317

ตอนที่ 317 หมื่นหัตถ์สยบเก้าโลก

หินเจตจำนงสวรรค์นั้นพื้นฐานในการสร้างสมบัติที่แท้จริง มันเป็นส่วนประกอบในการสร้าง

สำหรับผู้ฝึกตน สมบัติที่แท้จริงนั้นจะเชื่อมโยงกับพรสวรรค์ที่แท้จริงของพวกเขารวมถึงพลังเต๋า มันเป็นวิธีที่พวกเขาจะดึงเอาอำนาจของมันออกมาใช้ได้อย่างสมบูรณ์

หินสวรรค์เหล่านั้นพวกมันสร้างมาจากสวรรค์และปฐพี ดังนั้นคนจำนวนน้อยนิดที่รู้ต้นกำเนิดของพวกมัน ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของเวลา เหล่าผู้คนล้วนคาดเดาว่าหินเหล่านี้เกิดมาพร้อมกับโลก

ด้วยการเคาเดาเช่นนี้ จึงอธิบายถึงเหตุผลได้ว่าทำไมถึงมีพลังงานในสวรรค์และปฐพีอยู่ในหินเหล่านี้ พลังงานเต๋าภายในพวกมันแตกต่างกันออกไป มีเพียงหินทีกลั่นโดยผู้ฝึกตนที่จะมีอำนาจแข็งแกร่ง

" เจดีย์จุตสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ ! " อัจฉริยะจากหอยอดศักดิ์สิทธิ์อุทาน กลุ่มของเหล่าศิษย์ไม่กล้าประมาทความแข็งแกร่งของหู่เยี่ยก่อนจะกระซิบกัน " พลังงานสายเลือดพยัคฆ์ขาวนั้นอยู่ในสายเลือดเขาเช่นนั้นเจดีย์นี้จึงเหมาะสมกับเขาอย่างมาก "

" ผลของมันทำให้จุตศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่นั้นถูกชักนำโดยพลังของพยัคฆ์ขาว และด้วยพลังงานในสายเลือดของเขาที่เป็นของพยัคฆ์ขาวแล้ว หินเจตจำนงสวรรค์ทำให้เขาสามารถดึงเอาพลังของมันออกมา มากกว่าสมบัติอื่น " คนจากหอยอดศักดิ์สิทธิ์เอ่ยเสียงเครียด

หู่เยี่ยนั้นโชคดีอย่างมาก เขานั้นได้รับเจดีย์จุตสัตว์ศักดิ์สิทธิ์อีกทั้งยังมีสายเลือดของพยัคฆ์ขาว นี้ทำให้เขาสามารถกลั่นหินเจตนำนงสวรรค์ให้กลายเป็นสมบัติที่แท้จริงของเขาได้โดยไม่อยาก

แม้ว่าสมบัติล้ำค่านี้อาจจะอยุ่ระดับเดียวกันเขา - แต่มันก็ทำให้เขาสามารถท้าทายองค์รักษ์เทพสวรรค์ได้ หากเป็นระดับตัดสวรรค์คนอื่นใช้สมบัติราชันเทพสวรรค์ก็ยังไม่สามารถเทียบกับหู่เยี่ยที่ใช้สมบัติเจดีย์ระดับชะตาลี้ลับได้

ส่วนใหญ่แล้วผู้ฝึกตนสามารถใช้พลังงานในเพียงสี่สิบเปอเซนจากสมบัติระดับชีวิตและระดับแท้จริง นอกจากว่าจะเป็นสมบัติจักรพรรดิ

ทว่าสำหรับผู้ฝึกตนที่มีสมบัติแท้จริงเป็นของตนเองรวมกับพลังงานในสายเลือดของพวกเขานี้จะทำให้ต่างออกไป พวกเขาสามารถใช้อำนาจของมันได้เต็มที่ หรือกระทั้งเกินขีดจำกัดของมัน ! นี้เป็นเหุตผลว่าทำไมผู้ฝึกตนถึงได้พยามกลั่นสมบัติระดับแท้จริงของตนเอง !

" เจดีย์จุตสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ - ที่นำโดยพยัคฆ์ขาว ใช้สายเลือดของเทพพยัคฆ์ในตัวเพื่อควบคุม - นี้ยิ่งทำให้อำนาจของมันทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้นอย่างมาก..." เห็นสมบัติดังกล่าวที่ถูกนำโดยพยัคฆ์ ระดับตัดสวรรค์รุ่นก่อนอดไม่ได้ที่จะพึมพำ

แม้ว่าพวกเขานั้นจะไม่รู้ระดับพลังภายในของหินเจตจำนงสวรรค์ แต่สำหรับผู้ฝึกตนยิ่งมากยิ่งดี สี่เต๋านั้นแน่นอนว่าย่อมดีกว่าสาม สุดท้ายพวกมันก็คือจุดสูงสุดของเต๋า

ตัวอย่างเช่น หากหู่เยี่ยใช้เจดียห์ที่มีสามเต๋า เช่นนั้นมันจะปรากฏเพียงแค่มังกรฟ้า , หงส์เพลิง , เต๋าทมิฬ เท่านั้น

สิ่งสำคัญที่สุดก็คือผู้ฝึกตนจะต้องมีการบ่มเพาะที่เหมาะสม ความสำคัญของมันไม่ได้อยู่ที่จำนวนของเต๋าภายใน ตัวอย่างเช่นหหู่เยี่ย เจดีย์จุตสัตว์ศักดิ์สิทธิ์แม้จะมีเพียงสี่เต๋าอยู่ภายในมันก็ยังเหมาะกับเขาและทำให้เขาดึงพลังของมันออกมาได้อย่างเต็มที่

หากมันเป็นหินที่มีพลังงานเจ็ดเต๋าหากเทียบกับเจดีย์สี่เต๋านี้ มันอาจจะไม่ทำให้หู่เยี่ยทรงพลังเท่ากับตอนนี้ก็เป็นได้

บาเสี่ยนั้นไม่มีอาวุธและทักษะตรงกันข้ามเข้าพุ่งไปด้านหน้าด้วยความแข็งแกร่งของกายา กายาคลั่งอมตะของเขานั้นเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดพร้อมจะบดขยี้สวรรค์และปฐพี แต่ละย่างก้าวของเขาก็เพียงพอแล้วที่จะเอาชนะทุกสิ่งและทำลายสวรรค์

ขณะเดียวกันเจดีย์ของหู่เยี่ย ด้วยจตุสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ เสียงคำรามของมังกรฟ้าดังมาพร้อมกับการระเบิดของเต๋า พยัคฆ์ขาวสะบัดกรงเล็บ หงส์เพลิงสยายปีกโจมตีจากด้านบน เต๋าทมิฬปลดปล่อยการโจมตีจากด้านล่าง การโจมตีของพวกมันนั้นราวกับจะบดขยี้สวรรค์ให้เป็นชิ้นๆ

เสียงคำรามของพยัคฆ์กู่ร้องพร้อมกับคมดาบสีขาวนับไม่ถ้วนปรากฏด้านบน ดาบเหล่านั้นตวัดลงมาพร้อมกับเจตนาฆ่า

มังกรฟ้าคำรามพร้อมกับหมุนวนด้วยอำนาจอันแข็งแกร่ง กลายเป็นคลื่นของมหาสมุทรกระทั้งภูเขาก็ยังพังทลายหากปะทะกับมัน

หงส์เพลิงร่อนลงสู่พื้นสะบัดปีกของมันก็จะสยายอำนาจและกระจายออกไป

ในวินาทีนั้น ราวกับว่าไม่มีอะไรในโลกนี้จะต้านทานการโจมตีของหู่เยี่ยและบาเสี่ยได้

เหล่าผู้สังเกตการไม่ว่าจะหนุ่มหรือแก่ล้วนอุทานเป็นเสียงเดียว " แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ! "

บาเสี่ยและหู่เยี่ย การโจมตีของพวกเขานั้นไม่เหมือนกับผู้เยาว์ที่ไร้ประสบการณ์ กระทั้งเซียนบรรพกาลหากปะทะเขากับการโจมตีนี้ก็มีเพียงกลายเป็นธุลี !

" ตูม ! "

เสียงระเบิดดังขึ้นทำให้ปฐพีแตกแยะและเกิดเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ อำนาจศักดิ์สิทธิ์มั้งสองนั้นสร้างเป็นหลุมขนาดยัก หากสำนักเต๋าสวรรค์ไม่ได้มีดินแดนที่มีเขตอาคมเพียงแล้วละก็ มันอาจจะพลังทลายได้จากการโจมตีครั้งนี้

ตอนนี้สถานที่ที่หลี่ฉีเย่ยืนถูกแทนที่ด้วยหลุมขนาดใหญ่ ด้วยการโจมตีดังกล่าวมันกระทั้งสามารถเปลี่ยนเขาให้เป็นขี้เถ้าได้ในพริบตา

" มันจบแล้วรึ ? " หลายคนกลายเป็นตกตะลึงก่อนจะพึมพำ

" กายาคลั่งทรราชอมตะ.." เหล่าอัจฉริยะจากหอยอดศักดิ์สิทธิ์เอ่ยเสียงเครียด

พวกเขานั้นกลัวกายาอมตะอย่างมาก เมื่อมันปรากฏ มันจะทำให้ร่างกายของบาเสี่ยเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด หมัดของเขานั้นสามารถทำลายได้ทุกสิ่ง ต่อหน้าหมัดเหล่านี้ไม่จักเป็นสมบัติหรือทักษะล้วนไร้ประโยชน์

" มันจบแล้วจริงๆรึ ? " เหล่าผู้คนมองไปยังตรงกลางหลุมยักษ์ พวกเขานั้นต้องการจะรู้ว่าหลี่ฉีเย่ยังมีชีวีตอยู่หรือไม่

ผู้ศึกษาบางคนที่ชื่นชมในตัวหู่เยี่ยและบาเสี่ยอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย " มันจะไม่จบได้อย่างไร ? ฮ่าฮ่า เจ้าสารเลวหลี่นี้เรียกว่าไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำที่กล้าจะมาสู้กับอัจฉริยะทั้งสองคนพร้อมกัน เขากระทั้งไม่รู้พลังของตัวเองและมารนหาที่ตา.."

" นี้คือการโจมตีสุดกำลังของพวกเจ้าแล้ว ? " ทันใดนั้นเสียงที่ดูเกียจคร้านก็ดังออกมา หลี่ฉีเย่ยังอยู่ตรงกลางหลุมยักษ์ เขายืนอย่าสง่าและไม่ขยับเขยือนแม้แต่น้อย

ผู้ศึกษาคนที่เยาเย้ยหลี่ฉีเย่หยุดการพูดของเขา ก็ที่ใบหน้าของเขาจะบิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความอับอาย

" นี้เป็นไปไม่ได้ ! " ในทันใดนั้นเอง เซียนบรรพกาลรุ่นเก่าที่ดูเหตุการณ์อยู่ตะโกนเสียงดัง กระทั้งเซียนบรรพกาลเช่นนั้นเขาแน่นอนว่ายังไม่สามารถทนรับการโจมตีทั้งสองเมื่อครู่ แต่หลี่ฉีเย่นั้นไร้ร้อยขีดข่วนอย่างสมบูรณ์ ! นี้เป็นไปได้อย่างไร

การแสดงออกของหู่เยี่ยและบาเสี่ยเปลี่ยนแปลงอย่างมาก พวกเขามั่นใจในการโจมตีเมื่อครู่อย่างมาก แม้ว่าอาจจะไม่สามารถฆ่าหลี่ฉีเย่ได้ อย่างน้อยมันจะต้องทำให้เขาบาดเจ็บหนัก แต่ที่ปรากฏเบื้องหน้าพวกเขาคือ...หลี่ฉีเย่ที่ปราศจากรอยขีดข่วน !

" อ่อนแอเกินไป พวกเจ้ากระทั้งฆ่าข้าไม่ได้แม้ข้าจะยืนนิ่ง " ทันใดนั้นหลี่ฉีเย่ก็เปิดใช้ทักษะหมื่นหัตถ์สยบเก้าโลกและทำให้เขาดูราวกับเป็นเทพที่แท้จริง

หัตถ์เหล่านั้นผสานเขาด้วยกัน ก่อนที่จะกลายเป็นกำแพงเหล็ก หลี่ฉีเย่ยิ้มและเอ่ยอย่างสบายๆ " ตาข้าบ้าง "

สิ้นสุดคำเหล่านั้น เสียง ' ตูม ' ดังออกมา บรรยากาศนั้นเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้อง เต๋าทั้งหกนั้นสั้นไหว ในเวลานี้ร่างกายของหลี่ฉีเย่ห้อมลอมไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยกลิ่นอายอมตะและทำให้การปรากฏตัวของเขาราวกับเทพเจ้า

ในเวลานี้ ต่อให้เป็นเทพ , ปีศาจ , ตัวตนอมตะ , กระทั้งสวรรค์และปฐพี พวกมันทั้งหมดล้วนต้องสยบแทบแท้าหลี่ฉีเย่ ถูกอย่างล้วนถูกปราบปราม หนึ่งกายาที่สามารถสยบเก้าโลกและสิบแผ่นดิน ! กายาอเวจีอมตะ !

" กายาอมตะย่อยขั้นสมบูรณ์ ! " ในเวลานั้นกระทั้งองค์รักษ์เทพสวรรค์ที่ยังซ่อนตัวอยู่ก็ยังตกตะลึง เขาอดไม่ได้ที่จะกรีดร้องภายใน

กายาอมตะย่อยขั้นสมบูรณ์ - นี้เป็นเพียงหนึ่งประโยคแต่ทำให้ทุกคนตกอยู่ในความเงียบ ในความของคนทั่วไปกายาอมตะนั้นยากจะฝึกฝนอย่างมาก นี้ไม่เพียงแค่มันต้องใช้ความพยามและอดทนอย่างสูง ทว่ายังจำเป็นต้องใช้คัมภีร์กายาอมตะ ตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของเวลามีคนจำนวนมากที่ฝึกคัมภีร์กายาอมตะ แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ไปถึงระดับกายาอมตะย่อยขั้นสมบูณร์ ขณะที่พวกเขาไปถึงขั้นกายาอมตะย่อยขั้นสมบูรณ์ มันแสดงให้เห็นว่าพวกเขามีหนทางที่จะไปสู่ระดับราชันสวรรค์ หรือกระทั้งบรรพชนเที่ยงธรรม !

ทว่า หลี่ฉีเย่ - ด้วยอายุเพียงเท่านี้ เขากระทั้งเขาถึงกายาอมตะย่อยขั้นสมบรูณ์ได้ นี้มันเรื่องหน้าเหลือเชื่ออันใด ! นี้หมายความว่าเขานั้นมีโอกาสอย่างมากในการประสบความสำเร็จกายาอมตะขั้นสมบูรณ์ในอนาคต !