278

ตอนที่ 278 เทพธิดาที่สยบอาณาจักรนับไม่ถ้วน

" จงเปิด..." ตอนนี้ใบของเขานั้นเปลี่ยนไปอย่างมาก ซือหม่าหลงหยุนตะโกนเรียกโล่ของเขาออกมา ด้วยพลังงานในสายเลือดที่ทรงพลัง เขามั่นใจว่าโล่นี้สามารถป้องกันกำปั้นของหลี่ฉีเย่ได้

" ปัง ! " กำปั้นที่หนักหน่วงปะทะเข้ากับโล่และดันให้ซือหม่าหลงหยุนถอยออกไปอีกหลายก้าว พื้นที่ที่อยู่ด้านล่างเท้าเขาล้วนแตกละเอียด ถอยไปไม่กี่ก้าวโล่ในมือทันใดนั้นก็แตกละเอียดและตกลงสู่พื้น

ฉากที่เกิดขึ้นนี่ทำให้ทุกคนเงียบ อัจฉริยะรุ่นเยาว์ทุกคนนั้นล้วนตกตะลึงที่เห็นกำปั้นของหลี่ฉีเย่นั้นสามารถทำลายสมบัติโล่ได้อย่างง่ายดาย นี้เป็นเหมือนกันค้อนทุบเข้าไปในหัวใจของผู้คน นี้เป็นกำปั้นที่น่ากลัวขนาดไหนกัน ?

" สารเลวน้อย เจ้าไม่รู้ว่ากำลังยั่วยุใครอยู่ ! " ใบหน้าของซือหม่าหลงหยุนกลายเป็นน่าเกลียด เขาทันใดนั้นก็คำรามออกมา พลังงานในสายเลือดของเขาจากนั้นก็เริ่มหมุนวนไปทั่วร่างเปลี่ยนให้เขากลายเป็นวัวที่ทรงพลัง เวลานี้ร่างกายของเขาถูกล้อมไปด้วยแสงสีทองราวกับมันเป็นชุดเกราะสีทอง

วัวตัวใหญ่สีทองทันใดนั้นก็ปรากฏออกมาห่อหุ้มร่างของซือหม่าหลงหยุนไว้ ราวกับมันถูกสร้างมาจากทองคำ

" ม่อออ ! " เสียงของวัวคำรามลั่น ขณะที่กลิ่นอายที่กระแทกไปทั่วอากาศ พริบตานั้นมันราวกับว่ามีกองทัพวัวนับหมื่นพุ่งทะยานออกมา !

" กายาวัวทองคำ ! " อัจฉริยะรุ่นเยาว์หลายคนกลายเป็นน่าซีด หลังจากเห็นกลิ่นอายของซือหม่าหลงหยุน

" กายาเซียนเตียนขั้นสมบูรณ์ ! " ผู้เยาว์คนหนึ่งสูดลมหายใจเข้าลึกและพึมพำ

" เพียงแค่ทักษะระดับต่ำ  "  ในเวลานี้ หลี่ฉีเย่นั้นไม่แม้แต่จะเห็นซือหม่าหลงหยุนอยู่ในสายตา ภายในพริบตา มหาสมุทรพลังงานในสายเลือดของหลี่ฉีเย่ก็ปรากฏออกมาจากประตูพรสวรรค์ ปักษาทันใดนั้นก็ปรากฏออกมาพร้อมกับกลิ่นอายของจักรพรรดิที่บดขยี้อากาศ

ช่วงเวลาที่ปักษานั้นปรากฏออกมา ผู้คนอดไม่ได้ที่จะตะโกน " คัมภีร์จักรพรรดิ ! "

แม้แต่ซือหม่าหลงหยุนก็ยังกลายเป็นตื่นตระหนก หลังจากได้ยิน " คัมภีร์จักรพรรดิ ! " เขานั้นคำรามลั่น " ฆ่า ! "

" ปัง ! ปัง ! ปัง ! " ภายในพริบตา วัวทองคำทันใดนั้นก็กลายเป็นบ้าคลั่งและใช้ลำตัวพุ่งไปด้านหน้า ทั้วตัวของมันราวกับเหล็กเย็นพุ่งไปด้านหน้าด้วยความเร็วดั่งสายฟ้าที่พร้อมจะทำลายสวรรค์และปฐพี

" ไสหัวไป ! " วัวที่กำลังคลั่งที่พุ่งมาด้วยความเร็ว ไม่ได้ทำให้หลี่ฉีเย่แม้แต่จะเหลือบมอง มือของเขานั้นคล้ายกับไม้เท้าสวรรค์มันทุบไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว เมื่อมันเป็นกายาอเวจีอมตะที่ลงถูกใช้ออกมาทุกสิ่งล้วนต้องถูกสยบ

" ตูม ! " หลี่ฉีเย่จากนั้นก็ส่งร่างของวัวทองคำให้บินไปไกล ซือหม่าหลงหยุนนั้นบินไปด้านหลังพร้อมกับพ่นเลือดสดออกมา จากนั้นเสียงระเบิดก็ดังขึ้นพร้อมกับซือหม่าหลงหยุนที่ถูกฝังอยู่ในส่วนหนึ่งของราชวัง เขานั้นพยามจะลุกขึ้นจากเศษซากที่พังทลายพร้อมกับกระดูกที่แตกหัก

เหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนตกตะลึง ด้วยกายาวัวทองคำขั้นสมบูรณ์ ซือหม่าหลงหยุนในระดับชะตาลี้ลับถูกทำให้บินไปด้วยหนึ่งกำปั้น ศัตรูของเขาทำให้เขาได้รับความพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วเกิดนจินตนาการ

ตอนนี้ กระทั้งซือเสี่ยวเตี๋ยก็ยังตกตะลึงและไม่สามารถอยู่ในอาการสงบได้เป็นเวลานาน จนถึงตอนนี้นางนั้นคิดว่าหลี่ฉีเย่นั้นเป็นเพียงนักปรุงยาเสมอและระดับการบ่มเพาะของเขาก็คงไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่านาง ทว่านั้นเป็นเพียงเพราะว่าเขานั้นไม่ต้องการที่จะลงมือ หากเขาลงมือด้วยตัวเอง ผลของมันคือความไม่อยากจะเชื่อที่ปรากฏอยู่ในสายตาของผู้คน

แม้แต่ซือเสี่ยวเต๋าก็ยังตกอยู่ในความหวาดกลัวด้วยอำนาจที่หลี่ฉีเย่แสดงออกมา เขาทำได้เพียงสูดลมหายใจเข้าลึก

ไม่ต้องกล่าวถึงคนอื่นๆ แม้แต่การแสดงออกของหู่เยี่ยก็ยังจมลง เจตนาฆ่าในสายตาของเขาเข้มขึ้นและกลายเป็นความน่าสยดสยอง

ในเวลานี้หลี่ฉีเย่ไม่ได้สนใจซือหม่าหลงหยุนอีกเลย เขาหันกลับไปยิ้มให้กับซือเสี่ยวเต๋าและเอ่ย " ข้ามักจะไร้ความปราณีและโหดร้ายเมื่อต้องฆ่าพยัคฆ์และมังกรเสมอ เสี่ยวเต๋านำแม่นางเป๋าออกไปด้านนอกไม่เช่นนั้นเลือดอาจจะกระเด็นโดนนาง "

ซือเสี่ยวเต๋านั้นเข้าใจเจตนาของหลี่ฉีเย่ได้เป็นอย่างดีและทันใดนั้นเขาก็ขอให้เจ้าหญิงเป๋าหยุนออกจากสนามรบ เพื่อกันให้นางพ้นจากอันตราย

ด้วยใบหน้าที่มืดมน หู่เยี่ยก้าวไปด้านหน้าแต่หลี่ฉีเย่เข้ามาขว้างทางเข้าไว้ หลี่ฉีเย่ถูมือของเขาไปมาและเอ่ยอย่างสบายๆ " ก่อนหน้านี้ มีบางคนบอกว่าต้องการอาบร่างของข้าด้วยเลือด ดูเหมือนว่ามันจะเป็นการดูถูกตัวเองเกินไปหากไม่ฆ่าพยัคฆ์สักตัวในวันนี้ "

ความเงียบปกคลุมไปทั่วขณะที่ทุกคนต่างสูดลมหายใจด้วยความหนาวเย็น หากเป็นก่อนหน้านี้ทุกคนคงจะหัวเราะเมื่อหลี่ฉีเย่พูดคำเหล่านี้ออกมา ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ทำให้ผู้ชมต่างรู้ว่าชายคนนี้ไม่ได้พูดเล่น

ดวงตาของหู่เยี่ยนั้นเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าและเอ่ย " ข้าไม่สนใจว่าเจ้าเป็นใคร ในดินแดนร้อยเมืองทางตะวันออกไม่มีสถานที่ที่เจ้าจะมาวิ่งเล่น ! หากเจ้าต้องการจะตาย เช่นนั้ข้าจะช่วยฉีกเจ้าให้เป็นชิ้นๆ "

" วิ่งเล่น ? " หลี่ฉีเย่ยิ้มและเอ่ย " ทั้งเก้าโลกและสิบแผ่นดิน ไม่มีสถานที่ใดที่ข้าไม่กล้าวิ่งเล่น สำหรับเจ้าที่ต้องการจะฉีกข้าเป็นชิ้นๆ...เมื่อไม่นานมานี้มีตาแก่โง่คนหนึ่งชื่อมู่เฉินจากอาณาจักรใต้สวรรค์ อ่า เขาเกือบลืมมันไปแล้ว ข้าพึงจะบนเขาเป็นเศษเนื้อไป ข้าอยากจะรู้นักว่ากระดูกของเจ้าจะแข็งกว่าเขาหรือไม่ "

ทุกคนนั้นกลายเป็นตกตะลึงจากคำกล่าวของหลี่ฉีเย่ แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในดินแดนร้อยเมืองทางตะวันออกและห่างใกล้จากดินแดนตอนกลางมาก แต่ทุกคนก็ยังรู้ได้ว่าอาณาจักรใต้สวรรค์นั้นแข็งแกร่งกว่าประตูพยัคฆ์คำรามมากทีเดียว !

" เหอะ.." หู่เยี่ยเพียงแค้นเสียงอย่างเย็นชา เขานั้นก้าวไปด้านหน้าราวกับพยัคฆ์ มีเสียงคำรามและความกระหายเลือดปรากฏราวกับว่าเขาเป็นจ้าวแห่งสัตว์ดุร้าย เขานั้นปล่อยกลิ่นอายราวกับสัตว์ดุร้ายยุคโบราณ นี้ทำให้คนอื่นต้องถอนหลังกลับไปหลายก้าว

" ทุกคนนั้นมาที่นี่ก็เพื่อค้นหาความหมายของเต๋า ทำไมพวกเราจึงต้องฆ่ากัน ? " ในเวลานั้น เสียงที่ไพเราะราวกับบวดสวดก็ดังขึ้น เสียงนั้นได้กระจายออกไปทั่วทั้งสวน เพียงพริบตาบรรยายแห่งการฆ่าก็สงบลงและกลายเป็นบรรยายในฤดูใบไม้ผลิมาเยือน ความหนาวเย็นก่อนหน้ากลายเป็นความอบอุ่น นี้ทำให้จิตวิญญาณของทุกคนรู้สึกผ่อนคลายอย่างมาก

ด้วยเสียงนี้สามารถขจัดความโกรธและความเกลี่ยดชังจากหัวใจของทุกคน มันราวกับว่าเป็นเสียงของตัวตนอมตะจากเก้าสวรรค์ แม้แต่คนขายเนื้อที่โหดร้ายที่พร้อมจะฆ่าก็ยังอดไม่ได้ที่จะสงบลง

หลี่ฉีเย่พยักหน้าหลังได้จากได้ยินเสียงนี้ หญิงสาวคนนี้นั้นฝึกตนสุดยอดทักษะขั้นสมบูรณ์มา

" เทพธิดาเหม่ย..." ในเวลานี้ ทุกคนนั้นลืมเกี่ยวกับการต่อสู้ก่อนหน้าและมองไปยังต้นเสียง

สตรีที่แต่งกายด้วยชุดขาวราวกับหิมะปรากฏตัวขึ้นและส่องสว่างราวกับดวงจันทร์ นางมีลักษณะที่ไม่มีใครสามารถเทียบได้ราวกับเป็นเทพธิดาจากสวรรค์ - ราวกับนางฟ้าภายใต้แสงจันทร์ พู่กันและหมึกก็ยังไม่สามารถเขียนอธิบายความงามของนางได้ ราวกับว่าแม้แต่เปลวเพลิงอมตะก็ยังไม่สามารถบดบังตัวที่สง่างามของนางได้ รูปร่างของนางนัน้สมบูรณ์แบบ ผิวพรรณนั้นเปล่งประกายไม่อ้วนเกินไปและไม่ผอมเกินไป ทุกอย่างของนางนั้นจัดได้ว่าเป็นสุดยอดแห่งความงาม

เมื่อนางมาถึงนั้นมันเต็มไปด้วยบรรยายกาศที่อ่อนโยน มันราวกับว่าพวกเขานั้นเป็นพ่อค้าที่ติดอยู่ที่ทะเลทรายและจู่ๆพวกเขาก็พบบ่อน้ำพร้อมกับดอกไม้งามที่ปรากฏ หิมะนั้นเริ่มละลายและกลายเป็นกระแสน้ำไหลเข้าสู่สายเลือด...ภาพแปลกที่เกิดขึ้นในจิตใจทำให้ทุกคนลืมทุกปัญหา ทุกความเกียจชังล้วนถูกทิ้งเอาไว้

มนุษย์นั้นล้วนอ่อนแออย่างมากต่อกลิ่นอายดังกล่าว แม้แต่หู่เยี่ยที่ต้องการจะจัดการกับหลี่ฉีเย่ก็ยังสูญเสียความโกรธของเขา หลี่ฉีเย่นั้นจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าเป็นเวลานาน

" เทพธิดาเหม่ย " หลายคนมองไปยังการปรากฏตัวของนางและพึมพำ กระทั้งหญิงสาวที่ถูกขนาดนามว่าเป็นเทพธิดาก็ยังหม่นหมอง

ซือเสี่ยวเตี๋ยนั้นอาจจะกล่าวได้ว่าเป็นลูกรักของสวรรค์และเต็มไปด้วยความภูมิใจด้วยรูปลักษณ์และการบ่มเพาะของนาง นางไม่ใช่คนชอบดูถูกตัวเอง แต่หลังจากเห็นเหม่ยซูเหยานางก็ยังอดไม่ได้ที่จะเสียใจและถอนหายใจ

" วันนี้พวกเรามาเพื่อพบกับสหายและศึกษาความลึกลับของเต๋า " ในฐานะของคนที่ละทางโลก เพียงคำกล่าวของเหม่าซูเหยาเพียงประโยคเดียวก็แก้ไขปัญหาต่างๆได้แล้ว นี้เป็นผู้หญิงที่น่ากลัวอย่างแท้จริง

ทุกคนนั้นนั่งลงหลังจากที่เหม่ยซูเหยานั้นนั่งที่ของนาง พวกเขานั้นจดจ่ออยู่กับความคิดและกระตือรือร้นที่จะฟัง ผู้ฝึกตนที่สามารถได้ฟังการบรรยายเต๋าของเหม่ยซูเหยาได้ถือเป็นโชคลาภที่ยิ่งใหญ่ หลายคนเก็บเกี่ยวได้ดีหลังจากฟังการบรรยายของนาง

" ซูเหยานั้นจะเริ่มจากส่วนที่ง่ายก่อน หากมีอะไรผิดพลาดโปรดชี้แนะข้าด้วย " เหม่ยซูเหยานางลงอย่างเรียบร้อยราวกับนางเป็นสุดยอดเทพธิดาบรรยายให้เหล่ามนุษย์

" ต้นกำเนิดของเต๋านั้นคือหัวใจ และมันเป้นต้นกำเนิดของสวรรค์และปฐพี และยังเป็นต้นกำเนิดของทุกสรรพสิ่ง..." การบรรยายเต๋าของซูเหยานั้นเต็มไปด้วยความรื่นรมณ์และมันฝังอยู่ในจิตใจของผู้คนเป็นเวลานาน

การบรรยายเต๋าของนางนั้นมีเนื้อหาที่ลึกซึ้งแต่ว่าง่ายที่จะเข้าใจ นางนั้นใช้ความเรียบง่ายเพื่ออธิบายความซับซ้อน จากนั้นก็เปลี่ยนมันเป็นความคิดที่เข้าใจง่าย ภาพแปลกๆเริ่มปรากฏในหัวใจของผู้ฟัง มันเต็มไปด้วยสายลมอ่อนโยนและดอกไม้แบ่งบาน มันราวกับว่าบรรพบุรุษอมตะได้มาบรรพยายเต๋าให้เหล่าเซียนและเทพศักดิ์สิทธิ์ได้ฟัง

เพียงไม่นานทุกคนก็เต็มไปด้วยความหลงใหล หลายคำถามเกี่ยวกับเต๋าของพวกเขาถูกแก้ไขในทันที ! ผู้เยาว์จำนวนมากที่อยู่ที่นี่ราวกับร่างกายของพวกเขานั้นลอยอยู่ในอากาศ แม้แต่หู่เยี่ยก็ยังเคลิบเคลิ้มจากการบรรยาย

ขณะที่นั่งอยู่ในมุมหนึ่งและฟังการบรรยายเต๋าของเหม่ยซูเหยา  หลี่ฉีเย่ก็ยังพยักหน้ายอมรับมันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับหญิงสาววัยแค่นี้ที่จะเข้าใจเต๋าดังกล่าว นิกายแม่น้ำนิรันดร์นั้นมีความสามารถอย่างแท้จริงที่สามารถสอนนางได้ถึงระดับนี้ สาวน้อยคนนี้สมแล้วที่เกิดมาพร้อมกับกระดูกอมตะ อัจฉริยะคนอื่นไม่สามารถเทียบได้กับข้อได้เปรียบดังกล่าวได้

สำหรับคนที่เกิดมาพร้อมกับกระดูกวิญญาณอมตะ ทุกทักษะและความลึกซึ้งของเต๋าจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับพวกเขา ! มันอาจจะเป็นเรื่องยากสำหรับคนปกติที่จะทำเช่นนี้

หลังจากฟังชั่วครู่ หลี่ฉีเย่ก็เดินเข้าไปยังส่วนลึกของสวนภายในราชวัง เขาเข้าไปเพื่อดื่มด่ำกับความสวยงามและธรรมชาติ

เวลานี้ หลี่ฉีเย่นั้นไม่ได้เข้ามาที่นี่เพื่อฟังการบรรยายเต๋าของเหม่ยซูเหยา เขานั้นมาที่นี่เพื่อช่วยเหลือซือเสี่ยวเต๋า ตอนนี้เข้าได้สร้างโอกาสให้ซือเสี่ยวเต๋าแล้ว หลังจากฟังเพียงไม่นาน เขาจึงตัดสินใจเดินออกมาเพลิดเพลินไปกับธรรมชาติและความสวยงามใต้แสงจันทร์...