296

ตอนที่ 296 หอยอดยุค

จากนั้นหลี่ฉีเย่ก็ตระหนักได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของเส้นเลือดสวรรค์และปฐพี

" อ่าสถานที่ที่ดี หากข้ารู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ข้าตัดมิติมายังที่แห่งนี้และยกระดับปราณของตัวเองจะดีซะกว่า มันไม่ได้เป็นเรื่องยากหากจะกลายเป็นเทพที่แท้จริง ด้วยเส้นพลังงานของสวรรค์และปฐีพที่อยู่ที่นี่ " ฤดูน้อยเอ่ยด้วยอารมณ์หลังจากตามหลี่ฉีเย่มาที่แห่งนี้

หลี่ฉีเย่จ้องไปยังฤดูน้อยก่อนจะเอ่ยช้าๆ " สารเลวน้อย ทำงานของเจ้าและให้ดีและหาประตูไร้มลทินให้กับข้า และต้องการจะเห็นประตูที่แท้จริงและตำแหน่งของมัน !  "

ประไร้มลทินหนึ่งในสมบัติเก้าสวรรค์  มันเต็มไปด้วยตำนานหลายเรื่องที่เกี่ยวข้องกับมัน บางคนกระทั้งไม่เชื่อในการดำรงอยู่ของมัน ทว่าหลี่ฉีเย่นั้นเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริงดั่งเช่นอีกแปดสมบัติที่เหลือ

คำถามก็คืออำนาจที่แท้จริงของประตูไร้มลทินนั้นคืออะไร ? หลี่ฉีเย่ค้นคว้าเรื่องนี้อย่างยาวนาน ตำนานนั้นกล่าวว่าประตูไร้มลทินนั้นเชื่อมต่อกับอดีตและอนาคต กระทั้งเชื่อมต่อกับโลกที่สิบนอกจากเก้าโลก ไม่มีใครรู้ว่าเรื่องนี้เป็นจริงหรือไม่

ฤดูน้อยนั้นตบหน้าอกของตัวเองและเอ่ย " นายน้อยโปรดวางใจ มือข้าลงมือแล้วทุกอย่างจะไม่มีปัญหา ! "

หลี่ฉีเย่เหลือบมองก่อนจะเอ่ยอย่างไม่เชื่อสายตา " เป็นเช่นนั้นรึ ? ปีนั้นเจ้ากระทั้งติดตามเทพที่แท้จริงไป แต่ก็ยังติดอยู่ในกับดักพร้อมกับเขา "

ฤดูน้อยเอ่ยอย่างขมขื่น " นั้นไม่ใช่ความผิดของข้า ข้าได้เตือนอาจารย์เกี่ยวกับกับดักดั่งกล่าวแล้ว แต่เขาก็ยังฝืนแม้จะต้องรู้ว่าจะเจอกับอะไร ข้าจึงคิดว่าไม่จำเป็นต้องเตือนเขาอีก "

" เพียงหนึ่งการเคลื่อนไหวอาจจะทำให้สูญเสียได้ทุกสิ่ง ! " หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะเอ่ย " นี้เป็นสิ่งที่น่ากลัวมากที่สุดเกี่ยวกับสุสานอรหันต์ที่ราบสูง - เหล่าอำนาจที่มองไม่เห็น เหล่าตัวตนอมตะล้วรคิดว่าทุกอย่างนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขา แต่สุดท้ายพวกเขาก็ยังพลาดท่า "

ฤดูน้อยอดไม่ได้ที่จะสาปแช่ง " มารดามันเถอะ ! พวกมันเป็นเพียงหม้อปัสสวะ ! " แม้ว่าคำกล่าวของเขาจะรุนแรง แต่เขาก็ยังรู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก

"  ความจริงก็คือไม่สามารถทำอะไรกับหม้อนั้นได้ หนึ่งอาจจะกล่าวว่ามันเป็นปีศาจแต่อีกหนึ่งอาจจะกล่าวว่ามันเป็นเทพ นี้ขึ้นอยู่กับจิตใจของพวกเขา เรื่องที่น่าเศร้าก็คือสุสานอรหันต์นั้นปกป้องมัน ไม่เช่นนั้นข้าคงนำมันออกมาได้นานแล้ว " กล่าวเสร็จหลี่ฉีเย่ก็หรี่ดวงตาของเขา

โลกนั้นไม่รุ้ว่าสุสานอรหันต์นั้นมีสิ่งของที่น่าตกตะลึงแม้แต่จักรพรรดิอมตะ ทว่าน่าเสียดายที่ไม่มีใครสามารถใช้มันได้ หลี่ฉีเย่พยามอยู่หลายครั้งในอดีตแต่ไร้ประโยชน์

ฤดูน้อยพยักหน้าเอ่ย " อ่า หม้อนั้นแน่นอนว่าน่ากลัว กระทั้งจักรพรรดิอมตะก็ยังไม่สามารถทำสิ่งใด ตำนานกล่าวจักรพรรดิอรหันต์นั้นนำมาตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของเวลา "

หลี่ฉีเย่เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง " พวกเราจะปล่อยเรื่องของสุสานอรหันต์ที่ราบสูงไปก่อน ตอนนี้สิ่งแรกคือจัดการกับประตูไร้มลทิน ตราบใดที่มีประตูไร้มลทิน ประตูสุสานจะเปิดออก ข้ามีคัมภีร์มิติลับ ด้วยประตูไร้มลทินและคัมภีร์มิติลับ การจัดการกับหม้อนั้นได้ขึ้นอยู่กับเวลา จากนั้นข้าจะไปท้าทายถ้ำปีศาจอมตะอีกครั้ง ! " 

" ข้ามั่นใจว่านายน้อยต้องทำได้ ข้าจะช่วยท่านตามหาประตูไร้มลทินเอง ! " ฤดูน้อยคำรามอย่างตื่นเต้น ประตูไร้มลทินและคัมภีร์มิติลับสองสิ่งของที่ท้าทายสวรรค์ ไม่มีทางที่พวกเขาจะกลัวจัรพรรดิอมตะหากมีพวกมันทั้งสอง

หลี่ฉีเย่นั้นค้นหาไปทั่วสำนักหลังจากนั้นสิบวันเขาก็พบกับทางเข้า

เขาทันใดนั้นก็ออกคำสั่ง " เจ้าควรจะดำลงไปใต้และค้นหาเบาะแสจากพลังงานเต๋า ระวังปราณเทพเอาไว้ ดำลงไปตามคำแนะนำของข้าและหากเจ้าไม่สร้างข้อผิดพลาดก็จะเลี่ยงการกระตุ้นปราณเทพได้ ในตอนนี้มันยังไม่เสถียรและไม่มีเวลากังวลกับเรื่องนี้นัก "

" นายน้อยไม่ต้องห่วง ข้าจะหาประตูทางเข้าและต้นกำเนิดของประตูไร้มลทิน ตราบใดที่ประตูไร้มลทินอยู่ภายในประตูอื่นๆ ข้าจะต้องพบมันอย่างแน่นอน " หลังจากฟังคำแนะนำของหลี่ฉีเย่ฤดูน้อยทันใดนั้นก็หายไปพร้อมกับมิติที่ปิดลง

หลังจากจัดการเรื่องนี้เสร็จ หลี่ฉีเย่ก็เดินกลับไปยังหอยอดยุคแต่เขาก็เจอกับคนที่ไม่คาดคิด

" ข้าไม่คาดว่าจะพบน้องชายหลี่ที่นี่ " มันเป็นปิงหยู่เซี่ย ลูกหลานของตำหนักขนนกเหมันต์ ยังมีสาวงามขนาบข้างของนางอีกสองคน ทั้งสองนั้นเป็นสาวงามที่ทรงเสน่ห์

หลี่ฉีเย่ยังคงเงียบเมื่อเห็นปิงหยู่เซี่ย นางนั้นยังคงแต่งกายเป็นบุรุษ สตรีนางนี้คงไม่เปลี่ยนการแต่งกายของนางแม้จะถูกทุบตีจนตาย

เขามองไปที่นางและเอ่ย " สาวน้อยอย่าคิดว่าตัวเจ้านั้นเป็นบุรุษ ไม่เช่นนั้นเจ้าจะเปลี่ยนเป็นเพศที่สามในสักวันหนึ่ง "

" น้องหลี่ล้อข้าเล่นแล้ว " ปิงหยู่เซี่ยยิ้มเอ่ย " เจ้านั้นอยู่ที่หอใด ? เป็นไปได้หรือไม่ที่ข้าจะไปหาเจ้า ? " สาวงามที่อยู่ข้างปิงหยู่เซี่ยนั้นประหลาดใจอย่างมาก แม้ว่าปิงหยู่เซี่นนั้นจะเป็นสตรีแต่งกายบุรุษที่ไม่สนใจโลก นางนั้นเป็นคนที่หยิ่งยโส แต่ไม่มีใครกล้าที่จะไม่สุภาพกับนาง เช่นนั้นปีศาจน้อยด้านหน้านี้เป็นใครกัน ?

หลี่ฉีเย่ปฏิเสธและเอ่ย " ไม่จำเป็น " เขากล่าวอย่างใจเย็น " หากเจ้ายังไม่แต่งกายเป็นสตรีเช่นนั้นอย่ามารบกวนข้า "

" น้องหลี่กล่าวผิดแล้ว " ปิงหยู่เซี่ยยิ้มเอ่ย " สหายนั้นต้องแบ่งปันสิ่งที่ดีให้แก่กัน หากเจ้ากำลังยุ่งอยู่ตอนนี้่ เช่นนั้นอย่าลืมมายังหอยอดทองหากเจ้าว่าง ข้าจะแนะนำสาวงามให้เจ้า และเจ้าอาจจะชอบใครสักคน "

หลี่ฉีเย่นั้นหมดคำที่จะกล่าวกับนาง นางนั้นเห็นได้ชัดว่ากำลังเลียนแบบจักรพรรดิอมตะปิงหยู่ บางครั้งหลี่ฉีเย่ก็ต้องการสอนบทเรียนให้นาง แต่เขานั้นทำได้แค่ถอนหายใจเพราะนางทำให้เขานึกถึงจักรพรรดิอมตะปิงหยู่

ปิงหยุ่เซี่ยหัวเราะและเอ่ย " มันดูเหมือนว่าเจ้าจะสนใจ ? เช่นนั้นอย่าลืมมา ข้าจะแนะนำเจ้าหญิงให้กับเจ้าสักคนสองคน " แม้ว่านางจะแต่งกายเป็นบุรุษแต่ความงามของนางก็หาใดเปรียบ

หลี่ฉีเย่นั้นไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี สตรีนางนี้นั้นน่าสนใจจริงๆและนางต่างจากลูกหลานนิกายใหญ่คนอื่นๆ

หลังจากนางจากไป คนคนหนึ่งก็เขามาเข้าพร้อมกับร้อยยิ้ม " น่าประหลาดใจ นายน้อยมาที่สำนักเต๋าสวรรค์ด้วยรึ ? "

ชายหนุ่มคนนี้นั้นมีรูปร่างขนาดใหญ่และใบหน้าของเขานั้นไม่มีความคุ้นเคย - ไม่มีใครในสำนักรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเขาได้

หลี่ฉีเย่เหลือบมองก่อนจะเอ่ย " เช่นนั้น เป้าหมายของเจ้าครั้งนี้คือสำนักเต๋าสวรรค์ ? "

คนอื่นอาจจะไม่รู้จักชายคนนี้ แต่เขาจะรอดพ้นจากสายตาของหลี่ฉีเย่ได้อย่างไรกัน ? ชายคนนี้คือซือคงโถวเทียน !

ซือคงโถวเทียนยิ้มก่อนถือมือของเขาไปมาและเอ่ย " ครั้งก่อน ข้าพบกับศัตรูเก่าแก่ที่ประตูราชสีห์ เลยไปโดยไม่ได้ลาท่าน "

หลี่ฉีเย่นั้นไม่รู้จะกล่าวสิ่งใด สารเลวนี้สร้างศัตรูมากเกินไป มันคนจะทำให้เขาเป็นบ้าหากเอ่ยถามว่ามรใครบ้าง

ซือคงโถวเทียนมองไปรอบๆ เมื่อเห็นไม่มีใครอยู่เขาก็กระซิบถาม " นายน้อยได้ยินอะไรมาบ้าง ? "

หลี่ฉีเย่เหลือบมองเขาก่อนจะเอ่ย " ได้ยินสิ่งใด ? ข้ามาที่นี่เพียงเพื่อเดินเล่น "

ซือคงโถวเทียนและแน่นนอว่าเขาไม่เชื่อคำกล่าวเหล่านี้ แต่เขาก็ไม่กล้าเอ่ยถาม จากนั้นเขากระซิบ " ข้า ตรงกันข้ามได้ยินข่าวบางอย่างและข้าจะแบ่งมันให้กับนายน้อย "

" ข่าวแบบใดกัน ? " หลี่ฉีเย่นั้นเอ่ยอย่างไม่สนใจ ในเวลานี้เรื่องของประตูไร้มลทินสำคัญกับเขามากที่สุด

ซือคงโถวเทียนมองไปรอบๆอีกครั้ง เมื่อเห็นไม่มีใครอยู่เขาก็กระซิบเอ่ย "  สำนักเต๋าสวรรค์อยุ่ในอันตราย "

หลี่ฉีเย่หรี่ตาของเขาและเอ่ย " เล่ามา " ข่าวนี้น่าสนใจเล็กน้อย

ซือคงโถวเทียนกระซิบ " ข้าได้รับข่าวมาว่า บางคนต้องการใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ในปัจจุบันและทำลายสำนักเต๋าสวรรค์ "

" ทำลายสำนักเต๋าสวรรค์..." หลี่ฉีเย่หรี่ดวงตาของเขา นี้ไม่ใช่เรื่องแปลกเกินไป ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของเวลามีคนจำนวนมากต้องการทำลายสำนักเต๋าสวรรค์ ที่นี่มีทั้งเงินและทรัพยากรนับไม่ถ้วน ของล้ำค่าภายในเพียงพอแล้วที่จะทำให้ผู้คนเริ่มต้นสงคราม นอกจากนี้ยังมีคัมภีร์ลับที่อยู่มาตั้งแต่ยุคโบราณ กระทั้งเส้นเลือดของดินแดนแห่งนี้ก็ยังมีความสำคัญยิ่ง

ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของเวลา คนจำนวนมากต้องการทำลายสำนักเต๋าสวรรค์ แต่สุดท้ายมันก็ยังยืนหยัดมาได้ถึงตอนนี้...