308

วันพุธที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

ตอนที่ 308 ประตูในตำนาน

หลายวันผ่านไป ไม่เพียงแต่จะมีแผ่นดินที่สั่นไหวอย่างรุนแรงตลอด แต่ปฐพีก็ยังปล่อนแสงเป็นประกาย ในกลางคืนท้องฟ้ายังคนสว่างไสวด้วยแสงของดวงจันทร์

เห็นฉากที่น่าอัศจรรย์นี้เหล่าผู้ศึกษาในสำนักล้วนแต่อุทาน " ประตูกำลังจะเปิดใช่หรือไม่ ? " พวกเขานั้นลืมการสั่นไหวของแผ่นดินไปจนหมดสิ้น

ในเวลานี้ สายตาจากสถานที่ที่ห่างไกลออกไปเปิดออก สถานที่แห่งนั้นอยู่ใกล้กับดินแดนบรรพบุรุษของดินแดนร้อยเมือง ลึกลงไปใต้แดนของดินแดนตอนกลาง ดวงตาหลายคู่กำลังจ้องมองมายังสำนัก เหตุการณ์เช่นนี้ก็เกิดขึ้นเช่นเดียวกันในดินแดนรกล้างทางตะวันตก

ไม่เพียงแต่เหล่าคนตายภายในดินแดนร้อยเมืองที่ตื่นขึ้น แต่เหล่าตัวตนอมตะก็ยังตื่นจากนิทราของพวกเขา นอกจากนี้เหล่าผู้เชียวชาญจำนวนมากตั้งแต่ยุคโบราณล้วนออกจากกำจำศีล สายตาของพวกเขาจำนวนมากมองไปยังสำนักเต๋าสวรรค์ราวกับเหยื่อชั้นดี !

นิกายและเชื้อสายที่มีอำนาจเริ่มจะระดมกองทัพห่างออกไปไม่ไกลจากสำนัก และพวกเราส่งผู้เชียวชาญมาแอบดูสำนักอย่างลับๆ

ในช่วงเวลาสั้นๆ นิกายที่อ่อนแอจำนวนมากในดินแดนร้อยเมืองเหมือนจะตระหนักได้ว่ามีเรื่องบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น บางคนต้องการประโยชน์จากสถานการณ์นี้ ขณะที่บางคนถอยออกห่าง

" ประตูของสำนักจะเปิดในไม่ช้า และพวกเราปราถนาที่จะแบ่งปันประตูร่วมกันทุกนิกายในโลก ไม่ว่าต้นกำเนิดของพวกเขาจะเป็นอะไร ทุกคนสามารถเข้าไปในประตูได้ ! " ท่ามกลางกลยุทธ์และแผนการนับไม่ถ้วน สำนักเต๋าสวรรค์ได้ประกาศข้อความนี้ออกไป และมันกายไปทั่วดินแดนร้อยเมืองภายในหนึ่งคืน

การประกาศนี้ทันใดนั้นก็ทำทุกคนกลายเป็นงุนงง หลายนิกายที่กำลังวางแผนปล้นสำนักเมื่อหายนะมาถึงหยุดชะงัก มันไม่สำคัญว่าพวกเขาจะส่งอัจฉริยะเข้าไปยังสำนักหรือไม่เพราะอะไร พวกเขานั้นตื่นเต้นอย่างมากและซ่อนกำลังเงียบๆไว้รอบสำนัก

แต่การประกาศของสำนักที่จะแบ่งประตูกับทุกคนทำให้ทุกแผนการพังยับ กระทั้งเหล่าคนตายก็ยังลุกออกมาจากโลงศพ พวกเขานั้นเตรียมตัวโจมตีสำนักพร้อมด้วยข้ออ้างจำนวนมาก 

ทว่าการประกาศของสำนักครั้งนี้ทำให้เหล่าคนตายแทบจะสลบ

นิกายนับไม่ถ้วนและผู้คนที่ไม่ทราบเบื้องหลังต่างมาถึงสำนักภายในหนึ่งคืน

" ประตูในตำนานของสำนักเต๋าสวรรค์กำลังจะเปิด เร็วเขาสำนักประกาศไว้ว่าทุกคนมีโอกาสได้รับชิ้นส่วนขนมเค้กครั้งนี้ ! " ในช่วงเวลาสั้นๆฝูงชนได้แห่กันมายังสำนัก

" ประตูในตำนานคืออะไร ? " คนจำนวนไม่น้อยที่ไม่รู้ว่าประตูคืออะไร แต่หลังจากเห็นคนจำนวนมากไปยังสำนัก พวกเขาจึงไม่พลาดโอกาส ไม่นานสำนักก็เต็มไปด้วยลคลื่นฝูงชน

" เจ้ากระทั้งไม่รู้จักประตูในตำนาน ? " ผู้อาวุโสคนหนึ่งเอ่ย " มีข่าวลือว่ามันเชื่อมต่อกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์หรือพื้นที่บรรพกาล เจ้ารู้จักจักรพรรดิอมตะฮ่าวไห่หรือไม่ ? ในอดีตเขาได้รับของบางอย่างภายในประตูและกลายเป็นตัวตนอมตะ ก่อนที่จะก่อตั้งนิกายที่น่าหวาดกลัวตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของเวลาและยังน่ากลัวจนมาถึงยุคนนี้ "

ผู้นำนิกายอีกคนอธิบายเพิ่ม " ข้าได้ยินมามันมีทักษะจากยุคตำนานทิ้งเอาไว้ มีเพียงผู้ฝึกตนคนเดียวเท่านั้นที่จะกลายเป็นจักรพรรดิอมตะและแบกเจตจำนงของสวรรค์ จักรพรรดิอมตะฮ่าวไ่หนั้นเป็นตัวอย่างที่ดี ! "

" ข้าได้ยินมาว่ามีกระทั้งสมุนไพรโบราณภายในประตู - แม้จะแหวกทุกพุ่มไม้ในโลกเจ้าก็จะไม่พบมัน ! หากบ่มเพาะภายในประตูหนึ่งชั่วโมงจะเท่ากับหนึ่งร้อยปีด้าน "

" ไม่เพียงแค่นั้น ข้าได้ยินว่ามีกระทั้งอาวุธศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน ! หนึ่งการกวัดแกว่วงสามารถขยี้ได้ถึงแปดดินแดน ! "

ข่าวลือกระจายไปอย่างรวดเร็วและพวกเขาก็ยิ่งตื่นเต้นมากยิ่งขึ้น บางคนกล่าวว่าเขากระทั้งจะกลายเป็นจักรพรรดิอมตะได้หลังจากที่เข้าประตู !

หลายคนพยามวิ่งไปยังสำนักอย่างบ้าคลั่งเพื่อที่จะครอบครองสมบัติเหล่านั้น !

มีเพียงไม่กี่นิกายและผู้ฝึกตนที่ยังสงบ พวกเขานั้นบางคนเลือกที่จะเก็บตัวบ่มเพาะและไม่ยุ่งกับเรื่องราวในครั้งนี้

" นิกายทรงอำนาจทั่วโลกกำลังเฝ้ามองการเปิดประตูครั้งนี้ พวกเขาจะพลาดเนื้ออ้วนชิ้นนี้ได้อย่างไร ? ข้าเกรงว่ามันอาจจะเกิดหายนะก่อนที่จะได้เข้าประตู "

" ตูม ! ตูม ! ตูม ! "

เสียงระเบิดทันใดนั้นก็ดังไปทั่วท้องฟ้า ประตูพยัคฆ์คำราม , นิกายหมื่นหุบเขาศักดิ์ศิทธิ์ , ประเทศเซียนพิโรธอมตะ , และเหล่านิกายและประเทศทรงอำนาจต่างเปิดประตูเต๋าและยกกองทัพของพวกเขามายังสำนัก

เหล่าผู้ชุมนุมรอบสำนัก ทันใดนั้นก็เตรียมล่าถอยและดูเหตุการณ์อยู่รอบนอกของสำนัก

บริเวณรอบด้านของสำนักเต็มไปด้วยทะเลของผู้คน ผู้เชียวชาญจำนวนนับไม่ถ้วนพร้อมด้วยกลิ่นอายทรงอำนาจ กระทั้งเซียนบรรพกาลก็ยังปรากฏตัว มีข่าวลือว่าแม้แต่องค์รักษ์เทพสวรรค์และราชันเทพสวรรค์ก็ยังมา แต่พวกเขาไม่แสดงตัวตน !

เห็นการมาถึงของเหล่าขุมกำลังจำนวนมาก เหล่าผู้คนในสำนักกลายเป็นวิตก พวกเขานั้นหวังจะเข้าไปในประตู แต่การแบ่งประตูให้กับคนทั่วโลกนั้นจะทำให้พวกเขามีความเสี่ยงมากขึ้น

แม้กระทั้งก่อนประตูจะปรากฏ อาจจะปรากฏเป็นฝนเลือดอาบไปทั่วดินแดนร้อยเมืองเสียก่อน นิกายจำนวนมากที่มีความขัดแย้งกับนิกายก็ยังมาและพวกเขาล้วนถูกทำลาย !

ตอนนี้ นิกายในดินแดนร้อยเมืองนั้นมีจำนวนมากที่สุด สุดท้ายดินแดนตอนกลางและดินแดนอื่นๆก็ยังห่างไกลจากดินแดนร้อยเมือง มันต้องใช้เวลากว่าพวกเขาจะเคลื่อนไหว สำหรับเหล่าสัตว์ประหลาดของยุคหลังจากได้ข่าวพวกเขาล้วนเก็บตัวเงียบ

" บิดาของข้าได้นำศิษย์บางคนมาที่นี่และพวกเขารออยู่ด้านนอก " ในขณะหลี่ฉีเย่กำลังฝึกตน ซือเสี่ยวเตี๋ยทันใดนั้นก็มาพร้อมกับข้อความ

หลี่ฉีเย่ขมวดคิ้วและเอ่ย " ทำไมประตูราชสีห์คำรามของเจ้าถึงได้เข้าร่วมด้วย ? พลังของพวกเจ้านั้นแข็งแกร่งไม่พอที่จะแย่งชิงกับคนอื่น " หลี่ฉีเย่นั้นกำลังนั้นอย่างสบายๆ และกำลังดูปลากัดกัน

ซือเสี่ยวเตี๋ยส่ายหัวของนางและเอ่ย " ข้าเองก็ไม่แน่ใจ ข้าเพียงได้รับข้อความเมื่อสักครู่ " ความจริงนางนั้นเป็นห่วงอย่างมาก ทุกคนตอนนี้เห็นได้ชัดว่ากำลังวุ่นวาย หายนะที่กำลังจะเริ่มอาจจะไปตกลงที่พวกเขา และเพราะว่านางนั้นอยู่ใกล้หลี่ฉีเย่ จึงไม่ถูกล่อลวงด้วยเหล่าสมบัติอมตะต่างๆ

หลี่ฉีเย่ส่ายหัวและเอ่ย " ให้ข้าไปพบบิดาเจ้า "

หลี่ฉีเย่นั้นไม่ต้องการจะยุ่ง แต่เขาก็ไม่อยากเห็นการล่มสลายของตระกูลซือ เพื่อรักษาความรู้สึกที่มีต่อราชันเทพร้อยสงคราม เขาไม่มีทางเลือกนอกจากสอดมือ

ซือเสี่ยวเตี๋ยทันใดนั้นก็นำหลี่ฉีเย่ไป นางนั้นไม่ต้องการเห็นบิดาและประเทศราชสีห์คำรามพินาศเพราะความวุ่นวายครั้งนี้

ประตูราชสีห์คำรามนั้นอาจจะกล่าวได้ว่าเตรียมพร้อมมาทุกสิ่ง เหล่าผู้เชียวชาญและผู้อาวุโสล้วนตั้งค่ายอยู่ห่างออกไปจากสำนัก

ภายใต้การนำของซือเสี่ยวเตี๋ย หลี่ฉีเย่ทันใดนั้นก็พบกับราชันขุนนาง - บิดาของซือเสี่ยวเตี๋ย

" ขอบคุณเจ้ามากที่ดูแลบุตรสาวของข้าเป็นอย่างดีตลอดเวลาที่ผ่านมา " ราชันขุนนางนั้นไม่ได้หยิ่งยโสต่อหน้าหลี่ฉีเย่และโค้งคำนับ

ความจริงเขาในฐานะบิดา เป็นห่วงอยู่เสมอว่าลูกสาวของเขาจะเป็นอันตรายหากตามหลี่ฉีเย่ไป ตอนนี้หลังจากเห็นนางสบายดี จิตใจของเขาก็ผ่อนคลาย

ซือเสี่ยวเตี๋ยนั้นเอ่ยเตือนบิดาของนางสองสามเรื่อง แน่นอนว่านางนั้นไม่ได้บอกความลับของหลี๋ฉีเย่เพราะมันจะทำให้เขาไม่ชอบ ตอนนี้ในสายตานางหลี่ฉีเย่นั้นน่าเชือถือมากที่สุด

นี้เป็นเหตุผลว่าทำไมราชันขุนนางถึงอ่อนน้อมอย่างมากมือเขาพบกับหลี่ฉีเย่