300

ตอนที่ 300 การยั่วยุของหวังฟูเฟิง

" สาวน้อย โปรดใจเย็นลงก่อน แม้ว่าสวรรค์จะถล่มจะมีคนแบกมันไว้แทนเจ้าเอง "

" พวกเราไม่มีเวลาแล้ว ข้าจะเล่าให้เจ้าฟังระหว่างทาง " เหล่าสาวน้อยไม่สนใจว่าหลี่ฉีเย่จะตกลงหรือไม่ พวกนางลากเขาและวิ่งออกไป

" เกิดอะไรขึ้น ? " หลี่ฉีเย่นั้นไม่สามารถทำอะไรได้นอกจาก ยอมถูกลากไป

ขณะวิ่งอยู่เจ้าหญิงคนหนึ่งเอ่ย " เจ้าหญิงซือและหวังฟูเฟิงนั้นไปยังสนามลิขิตมังกร "

" สนามลิขิตมังกร ? " หลี่ฉีเย่หรี่สายตาของเขาก่อนจะเอ่ย " ไม่สนใจคำกล่าวของข้าและฟังมันผ่านหู นางคิดจริงๆหรือว่าข้าพูดล้อเล่น ? "

หญิงสาวอีกคนเอ่ย " หลังจากเจ้าจากไป หวังฟูเฟิงกลับมาพร้อมกับความช่วยเหลือ นางเตรียมการผู้ช่วยเหลือที่ทรงพลังมาด้วย "

" โอ้ว ? เทพจากที่ใดกัน ? " หลี่ฉีเย่เอ่ย

สตรีอีกนางเอ่ย " กุ้ยฟู่ซือจากอาณาจักรประกายโบราณ สหายของยอดอัจฉริยะจือหวังอู่ อัจฉริยะที่น่ากลัวของหอยอดมณี  "

สตรีคนอื่นใบหน้ามืดมนหลังจากชื่อของกุ้ยฟู่ซือถูกยกขึ้นมา เขานั้นน่ากลัวยิ่งกว่าหวังฟูเฟิงและกระทั้งมาจากอาณาจักรประกายโบราณ หนึ่งนิกายสองจักรพรรดิอมตะ เขาแน่นอนว่าเป็นหายนะยิ่งกว่าประตูพยัคฆ์คำราม !

หญิงสาวอีกคนเอ่ยอย่างไม่พอใจ " จากการช่วยเหลือของเขาหวังฟูเฟิงก็พูดจาโอ้อวด สุดท้ายเจ้าหญิงซือก็กลายเป็นเกรี้ยวโกรธและตัดสินเป็นตายกับนางที่สนามลิขิตมังกร ! "

หญิงสาวเหล่านั้นเอ่ยด้วยความแค้นใจ " ประตูพยัคฆ์คำรามนั้นแข็งแกร่งกว่าประตูราชสีห์คำรามของพวกเราอย่างมากเพราะไม่มีใครหนุนหลังพวกเรา "

สนามลิขิตมังกรนั้นเป็นเวทีที่ใช้สู้เป็นตาย โดยปกติแล้วจะไม่ค่อยมีศิษย์มาใช้เวทีนี้มากนัก

เว้นแต่ว่าหากทั้งสองฝ่านต้องการสู้ตัดสินชีวิต พวกเขาจะมายังสนามลิขิตมังกร เมื่อเริ่มขึ้นแล้วจะต้องมีคนหนึ่งที่ตาย !

หวังฟูเฟิงนั้นโกรธแค้นหลี่ฉีเย่ที่ทำให้นางอับอายต่อหน้าเหล่าสตรีจากหอยอดยุค เมื่อนางคิดถึงเรื่องนางอดไม่ได้ที่จะหาทางล้างแค้น แต่นางรู้ดีว่าเพียงระดับการบ่มเพาะของนางนั้นไม่สามารถจัดการหลี่ฉีเย่ได้นางจึงต้องหาคนช่วย

กุ้ยฟู่ซือนั้นมาจากเผ่าพันธ์ผีแต่เขาเข้าร่วมกับอาณาจักรประกายโบราณและกลายเป็นศิษย์ ความสามารถของเขาสูงส่ง แม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ แต่อาณาจักรโบราณเป็นคนมอบชื่อขุนนางให้กับเขา

ตอนนี้เขาอยู่ในระดับตัดสวรรค์ แต่นี้ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวของเขา ที่น่ากลัวคือเขาเป็นระดับตัดสวรรค์ที่มีห้าวงแหวน

เมื่อเขามาถึงระดับตัดสวรรค์และเป็นยอดเต๋า กระทั้งระดับตัดสวรรค์ทั่วก็ยังต้องหน้าซีดขาวเมื่อเจอกับเขา

เขานั้นมาจากเผ่าพันธ์อื่นแต่ยังได้รับการแต่งตันจากอาณาจักรโบราณ - นี้เป็นตัวบ่งบอกความสามารถของเขาได้เป็นอย่างดี

เขานั้นชื่นชอบหวังฟูเฟิงอย่างมาก เมื่อนางนั้นมาข้อความช่วยเหลือจากเขาเขาตอบรับในทันที กุ้ยฟู่ซือนั้นสัญญาจะลบความอับอายของหลี่ฉีเย่ที่สร้างไว้ให้หมดไป

เขาไม่ใช่เพียงแค่ชายที่โอหัง และแน่นอนว่าเขานั้นมีความแข็งแกร่ง

ในเวลานี้ ซือเสี่ยวเตี๋ยและหวังฟูเฟิงเผชิญหน้ากันบนสนามลิขิตมังกร การต่อสู้ของพวกนางดึงดูดสายตาของผู้ศึกษาจำนวนมาก ไม่เพียงแค่คนจากหอยอดยุคและหอยอดมณีที่มา กระทั้งของจากหอยอดทอง และอัจฉริยะจากหาอยอดศักดิ์สิทธิ์ก็ยังมาดู

แม้ว่าซือเสี่ยวเตี๋ยจะเข้าร่วมกับหอยอดยุค แต่นางนั้นก็ยังถือเป็นขุนนางระดับชะตาลี้ลับที่ทรงพลัง

นอกจากนี้ นางที่เกิดจากประตูราชสีห์คำรามใช้ความพยามอย่างมากที่จะเป็นขึ้นมายังระดับราชันขุนนาง นี้ทำให้ชื่อเสียงของนางกระจายไปทั่วดินแดนร้อยเมืองทางตะวันออก

หวังฟูเฟิงนั้นก็ไม่ธรรมดา นางนั้นเป็นศิษย์จากประตูพยัคฆ์คำราม บรรพบุรุษของนางนั้นปีศาจนกทองคำ ดังนั้นนางจึงมีชื่อเสียงอย่างมาก

และวันนี้เมื่อสุดยอดสาวงามทั้งสองตัดสินที่จะสู้เป็นตาย มีใครบางไม่อยากมาดู ? โดยเฉพาะอย่างยิ่งหอยอดยุคพวกเขาล้วนมาให้กำลังใจ และศิษย์จากประตูราชสีห์คำรามล้วนมาสนับสนุนซือเสี่ยวเตี๋ย

แน่นอนยามที่พวกเขาเห็นกุ้ยฟู่ซือนั้นยืนข้างหวังฟูเฟิงนั้นทำให้หัวใจของผู้คนสั่นสะท้าน คนแข็งแกร่งเช่นกุ้ยฟู่ซือนั้นสร้างแรงกดดันอย่างมากแม้ว่าเขาจะทำเพียงเฝ้าดู

" พวกเจ้าทั้งสองล้วนเป็นอัจฉริยะของดินแดนร้อยเมือง ทำไมต้องมาตัดสินเป็นตายกันเพราะเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ ? " หนึ่งในลูกหลานของนิกายที่ยิ่งใหญ่พยามที่จะห้ามปราม

เจ้าชายคนั้นรู้ดีว่ากุ้ยฟู่ซือนั้นสนับสนุนหวังฟูเฟิงนี้จะเป็นสถานการณ์ที่อันตรายกับซือเสี่ยวเตี๋ยอย่างมาก เขาทันใดนั้นก็เกลี่ยกล่อมนาง " แม่นางซือได้โปรดใจลง โลกนี้นั้นกว้างใหญ่ ท่านควรจะก้มหัวยอมรับความผิด เช่นนั้นทุกคนอาจจะปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป "

หวังฟูเฟิงแค้นเสียงเย็นชาเอ่ย " ก้มหัวรับผิดรึ ? เพียงแค่นั้นยังไม่เพียงพอต่อความผิดพลาดของนาง " จากนนั้นางก็เอ่ยต่อ " เอาเช่นนี้ หากนางยอมคุกเขาและก้มศีรษะขอร้องข้าอาจจะปล่อยเรื่องนี้ไป "

คำกล่าวของหวังฟูเฟิงทำให้เจ้าชายคนนั้นถอนหายใจเบาๆ นางนั้นหยิ่งยโสมากเกินไป แต่เห็นกุ้ยฟู่ซือด้านเขาก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดอีก

ในเวลานี้ใครก็ตามที่ต้องการจะสนับสนุนซือเสี่ยวเตี๋ยต้องคิดมาก สุดท้ายก็ไม่มีใครโง่พอที่จะออกมาและสร้างข้อขัดแย้งกับอาณาจักรประกายโบราณ

อัจฉริยะจากหอยอดศักดิ์สิทธิ์มองมาจากระยะไกล สำหรับพวกเขาคนจากหอยอดมณีไม่มีค่าให้ใส่ใจ

" ดูเหมือนว่าจะมีบางคนที่คิดว่าคำกล่าวของข้าเป็นเพียงสายลม " ในเวลานี้ เสียงที่เกียจคร้ายก็ดังขึ้น หลี่ฉีเย่เดินมาทางมาถึงสนามลิขิตมังกรพรกับเหล่าสตรี

ช่วงเวลาที่หลี่ฉีเย่มาถึง ซือเสี่ยวนั้นโล่งใจอย่างมาก กุ้ยฟู่ซือที่สนับสนุนหวังฟูเฟิงทำให้นางกดดัน นางนั้นไม่ได้เป็นอัจฉริยะเช่นหลี่ซ่วงเหยียนเพราะว่านางนั้นขาดเจตนาฆ่า - พบเทพสังหารเทพ พบปีศาจขยี้ปีศาจ !

เมื่อหลี่ฉีเย่มาถึง กุ้ยฟู่ซือนั้นล้วนไม่ได้เป็นภัยต่อนาง ก่อนที่นางจะรู้ตัวนางนั้นเชื่อมันในตัวหลี่ฉีเย่อย่างมาก

ใบหน้าของหวังฟูเฟิงกลายเป็นมืดมนเมื่อหลี่ฉีเย่มาถึงก่อนจะเอ่ย " มันเป็นเขา ! "

กุ้ยฟู่ซือนั้นมองไปยังหลี่ฉีเย่และกล่าวอย่างไม่แยแส " เช่นนั้นเจ้าคือหลี่ฉีเย่ ? " กลิ่นอายดำมืดของกุ้ยฟู่ซือทันใดนั้นก็ปกคลุมไปทั่ว

เขานั้นาจากเผ่าพันธ์ผีสี่ฤดูสาขาหนึ่งของเผ่าผีอมตะ มันมีเผ่าพันผีอมตะจำนวนไม่มากนักในโลกของจักรพรรดิมนุษย์ เผ่าผีสี่ฤดูนับได้ว่าเป็นเผ่าที่ทรงพลัง

กลิ่นอายของเขานั้นทำให้เหล่าคนจากหอยอดยุคที่มาสนับสนุนซือเสี่ยวเตี๋ยนั้นสั่นสะท้าน กระทั้งนักเรียนจากหอยอดมณีก็ยังกลายเป็นจริงจัง

ระดับขอกุ้ยฟู่ซือในหอดยอดมณีนั้นค่อนข้างสูงในฐานะยอดเต๋าที่มีชื่อเสียง  เขานั้นเป็นอัจฉริยะระดับตัดสวรรค์และกระทั้งเป็นภัยคุกคามต่อหู่เยี่ยแห่งหอยอดศักดิ์สิทธิ์

หลี่ฉีเย่นั้นขี้เกียจเกินไปที่จะมองไปยังเขาก่อนจะเอ่ย " ถ้าใช่แล้วอย่างไร "

ดวงตาของกุ้ยฟู่ซือกลายเป็นเย็นชา ทันใดนั้นกลิ่นอายทมิฬก็โอบรอบตัวเขา เขาราวกับผีที่แท้จริง ! ผีนั้นมีหลายสาขาที่แตกต่างกัน มีเผ่าผีจำนวนน้อยที่เหมือนมนุษย์ ดังนั้นพวกเขาจึงมีกลิ่นอายเฉพาะเพื่อแยกแยะ

" เจ้ามาได้ถูกเวลายิ่ง " ด้วยสายประกายเย็นชาในดวงตาเขาเอ่ย " เจ้าสามารถเลือกได้ว่าจะตายอย่างไร "

ในเวลานี้ กลิ่นอายของกุ้ยฟู่ซือนั้นทำให้คนอื่นๆสั่นกลัว นอกจากนี้เขายังเป็นอัจรฉริยะจากหอยอดมณี รวมกับกลิ่นอายการฆ่าของเขาล้วนทำให้ผู้คนสั่นสะท้าน

ยอดเต๋าระดับตัดสวรรค์ผู้มีห้าวงแหวน กระทั้งในหอยอดมณีเองก็ยังมีคำจำนวนไม่มากที่เทียบกับกุ้ยฟู่ซือได้

สำหรับคนจากหอยอดยุค หลังจากเห็นกลิ่นอายของกุ้ยฟู่ซือที่เต็มไปด้วยความชั่วร้ายและเย็นยะเยือด พวกเขาล้วนจมอยู่ในความหวาดกลัว

หลี่ฉีเย่นั้นไม่ได้สนใจกุ้ยฟู่ซือมากนัก เขาหันไปเอ่ยกับซือเสี่ยวเตี๋ย " หากเจ้าเลือกมายังสนามลิขิตมังกร เช่นนั้นไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากฆ่า ฆ่านางซะ อย่าทำให้ข้าผิดหวัง ข้าเชื่อว่าเจ้าเชียวชาญทักษะของตัวเองดีพอ "

ซือเสี่ยวเตี๋ยสูดลมหายใจเขาลึก ก่อนจะหันไปทางหวังฟูเฟิงและเอ่ย " ในเมื่อเจ้าอยากได้คำตอบนัก ข้าจะตอบให้เจ้าเอง ! "

หวังฟูเฟิงนั้นไม่รอช้า นางเรียกใช้สมบัติหม้อของนางออกมาทันที หงส์เพลิงปรากฏออกมาจากหม้อราวกับเป็นนกศักดิ์สิทธิ์และพุ่งหาซือเสี่ยวเตี๋ย

ซือเสี่ยวเตี๋ยคำรามลั่น กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ปรากฏเหนือหัว นางยกมือขึ้นจับกระบี่ที่ลอยอยู่ก่อนจะฟาดลงมาพร้อมกับเจตนาฆ่าที่รุงแรง !

ในเวลาเดียวกัน หลี่ฉีเย่เดินขึ้นไปยังสนามลิขิตมังกรด้านข้างๆ เขาหันไปเอ่ยกับกุ้ยฟู่ซือช้าๆ " ขึ้นมารับความตายของเจ้าซะ ! "