็นเสาสลักที่แสดงให้เห็นถึงความรุ่งโรจน์ของสำนัก เหล่าตัวตนอมตะหลังจากที่สำเร็จการศึกษาจะกลับมาสลักชื่อของพวกเขาไว้ จักรพรรดิอมตะต้ากง จักรพรรดิอมตะฮ่าวไห่ บรรพชนราชสีห์บาเซียน เทพยุทธ..

หลี่ฉีเย่นั้นหลบหนีมายังเสาสลักตนนี้ แม้ว่าร่างกายของเขาจะอาบไปด้วย แต่จิตวิญญาณการต่อสู้ของเขาก็ยังคงสว่างสดใสและพร้อมเผชิญกับทุกสิ่ง !

หลังจากเห็นแทนบูชาลอยเข้าไปในส่วนลึกของสำนัก หลี่ฉีเย่อมยิ้มและเอ่ยช้าๆ " พวกตาแก่งี่เง่า ถึงเวลาที่ข้าจะสังหารพวกเจ้าทั้งหมดสักที ! "

" คำกล่าวที่จองหอง เด็กน้อยข้าจะทำลายเจ้าและเอาทักษะของเจ้ามาเอง ! " แม้ว่าแทนบูชานั้นจะเข้าในส่วนลึกของสำนัก แต่ระยะยิงของพวกเขาก็ยังไม่ไกลเกิน ! 

" ได้เวลาปิดประตูตีสุนัขแล้ว ! " หลี่ฉีเย่คำรามลั่น

" โอมมม ! " ทันใดนั้นคลื่นของกลิ่นอายอมตะก็ดังออกมาจากส่วนลึกของสำนัก คลื่นแต่ละคลื่นที่ปล่อยออกมาราวกับพวกมันเป็นดาบศักดิ์สิทธิ์ที่พร้อมจะส่งหารสงวรรค์และขยี้ปฐพี ! พวกมันเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ช่วงเวลาที่ประกายดาบเหล่านั้นถูกส่งออกมา คนอื่นรู้สึกได้ถึงความสยองที่กำลังจะเกิด มันราวกับว่าดาบศักดิ์สิทธิ์นี้อาบไปด้วยเลือดของจักรพรรดิอมตะจำนวนมาก

" โฮมมม ! " ท่วงทำนองของบดสวดดังกึกก้องทั่วเก้าชั้นฟ้า ภายในไม่กี่วินาที รูปแบบดาบสัตว์ประหลาดก็ปรากฏขึ้นในส่วนลึกของสำนัก และมันปิดผนึกทั่วดินแดนบรรพบุรุษ แม้แต่แทนบูชาที่ทรงอำนาจก็ยังถุกขังอยู่ภายใต้ผนึกครั้งนี้

" นี้มันรูปแบบสังหารเทพเจ้า ! พวกเจ้ามีกระทั้งรูปแบบนี้ !? " เสียงตื่นตระหนกดังออกมาจากภายในแทนบูชา

จากนั้นไม่นานอีกเสียงก็ปรากฏขึ้น " แม้จะเป็นรูปแบบสังหารเทพเจ้าพวกมันก็ยังไม่เพียงพอ ! " 

" ตูม ! " วินาทีต่อมา อำนาจของเจ็ดสมบัติระดับชีวิตและสองสมบัติระดับแท้จริงก็รวมกันเป็นหนึ่งเดียวในทันที...