292

ตอนที่ 292 เล่ออี้

เมื่อยืนอยู่หน้าเสาหินที่สลักชื่อบรรพชนราชสีห์บาเซียน ซือเสี่ยวเตี๋ยอดไม่ได้ที่จะเต็มไปด้วยอารมณ์และความภาคภูมิใจ นี้เป็นบรรพบุรุษของนาง ! ไม่เพียงแต่เขาเป็นผู้ศึกษาในสำนัก แต่เขาก็ยังกวาดผ่านไปแปดดินแดน แม้ว่าเขาจะเกิดมาในยุคของจักรพรรดิอมตะตันหลี่ แต่เขาก็ยังกลายเป็นตัวตนะที่น่าตกตะลึงในยุคของเขา !

นี้ตัวอักษรส่วนตัวของบรรพชนราชสีห์บาเซียน บรรพบุรุษอีกคนของตระกูลนาง ซือเสี่ยวเตี๋ยจ้องมองไปยังตัวอักษรเหล่านี้ นางอดไม่ได้ที่จะกำหมัดไว้แน่น บรรพบุรุษของนางอีกคนที่ราชันเทพร้อยสงครามคนที่ถูกยอมรับโดนเทพที่แท้จริง และบรรพบุรุษของนางอีกคนคือบรรพชนราชสีห์ ตัวตนอมตะในรุ่นนั้นในฐานะที่เป็นลูกหลานของพวกเขา นางวันหนึ่งอาจจะกลายเป็นตัวตนอมตะดังเช่นพวกเขาได้ !

หลี่ฉีเย่จ้องไปยังเสาหินโโยไม่เอ่ยสิ่งใด หนึ่งชื่อที่คุ้นเคย หนึ่งชื่อที่เป็นของเหล่าตัวตนที่มีชื่อเสียง หนึ่งตัวตนอมตะ พวกเขาล้วนเป็นอัจฉริยะที่โลกภูมิใจ..ทว่า สุดท้ายมันก็ไม่สำคัญว่าพวกเขาเป็นตัวตนอมตะเหลือว่าจักรพรรดิอมตะ เพราะพวกเขาล้วนจมหายไปในแม่น้ำแห่งการเวลาทั้งสิ้น

ชื่อใดๆก็ตามที่ปรากฏบนเสาหิน นั้นหมายความว่าวพวกเขาได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของยุคนั้นๆ เขานั้นรู้จักบางคนและกระทั้งเคยได้ยินชื่อเสียงคนของคนอื่น กระทั้งคนที่เคียงข้างเขาก็ยังมีชื่อเขียนไว้มาก...ทว่าสุดท้ายพวกเขาทุกคก็หายไปในเส้นทางเต๋า มันเป็นโชคชะตาที่โหดร้ายและปราณี

" พวกเราไป " หลี่ฉีเย่ถอนหายใจก่อนจะเอ่ยกับซือเสี่ยวเตี๊ยที่ยืนจ้องเสาหิน

ซือเสี่ยวเตี๋ยพยามระงับอารมณ์ที่เดือดพล่านของนางและตามหลี่ฉีเย่ไป เมื่อพวกเขาเข้ามาในสำนักมีชายหนุ่มคนหนึ่งออกมาตอนรับพวกเขา

" นี้ต้องเป็นศิษย์น้องหลี่ใช่หรือไม่ ? " เขาทันใดนั้นก็ประสานมือให้กับหลี่ฉีเย่และซือเสี่ยวเตี๋ยพร้อมกับรอยยิ้ม

" ข้านั้นชื่อเล่ออี้ ขออภัยที่ข้ามาตอบรับพวกเจ้าช้าเช่นนี้ " ชายหนุ่มผู้นี้นั้นเป็นคนสุภาพเรียบร้อยและยังคงมีกลิ่นอายพิเศษ

หลี่ฉีเย่นั้นไม่ได้เอ่ยสิ่งใด แต่ซือเสี่ยวเตี๋ยนั้นตกตะลึงเมื่อได้ยินชื่อเล่ออี้ นางไม่คาดว่าศิษย์ลำดับหนึ่งของสำนักจะมาตอนรับพวกนางด้วยตัวเองเช่นนี้

เล่ออี้นั้นเป็นคนที่มีชื่อเสียงในดินแดนร้อยเมืองทางตะวันออก แม้ว่าชื่อเสียงของเขาจะไม่เท่ากับศิษย์จากอาณาจักรประกายโบราณคนที่มีความสามารถและการบ่มเพาะที่ยอดเยี่ยม

เล่ออี้เข้าร่วมสำนักเต๋าสวรรค์และกลายเป็นศิษย์ลำดับหนึ่ง ขณะที่ระดับการบ่มเพะของเขานั้นถูกเก็บไว้เป็นความลับ เป็นไปได้ยากที่จะเห็นเข้าท้าทายคนนอกเพื่อต่อสู้ แต่เล่ออี้ก็ยังเป็นตัวตนที่ยิ่งใหญ่ในสำนักและเขาไม่เคนกลัวการท้าท้ายใดๆจากคนอื่น เขานั้นเป็นดังภูเขาที่ไม่อาจจะสั่นไหวได้

แม้ว่าบาเสี้ยจะมีพรสวรรค์และแข็งแกร่ง แต่เมื่อเล่ออี้เผชิญหน้ากับเขาก็ยังอยู่ในอาการสงบ ไม่มีใครู้ผลลัพธ์ของการต่อสู้นี้ บาเสี้ยกลับเข้าสู่การฝึกตนทันที่ทีกลับถึงประเทษของเขา ประเทศเซียนประกาศว่าการต่อสู้ของทั้งสองนั้นเสมอกัน แต่บางคนคาดเดาว่าบาเสี้ยไม่สามารถชนะเล่ออี้ได้เขาจึงเข้าฝึกตน

ผู้เยาว์ในดินแดนร้อยเมืองทางตะวันออกนั้นล้วนมาการจัดลำดับกันอย่างไม่เป็นทางการ ลำดับหนึ่งนั้นคือเทพธิดาเหม่ย ลำดับสองนั้นคือจือหวังอู่ และเล่ออี้

การจัดลำดับนี้ไม่ใช่ว่าปราศจากเหตุผล แต่แน่นอนว่ามีบางคนไม่เห็นด้วยและคิดว่าความแข็งแกร่งของเล่ออี้นั้นไม่สามารถเทียบจือหวังอู่ ด้

หลี่ฉีเย่ยิ้มและเอ่ยอย่างสบายๆ " ขออภัย พวกเราทั้งสองต้องการไปลงทะเบียนที่หอยอดยุค " หลี่ฉีเย่นั้นคุ้นเคยกับที่แห่งนี้อย่างมากและเขาทำเพียงมองทัศนียภาพรอบๆ

ซือเสี่ยวเตี๋ยนั้นติดตามหลี่ฉีเย่อย่างเงียบๆ

" เช่นนั้นข้าขอนำทางนายน้อยหลี่ฉีเและแม่นางซือเอง เชิญ " เล่ออี้เอ่ย จากนั้นเขาก็เรียกเรือสมบัติออกมา " มันยังคงเป็นเส้นทางที่ไกลกว่าจะถึงหอยอดยุค พวกท่านทั้งสองโปรดขึ้นมา "

ทั้งสองก้าวสู่เรือของเล่ออี้ก่อนจะขับลอยออกไป ความเร็วของเรือล่ำนี้นั้นน่าตกตะลึงอย่างมาก มันเดินทางหมื่นไมล์ได้ในพริบตา

" พาหนะของหวังหยุนนี้ช่างน่าสนใจ กระทั้งเรือลำนี้จมลงมหาสมุทรแต่มันก็ยังคงทำงานได้ดี  " หลี่ฉีเย่นั้นยืนอยู่บนหัวเรือและกล่าวด้วยอารมณ์กับเรือที่คุ้นเคยนี้

ซือเสี่ยวเตี๋ยกลายเป็นตกตะลึงเพราะนางไม่คางว่าสมบัตืเรือนี้จะเป็นของปราชญ์ลำดับสอง  ปราญ์ลำดับสองนั้นมีสถานะเช่นในสำนัก ? นี้แสดงให้เห็นตำแหน่งของเล่ออี้ในสำนักได้เป็นอย่างดี

" ความรู้ของน้องชายหลี่ฉีเย่นั้นมากนัก กระทั้งข้าเองก็ยังต้องละอาย " เล่ออี้เอ่ยด้วยควาประหลาดใจ

เล่ออี้นั้นใช่เรือลำนี้มาเสมอ แต่มีคนไม่กี่คนที่มองมันออกได้ในพริบตา หลี่ฉี่เย่รู้ว่ามันเป็นสมบัติของผู้ก่อตั้งนี้ทำให้เขาประหลาดใจ และตอนนี้เขาก็ตระหนักได้ว่าทำไมทางสำนักถึงได้รับคนที่ไม่รู้พื้นหลังเช่นเขาเข้ามา

เรือบินนั้นพุ่งตรงสู่สำนักเต๋าสวรรค์ เมื่อเขามาด้านหน้าก็พบกับความกว้างของสวรรค์และปฐพี พื่นที่รอบสำนักนั้นเต็มไปด้วย ภุเขาและแม่น้ำกว้างใหญ่ ปกคลุมดินแดนนับแสนไมล์ สำนักแห่งนี้นั้นมีสะพานทั้งแปดเชื่อมถึงกัน ราวกับจะเจาะขึ้นไปยังสวรรค์

ซือเสี่ยวเตี๋ยกลายเป็นตกตะลึงเพราะนางพึงเคยเห็นสวรรค์และปฐพีเช่นนี้เป็นครั้งแรก มันเป็นเรื่อผิดพลาดหากจะคิดว่าสำนักเต๋าสวรรค์นั้นเป็นเพียงสำนักธรรมดาดังเชื่อของมัน

พื้นที่ภายในของมันกว้างใหญ่มาก มีเพียงนิกายแม่น้ำนิรันดร์เท่านั้นที่สามารถเทียบได้กับสำนักเต๋าสวรรค์ภายในดินแดนร้อยเมือง

สุดท้ายพวกเขาก็มาถึงหอยอดยุค มันอาจจะเหมาะมากกว่าหากเรียกว่าเป็นนิกายขนาดใหญ่ มันมีห้องโถงขนาดใหญ่ กลิ่นพื้นที่ของภูเขาทอดยาวออกไปนับพันไมล์ พลังงานสวรรค์และปฐพีอยู่เต็มพื้นที่แห่งนี้

นี้สามารถแสดงให้เห็นถึงความน่ากลัวของเส้นเลือดสวรรค์ปฐพีของสำนัก มีข่าวลือว่าสำนักนั้นครอบครองเส้นเลือดปฐพีที่ทรงพลังที่สุดในดินแดนร้อยเมืองและโลกจักรพรรดิมนุษย์

ด้วยเหตุนี้หลายล้านปีที่ผ่านมาจึงมีเหล่าตัวตนอมตะจำนวนมากมาท้าทายสำนัก ทว่าไม่มีใครสักคนที่จะสั่นคลอดรากฐานของวพวกเขาได้

ซือเสี่ยวเตี๋ยและหลี่ฉีเย่เดินไปยังด้านบบนของภุเขา เล่ออี้นำทั้งสองขึ้นมาภูเขาลูกหนึ่ง นี้เป็นสถานที่ของหอยอดยุค 

หลังจากจัดการให้กับทั้งสองแล้ว เล่ออี้เอ่ย " มีศิษย์นับหมื่นในหอยอดยุค หากน้องชายหลี่และแม่นางซือต้องการพบคนอื่น เช่นนั้นข้าจะแนะนำพวกท่านให้ "

ซือเสี่ยวเตี๋ยนั้นรอฟังคำสั่งของหลี่ฉีเย่และนางไม่ได้เอ่ยสิ่งใด ขณะเดียวกันหลี่ฉีเย่เพียงส่ายหัวและยิ้ม " ยังไม่จำเป็นสำหรับตอนนี้ "

เล่ออี้เอ่ยอธิบายเรืองของหอกับหลี่ฉีเย่ ก่อนจะเอ่ย " การบรรยาจะมีขึ้นทุกสี่ชั่วโมงโดยอาจารย์ของสำนัก ท่านทั้งสองสามารถเลือกเข้าเรียนวิชาที่ท่านชอบได้ "

สุดท้ายเขาก็เอ่อย่างสุภาพ " หากน้อยหลี่และแม่นางซือมีปัญหาใดๆ โปรดมาบอกข้าได้ตลอดเวลา "

ในความเป็นจริงเล่ออี้ยังอยู่ในความงุนงงว่าเหตุใดผู้อาวุโสจึงให้ดูแลแขกทั้งสองนี้เป็นอย่างดี  ทั้งสองนี้กระทั้งไม่จำเป็นต้องทดสอบและจ่ายค่าเล่าเรียน

มีอัจฉริยะนับไม่ถ้วนเข้ามาที่นี่ และทางสำนักไม่ได้อนุญาติให้ผู้ฝืนกฏ กระทั้งอัจฉริยะเช่นบาเสี้ยและจือหวังอู่ ก็ยังไม่สามารถฝืนกฏได้ พวกเขาต้องผ่านการทดสอบและจ่ายค่าเรียนที่แพงมหาศาล หากไม่สามารถผ่านการทดสอบได้พวกเขาจะถูกไล่กลับไม่ว่าใคร มีเพียงอัจฉริยะเท่านั้นที่สามารถเข้าสำนักได้

แม้แต่หอยอดยุดที่มีมาตราฐานในการเข้าต่ำที่สุดก็ยังต้องทดสอบอย่างเข้มงวด มันเป็นเช่นนี้เสอมมา ผู้ศึกษาคนใดต้องการเข้าร่วมจะต้องจ่ายค่าเล่าเรียนและผ่านการทดสอบ 

เล่ออี้พบว่ามันแปลกอย่างมากที่หลี่ฉีเย่และซือเสี่ยวเตี๋ยไม่จำเป็นต้องผ่านการทดสอบและจ่ายค่าเล่าเรียน ซือเสี่ยวเตี๋ยอาจจะพอเข้าใจได้ นางคือเจ้าหญิงของประเทศราชสีห์คำราม แต่ปัญหาก็คือตัวตนของหลี่ฉีเย่

ที่เล่ออี้งงอย่างมากก็คือหากหลี่ฉีเย่นั้นมีต้นกำเนิดที่ท้าทายสวรรค์เขาจะไม่ต้องไม่เข้ารวมหอยอดยุค แต่เป้าหมายน่าจะเป็นหอยอดศักดิ์สิทธิ์ ไม่ต้องกล่าวถึงว่าหลี่ฉีเย่นั้นจะเป็นอัจฉริยะเหลือไม่ ทางสำนักเองก้ไม่มีทางอนุญาติให้เขา !