303

ตอนที่่ 303 ยอดเซียนเหย่ากวง , จือหวังอู่

" สุดยอดด ! " หลังจากความเงียบผ่านไป เหล่าคนจากหอยอดยุคต่างโห่ร้องเสียงดัง แน่นอนว่าคนเหล่านี้คือน้องสาวของซือเสี่ยวเตี๋ย

พวกเขานั้นล้วนภูมิใจที่ทั้งซือเสี่ยวเตี๋ยและหลี่ฉีเย่ต่างเป็นคนของหอยอดยุค ทั้งสองนั้นกระทั้งฆ่าอัจฉริยะจากหอยอดมณีลงได้ นี้จะไม่ให้พวกเขาตื่นเต้นได้อย่างไรกัน ?

" เนตรหมื่นสงครามศักดิ์สิทธิ์ ! "  ซื่อคงโถวเทียนคนที่ปนอยู่ในฝูงชนพึมพำ เมื่อเห็นทักษะของซือเสี่ยวเตี๋ยเขาทันใดนั้นก็นึกถึงตำนานโบราณ

ปรมจารย์หอของหอยอดศักดิ์สิทธิ์นั้นเอ่ยด้วยอารมณ์ " เนตรหมื่นสงครามศักดิ์สิทธิ์ ! หนึ่งในสองสุดยอดทักษะจากราชันเทพร้อยสงคราม ! ข้าไม่คาดว่าลูกหลานตระกูลซือจะได้รับสืบทอดทักษะนี้มาจากบรรพบุรุษของพวกเขาด้วย "

ได้ยินเรื่องนี้ ศิษย์หลายคนกลายเป็นตื่นตะลึงกระทั้งอัจฉริยะจากหอยอดมณีก็ยังหน้าซีด ทุกคนนั้นรู้ดีว่าตระกูลซือและประตูราชสีห์คำรามนั้นล่วงลงมาจากนิกายระดับหนึ่ง พวกเขานั้นไม่มีอะไรเทียบกับเชื้อสายจักรพรรดิอมตะได้ พวกเขาไม่คาดว่าบรรพบุรุษตระกูลซือคือราชันเทพร้อยสงคราม คนที่ได้รับการขนาดนามว่าราชันเทพ เพียงแค่ชื่อก็บกบ่องถึงความแข็งแกร่งของอเขาในอดีต

ขณะที่ทุกคนกำลังงุนงง เสียงขี้เถ้าก็ดัง ' แกร๊ก ' ออกมากุ้ยฟู่ซื่อนั้นคล้านออกมาจากซากขี้เถ้า เขานั้นเหมือนกับเกิดใหม่ด้วยประกายแสงอมตะ ร่างกายของเขากลายเป็นละเอีดยอ่อนและลื่นไหลราวกับว่าเขานั้นลอดผิวออกมาใหม่

" นี้ นี้เป็นไปได้อย่างไรกัน ! " บางคนอุทานเมื่อเห็นฉากนี้

" สมแล้วที่เป็นคัมภีร์ประกายล่าอมตะของจักรพรรดิอมตะเหย่ากวง ตราบใดที่เขายังมีชีวิตวิญญาณ แม้ว่าร่างกายของเขาจะพังทลายและพรสวรรค์ของเขาจะแตกดับ เขาสามารถเกิดใหม่ได้อีกครั้ง " ปรมจารย์หอยอดศักดิ์สิทธิ์เอ่ยด้วยความประหลาดใจ

ผู้ศึกษาหลายคนตกตะลึงหลังจากได้ยินเรื่องนี้ นี้ไม่ใช่หมายความว่าคนที่บ่มเพาะทักษะนี้ฆ่าไม่ตายหรืออย่างไร ? ทุกคนล้วนต้องเผชิญปัญหาหนักกับศัตรูเช่นนี้

พริบตาต่อมา หลี่ฉีเย่ทันใดนั้นก็พุ่งเข้าไปจับหอคอของกุ้ยฟู่ซื่อและยกขึ้น เขาพึงได้รับการเกิดใหม่และอ่อนแอมากไม่มีทางที่จะต่อต้านหลี่ฉีเย่ได้

" การฆ่าคนนั้นไม่มีค่าอะไร จะดีกว่าหากให้เขาขอโทษ " ปรมจารย์หอยอดศักดิ์สิทธิ์เอ่ย " มันจะไม่ดีกว่ารึหากปล่อยเข้าไป ? "

" ข้ากำลังคิดอยู่ " หลี่ฉีเย่จับกุ้ยฟู่ซื่อด้วยมือข้างหนึ่งและเอ่ย " ก่อนหน้านี้เจ้าถามข้าว่าอยากจะตายอย่างไร ? "

" นี้เจ้า..." เห็นดวงตาไม่แยแสของหลี่ฉีเย่ กุ้ยฟู่ซือทันใดนั้นก็กลายเป็นหวาดกลัวสุดขั่วหัวใจ เขาอดไม่ได้ที่จะตะโกน " เจ้า เจ้า หากเจ้ากล้าฆ่าข้า อาณาจักรประกายโบราณของข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไป ! มันจะไม่มีที่ให้เจ้ายืนภายในดินแดนร้อยเมือง หากเจ้ากล้าเป็นศัตรูกับอาณาจักรประกายโบราณ ! "

กุ้ยฟู่ซื่อนั้นหวาดกลัวและพยามใช้ภูมิหลังของเขาขมขู่หลี่ฉีเย่

" โอ้ว ? " คำกล่าวของกุ้ยฟู่ซื่อทำให้หลี่ฉีเย่หัวเราะก่อนจะเอ่ย " อาณาจักรประกายโบราณ  " เขาหยุดชั่วครู่ก่อนจะเอียงศีรษะและทำตาใสซื่อ " อาณาจักรประกาบโบราณเป็นตัวบดซบอะไร ? คิดว่าของแค่นี้จะขู่ข้าได้ ? "

ตอนนี้ปรมจรย์จากหอยอดศักดิ์สิทธิ์ล้วนสูดลมหายใจ หลังจากเห็นการแสดงออกของหลี่ฉีเย่ พวกเขารู้ว่ากุ้บฟู่ซื่อตายอย่างแน่นอนและไม่มีใครช่วยได้   เขานั้นเห็นคนมากมาย เขาจะไม่เคยเจอคนเช่นหลี่ฉีเย่ได้อย่างไร ?

" คนของอาณาจักรนั้นล้วนอยู่ที่นี่ แม้ว่าเจ้าจะหนีสุดขอบโลก เจ้าก็ต้องตาย ! " กุ้ยฟู่ซื่อคำราม

หลี่ฉีเย่หรี่ดวงตาก่อนจะเอ่ย " หากเจ้าไม่ขู่ข้า เช่นนั้นบางทีข้าอาจจะปล่อยเจ้าให้เกิดใหม่ แต่ตอนนี้ ในเมื่อเจ้ากล้าที่จะขู่ข้า ข้าเกรงว่ามันมีแต่ความตายที่จะมอบให้ได้ "

" มันจะดีที่สุดหากเจ้าปล่อยเขาไป ! " ในเวลานั้นเสียงศักดิ์สิทธิ์ก็ดังไปทั่วชั้นฟ้า มีชายคนหนึ่งเดินมาในอากาศพร้อมด้วยกลิ่นอายสูงส่ง 

ชายคนนี้นั้นล้อมรอบไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ พร้อมด้วยความสง่างงาม

" ยอดเซียนเหย่ากวง , จือหวังอู่ ! " บางคนอุทานหลังจากที่เห็นชายคนนี้

แม้แต่คนจากหอยอดศักดิ์สิทธิ์ก็ยังกลายเป็นเคร่งเครียด ยอดเซียนเหย่ากวง , จือหวังอู่ เขาแน่นอนว่าเป็นอัจฉริยะ มีข่าวลือว่าเขานั้นอยู่ระดับเซียนบรรพกาล

" จือหวังอู่ ก็ยังมาที่นี่รึเนี้ย  " คนจากหอยอดยุคหน้าซีดหลังจากเห็นชายคนนี้ปรากตัว แม้แต่คนจากหอยอดมณีก็ยังหวาดกลัว

ในดินแดนร้อยเมือง มีคนไม่มากนักที่เทียบกับจือหวังอู่ ได้ นั้นไม่ใช่เพราะเขามีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง แต่ตัวตนของเขานั้นยากจะหยังถึง

" หนึ่งคนที่มีสองทักษะจักรพรรดิ " ผู้คนต่างอุทานด้วยความหวาดกลัว

คนจากหอยอดยุคทุกคนล้วนสั่นสะท้าน ในใจของพวกเขา จือหวังอู่นั้นเป็นดั่งภูเขาสูง ในรุ่นเดียวกันช่องว่างระหว่างพวกเขาและ จือหวังอู่นั้นราวกับสวรรค์และปฐพี

มีข่าวลือว่า จือหวังอู่นั้นฝึกทักษะจักรพรรดิจากจักรพรรดิอมตะถึงสองคนนั้นคือจักรพรรดิอมตะเหย่ากวงและจักรพรรดิอมตะเฟ่ยโม่ นอกจากนี้เขายังหลอมรวมทักษะทั้งสองได้ กระทั้งเซียนบรรพกาลรุ่นก่อนก็ยังหวาดกลัวเขา

มีคำกล่าวในดินแดนร้อยเมืองว่าหากระดับองค์เทพสวรรค์ไม่ปรากฏ ไม่มีใครหยุด จือหวังอู่ได้ !

มันมีการจัดลำดับอัจฉริยะในดินแดนร้องเมืองอย่างลับๆ หากเหม่ยซุ่เหยานั้นเป็นอันดับหนึ่ง เช่นนั้น จือหวังอู่ก็เป็นอันดับสอง

 จือหวังอู่นั้นมาจากเผ่าพันธ์หินยักษ์ แต่เขานั้นมีการบ่มเพาะร่างกายและกระแสเลือดเป็นเวลานานจึงทำให้เขามีลักษณะคล้ายนุษย์

เผ่าพันธ์หินยักษ์นั้นเป็นหนึ่งในเผ่าพันธ์ที่ใหญ่ที่สุด ในอดีตผู้คนคิดว่าพวกเขานั้นอยู่ภายใต้เผ่าปีศาจ ทว่าพวกเขานั้นคิดว่าตัวเองไม่ใช่และแยกเผ่าพันธ์ออกมา นอกจากความสามารถทางร่างกายของพวกเขาก็ยังดีอย่างมาก ! 

คนจากเผ่าหินยักษ์นั้นเกิดมาพร้อมกับร่างกายหิน แต่พวกเขานั้นต้องการเป็นยังจุดสูงสุดและแบกรับเจตจำนงสวรรค์ ดังนั้นพวกเขาจึงบ่มเพาะกายาและกระแสเลือดเพื่อให้พวกเขาดึงพลังงานของโลกมาซึมซับได้

นี้เป็นเหตุผลว่าทำไมไม้ว่าพวกเขาจะได้ประโยชน์จากร่างกายหินแต่พวกเขาก็ยังต้องการร่างกายเนื้อ นั้นหมายความว่าพวกเขานั้นจะมีโอกาสมากขึ้นในอนาคต

จือหวังอู่นั้นเป็นยอดอัจฉริยะอย่างไม่ต้องสงสัย เขานั้นไม่เพียงแค่มีทักษะของสองจักรพรรดิอมตะ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือเขานั้นเข้าใจมันตั้งแต่ยังหนุ่ม ร่างกายของเขาส่วนต่างๆยังเป็นดั่งหยกหินผาที่ยากต่อการทำลาย

ในเวลานี้กระดูกหยกหินของเขานั้นดูราวกับเครื่องประดับ นี้ทำให้ความน่ากลัวของเขานั้นน่าสนใจมากยิ่งขึ้น

" ปล่อยเขาไปซะ เช่นนั้นอาณาจักรโบราณของเขาจะไม่ติดตามเอาเรื่องเจ้า " ด้วยสายตาที่อำนาจของจือหวังอู่ เขาราวกับเป็นเจ้าชายแห่งสวรรค์ ยืนอยู่ด้านหน้าเขากระทั้งอัจฉริยะก็ยังรู้สึกด้อยค่า

ในเวลานี้ทุกสายตาจับจ้องมายังหลี่ฉีเย่ ขณะที่ทุกคนนั้นกลั้นหายใจ คนจากหอยอดยุคนั้นเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น ซื่อเสี่ยวเตี๋ยฆ่าหวังฟูเฟิง หลี่ฉีเย่กำราบกุ้ยฟู่ซื่อนี้เพียงพอแล้วสำหรับคนของหอยอดยุคที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในอนาคต

ทว่า การปรากฏตัวของจือหวังอู่ทำให้คนจากหอยอดยุคนั้นเป็นกังวลแทนหลี่ฉีเย่ มันไม่ดีแน่หากเขาจะกลายเป็นศัตรูของจือหวังอู่และอาณาจักรโบราณ

คนจากหอยอดมณีนั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย หวังฟูเฟิงและกุ้ยฟู่ซื่อนั้นมาจากที่แห่งนี้ แต่พวกเขาก็ล้วนหน้าเสียจากผลลัพธ์ทั้งหมด นี้มันราวกับว่าพวกเขานั้นพ่ายแพ้ให้กับหอยอดยุค ตอนนี้เมื่อจือหวังอู่ปรากฏตัว พวกเขารู้สึกว่าหลี่ฉีเย่จะต้องตายอย่างแน่นอน

" เหอะ สมน้ำหน้าเจ้าเด็กโง่นี้..กล้าที่จะยั่วยุอาณาจักรโบราณ ข้าเกรงว่าเขาต้องตายโดยปราศจากหลุมฝังศพ " คนจากหอยอดมณีเอ่ย

ด้วยมือข้างหนึ่งที่จับกุ้ยฟู่ซื่ออยู่ หลี่ฉีเย่เหลือบมองจือหวังอู่ก่อนจะเอ่ยอย่างงสบายๆ " แล้วหากข้าไม่ปล่อยเขาไป ? "

" ฆ่าโดยไร้เมตตา ! " สายตาของจือหวังอู่ส่องประกายดุร้าย กลิ่นอายพร้อมด้วยเจตนาฆ่าปกคลุมชั้นฟ้า

" สารเลว ปล่อยข้าไป ! ไม่เช่นนั้นมันจะไม่จบที่การฆ่าเจ้า ! นิกายประกายโบราณและเผ่าพันธ์นับร้อยของข้าจะทำลายนิกายของเจ้าและฆ่าล้างเจ้าเก้าชั่วโคตร ! " หลังจากเห็นพี่ชายของเขามา กุ้ยฟู่ซื่อกล่างอย่างหยิ่งยโส

อาณาจักรประกายโบราณนั้นอาณาจักรที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนร้อยเมือง นี้ไม่ใช่ไม่มีเหตุผลที่พวกเขาถูกเรียกว่าอาณาจักรร้อยเผ่าพันธ์ ความจริงจักรพรรดิอมตะของพวกเขาไม่ใช่เผ่าพันธ์มนุษย์ จักรพรรดิอมตะเหย่ากวงนั้นมาจากเผ่าพันธ์หิน และจักรพรรดิอมตะเฟ่ยโม่นั้นมาจากเผ่าพันธ์ปีศาจสวรรค์ จึงทำให้อาณาจักรได้รับชื่อนี้มา..